Հոդված 2.

1. Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրությունը կարգավորվում է
Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով,
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքով, սույն օրենքով, այլ
օրենքներով եւ դրանց հիման վրա ընդունված Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով:
2. Սույն օրենքով պահանջվող Կենտրոնական բանկի կարծիքը եւ եզրակացությունը պետք է
ներառվեն Կենտրոնական բանկի խորհրդի համապատասխան որոշման մեջ, որն ընդունվում
է տվյալ կարծիքի կամ եզրակացության հիման վրա:
3. Կենտրոնական բանկի խորհրդի, նախագահի եւ լիցենզավորում իրականացնող
հանձնաժողովի ակտերը դատական կարգով, իսկ լիցենզավորում իրականացնող
հանձնաժողովի ակտերը՝ նաեւ վերադասության կարգով (որի դեպքում բողոքը քննում է
Կենտրոնական բանկի խորհուրդը) կարող են բողոքարկվել այն անձանց կողմից, որոնց
իրավունքները խախտվել են այդ ակտերով:

Հոդված 3.

Սույն օրենքի իմաստով՝
1) ակտուար՝ սույն օրենքով սահմանված համապատասխան որակավորում ունեցող անձ,
որը մաթեմատիկական, վիճակագրական եւ այլ մեթոդների կիրառմամբ գնահատում է
որոշակի իրադարձությունների տեղի ունենալու հավանականությունը եւ հաշվարկում է
ապահովագրական սակագների, ապահովագրավճարների, ապահովագրական գումարի,
տեխնիկական պահուստների, կենսաթոշակի, անուիտետների եւ այլ նմանատիպ
ցուցանիշների չափերը.
2) անհատական տվյալ՝ ֆիզիկական անձանց համար՝ անուն, ազգանուն, հայրանուն,
ծննդյան ամսաթիվ, ամիս եւ տարի, ծննդյան վայր, բնակության վայր, քաղաքացիություն,
անձը հաստատող փաստաթղթի տվյալներ, սոցիալական քարտի համար (առկայության
դեպքում), իրավաբանական անձանց համար՝ անվանում կամ ֆիրմային անվանում, գտնվելու
վայր, փոստային հասցե, հարկ վճարողի հաշվառման համար, իրավաբանական անձի

անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող անձի անուն, ազգանուն, հայրանուն, ծննդյան
ամսաթիվ, ամիս եւ տարի, ծննդյան վայր, բնակության վայր, քաղաքացիություն, անձը
հաստատող փաստաթղթի տվյալներ, սոցիալական քարտի համար.
3) անուիտետ՝ ապահովադրի կողմից պայմանագրով նախատեսված գումարի միանվագ
կամ պայմանագրով նախատեսված պարբերականությամբ վճարումն ապահովագրողին, որի
դիմաց ապահովագրողը պարտավորվում է պայմանագրով նախատեսված ժամկետում եւ
պարբերականությամբ ապահովադրին կամ շահառուին վերադարձնել վճարված գումարը եւ
պայմանագրով երաշխավորված եկամուտը.
4) ապահովագրական բրոքեր՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
ապահովագրական բրոքերային գործունեություն իրականացնելու լիցենզիա ունեցող
առեւտրային կազմակերպություն.
5) ապահովագրական բրոքերային գործունեություն՝ անձի կողմից ապահովադրի, իսկ
վերաապահովագրության դեպքում՝ Ընկերության կամ օտարերկրյա ապահովագրական
ընկերության անունից եւ հաշվին ապահովագրական միջնորդային գործունեության
իրականացում.
6) ապահովագրական գաղտնիք՝ ապահովագրական գործունեության ընթացքում
ապահովադրի, ապահովագրված անձի կամ շահառուի վերաբերյալ ապահովագրողին,
վերաապահովագրողին, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձին հայտնի
դարձած ապահովադրի, ապահովագրված անձի կամ շահառուի առեւտրային գաղտնիքը կամ
այլ տեղեկություն, որն ապահովադիրը կամ ապահովագրված անձը մտադիր են եղել գաղտնի
պահել, եւ Ընկերությունը, վերաապահովագրական ընկերությունը կամ ապահովագրական
միջնորդը տեղյակ է կամ պարտավոր էր տեղյակ լինել այդ մտադրության վերաբերյալ.
7) ապահովագրական գաղտնիքի հրապարակում՝ ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունները բանավոր կամ գրավոր ձեւով զանգվածային լրատվության միջոցներով կամ
այլ կերպ հրապարակելը կամ տարածելը, երրորդ անձին կամ անձանց հայտնի դարձնելը,
երրորդ անձանց նման տեղեկություններ հայթայթելու հնարավորություն ուղղակի կամ
անուղղակի ընձեռելը, այն է՝ թույլատրելը, չխոչընդոտելը կամ նման տեղեկությունների
պահպանման կարգի խախտման հետեւանքով այն հնարավոր դարձնելը, բացառությամբ սույն
օրենքով սահմանված դեպքերի.
8) ապահովագրական գործակալ՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
ապահովագրական գործակալի գործունեություն իրականացնելու համար Կենտրոնական
բանկի ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում հաշվառված անձ.
9) ապահովագրական գործակալի գործունեություն՝ անձի կողմից մեկ կամ մի քանի
ապահովագրական եւ (կամ) վերաապահովագրական ընկերությունների անունից եւ հաշվին
ապահովագրական միջնորդային գործունեության իրականացում.
10) ապահովագրական գործունեություն՝ անձի կողմից որպես ապահովագրող կողմ
պարբերաբար իր անունից ապահովագրական գործարքների կնքմանը, ինչպես նաեւ դրանցով
ստանձնած պարտավորությունների կատարմանն ու ձեռք բերած իրավունքների
իրականացմանն ուղղված փաստացի գործողությունների ամբողջություն.
11) ապահովագրական ընկերություն (Ընկերություն)՝ սույն օրենքով սահմանված կարգով
ապահովագրական գործունեության լիցենզիա ունեցող իրավաբանական անձ.
12) ապահովագրական միջնորդային գործունեություն՝ երրորդ անձի կողմից՝
ապահովագրողների (վերաապահովագրողների) եւ ապահովադիրների միջեւ
ապահովագրական հարաբերությունների հաստատմանը, նրանց միջեւ ապահովագրության
պայմանագրի կնքմանը դրդող, նպաստող, աջակցող կազմակերպչական, այլ փաստացի եւ
իրավական գործողությունների իրականացում, մասնավորապես՝
ա. ապահովագրական եւ վերաապահովագրության պայմանագրերի կնքման
նախապատրաստական աշխատանքների, այդ թվում՝ նաեւ ապահովագրական
խորհրդատվության իրականացում.
բ. ապահովադիրների՝ կոնկրետ ապահովագրողների հետ ապահովագրական եւ
վերաապահովագրության պայմանագրերի կնքման կազմակերպում.
գ. ապահովագրական եւ վերաապահովագրության պայմանագրերի կատարման
օժանդակում, ներառյալ` ապահովագրավճարների հավաքման եւ հատուցումների
փոխանցման իրականացումը՝ ապահովադրի կամ Ընկերության թույլատրած չափերով.
13) ապահովագրական պորտֆել՝ ապահովագրողի կնքած բոլոր ապահովագրության
պայմանագրերից կամ մի դասի բոլոր ապահովագրության պայմանագրերից բխող
իրավունքների եւ պարտավորությունների ամբողջություն.
14) ապահովագրող՝ Ընկերություն կամ օտարերկրյա Ընկերության` Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում գործող մասնաճյուղ.
15) ապահովադիր՝ ապահովագրության պայմանագրի այն կողմը, որին կամ որի
մատնանշած անձին (շահառու) ապահովագրողը պարտավորվում է հատուցել
ապահովագրության պայմանագրով նախատեսված իրադարձության (ապահովագրական
պատահարի) տեղի ունենալու արդյունքում պատճառված վնասը կամ դրա մի մասը կամ
տրամադրել որոշակի գումար պայմանագրով նախատեսված իրադարձության
(ապահովագրական պատահարի) տեղի ունենալու ուժով՝ ըստ ապահովագրության
պայմանագրի պայմանների.
16) բաժնեմաս՝ բաժնետոմս, բաժնեմաս, փայ.
17) Կենտրոնական բանկ՝ Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ.

18) մրցակցություն, տնտեսական մրցակցություն, գերիշխող դիրք՝ ըստ «Տնտեսական
մրցակցության եւ սպառողների շահերի պաշտպանության մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքի.
19) վերաապահովագրական ընկերություն՝ բացառապես վերաապահովագրական
գործունեությամբ զբաղվող Ընկերություն.
20) վերաապահովագրող՝ վերաապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա ունեցող
անձ.
21) վերաապահովագրություն՝ մեկ ապահովագրողի կողմից պայմանագրով որոշված
պայմաններով ապահովադիրների նկատմամբ ունեցած իր ամբողջ պարտավորությունների
կամ դրանց մի մասի կատարման հետ կապված ռիսկի ապահովագրումն այլ ապահովագրողի
մոտ.
22) վերաապահովագրական գործունեություն՝ որպես ձեռնարկատիրական
գործունեություն` ապահովադիրների նկատմամբ այլ ապահովագրողների ունեցած ամբողջ
պարտավորությունների կամ դրանց մի մասի կատարման հետ կապված ռիսկի
ապահովագրում.
23) վերահսկվող՝ ապահովագրող, վերաապահովագրող, ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնող անձ, ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման
պայմանագրով աշխատանք իրականացնող իրավաբանական անձ (կոնտրագենտ).
24) տեխնիկական պահուստներ՝ Ընկերության բնականոն եւ ապահով գործունեությունը
երաշխավորելու, ապահովագրության պայմանագրերից բխող՝ Ընկերության մոտ առկա եւ
հետագայում ծագելիք պարտավորությունները եւ հնարավոր կորուստները ծածկելու
նպատակով ստեղծված հատուկ պահուստներ.
25) ֆինանսական կազմակերպություն՝ բանկ, վարկային կազմակերպություն,
Ընկերություն, արժեթղթերի շուկայում մասնագիտացված գործունեություն իրականացնող
անձ, ինչպես նաեւ օտարերկրյա օրենսդրության համաձայն` ֆինանսական
կազմակերպություն համարվող անձ.
26) ԱՊՊԱ՝ ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող
պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրություն.
27) Բյուրո՝ «Ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող
պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքի համաձայն ստեղծված Բյուրո.
28) համակարգային նշանակություն ունեցող ապահովագրական ընկերություն՝
Ընկերությունը Կենտրոնական բանկի կողմից համարվում է համակարգային նշանակություն
ունեցող, եթե այդ ընկերության ֆինանսական վիճակի վատթարացումը կամ
անվճարունակությունը կամ սնանկացումը կամ լուծարումը կարող է էական բացասական
ազդեցություն ունենալ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի եւ (կամ)
տնտեսության այլ հատվածների վրա:
Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի եւ (կամ) տնտեսության այլ
հատվածների վրա ունեցած էական բացասական ազդեցությունը գնահատվում է՝ հիմք
ընդունելով տվյալ Ընկերության մեծությունը, Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական
համակարգի այլ մասնակիցների հետ փոխկապվածությունը, Ընկերության կողմից
մատուցվող ծառայությունների փոխարինելիությունը, Ընկերության կողմից իրականացվող
գործառնությունների բնույթը, բարդությունը եւ (կամ) ռիսկայնությունը: Կենտրոնական բանկը,
հիմք ընդունելով սույն կետով սահմանված չափանիշները, սահմանում է Ընկերությունները
համակարգային նշանակություն ունեցող համարելու կարգը:
(3-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, 25.10.17 ՀՕ-189-Ն, փոփ. 03.07.25 ՀՕ-225-Ն)

Հոդված 4.

1. «Ապահովագրական» եւ «ապահովագրություն» բառերը, դրանց ածանցյալները,
հոլովված ձեւերը կամ թարգմանությունները, ինչպես նաեւ օտար լեզվով այդ բառի հայերեն
տառադարձությունը կարող են իրենց անվանման մեջ, գովազդներում կամ այլ կերպ
օգտագործել միայն սույն օրենքով սահմանված կարգով ստեղծված եւ ապահովագրական,
վերաապահովագրական կամ ապահովագրական միջնորդային գործունեություն
իրականացնելու լիցենզիա կամ իրավունք ունեցող անձինք, բացառությամբ երբ
«ապահովագրական», «վերաապահովագրական», «ապահովագրական բրոքեր»,
«ապահովագրական գործակալ», «ապահովագրական միջնորդ» կամ «ապահովագրություն»
բառերի օգտագործման իմաստից ակնհայտ բխում է, որ խոսքն ապահովագրական,
վերաապահովագրական կամ ապահովագրական միջնորդային գործունեությանը չի
վերաբերում:
Ապահովագրական, վերաապահովագրական կամ ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնելու լիցենզիա ստացած անձինք պարտավոր են լիցենզիան
ստանալու պահից 90 օրվա ընթացքում, իրենց անվանման մեջ ներառել «ապահովագրական»,
«ապահովագրություն», «վերաապահովագրական» կամ «վերաապահովագրություն» բառերը,
իսկ այդպիսի լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչվելու կամ այն հանձնելու պահից 30 օրվա
ընթացքում դրանք հանել իրենց անվանման միջից:
2. Ապահովագրական կամ վերաապահովագրական գործունեությունը գովազդվել կարող է
միայն սույն օրենքով սահմանված կարգով ապահովագրական կամ վերաապահովագրական

գործունեություն իրականացնելու լիցենզիա ունեցող անձի կողմից կամ պատվերով:
3. Ապահովագրական գործակալի գործունեությունը գովազդվել կարող է միայն սույն
օրենքով սահմանված կարգով ապահովագրական գործակալի գործունեություն
իրականացնելու իրավունք ունեցող անձի կողմից կամ նրա պատվերով:
4. Ապահովագրական բրոքերային գործունեությունը գովազդվել կարող է միայն սույն
օրենքով սահմանված կարգով ապահովագրական բրոքերային գործունեություն
իրականացնելու լիցենզիա ունեցող անձի կողմից կամ պատվերով:

Հոդված 5.

1. Ապահովագրողները, վերաապահովագրողներն ու ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնողներն իրենց գործունեությունը համակարգելու, շահերը
ներկայացնելու եւ պաշտպանելու, տեղեկություններ փոխանակելու եւ այլ խնդիրներ համատեղ
լուծելու նպատակով կարող են ստեղծել շահույթ ստանալու նպատակ չհետապնդող
ապահովագրողների, վերաապահովագրողների կամ ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնողների միություններ եւ (կամ) անդամակցել դրանց:
2. Ապահովագրողների, վերաապահովագրողների ու ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնողների միությունները չեն կարող ապահովագրական,
վերաապահովագրական, ապահովագրական միջնորդային գործունեություն իրականացնել:
3. Ապահովագրողների, վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնողների միությունները պետական գրանցման պահից 10-օրյա
ժամկետում այդ մասին ծանուցում են Կենտրոնական բանկին՝ տեղեկացնելով դրանց
գտնվելու վայրի, կառավարման մարմինների եւ ղեկավարների, ինչպես նաեւ հետագայում
դրանց փոփոխությունների վերաբերյալ՝ փոփոխություններից հետո 10-օրյա ժամկետում:
4. Բյուրոյին անդամակցումը չի կարող սահմանափակել ապահովագրական
ընկերությունների կողմից ապահովագրական միություններ ստեղծելու եւ անդամակցելու
իրավունքը:
(5-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 6.

1. Հայաստանի Հանրապետությունում կարող է իրականացվել կամավոր եւ պարտադիր
ապահովագրություն:
2. Պարտադիր ապահովագրության իրականացման դեպքերը, կարգը եւ պայմանները
սահմանվում են օրենքով:

Հոդված 7.

1. Ապահովագրության տեսակներն են`
1) կյանքի ապահովագրությունից բացի, ցանկացած այլ ապահովագրություն (այսուհետ՝ ոչ
կյանքի ապահովագրություն).
2) կյանքի ապահովագրություն.
3) վերաապահովագրություն:
2. Ոչ կյանքի ապահովագրության դասերն են՝
1) դժբախտ պատահարներից ապահովագրություն (ներառյալ` արդյունաբերական վնաս եւ
մասնագիտական գործունեության ընթացքում ձեռք բերված հիվանդություններից)`
ա. ամրագրված դրամական հատուցմամբ,
բ. հատուցմամբ՝ կախված պատահարի բնույթից,
գ. սույն կետի «ա» եւ «բ» ենթակետերը միասին,
դ. ուղեւորների վնասվածքների.
2) առողջության ապահովագրություն`
ա. ամրագրված դրամական հատուցմամբ,
բ. հատուցմամբ՝ կախված պատահարի բնույթից,
գ. սույն կետի «ա» եւ «բ» ենթակետերը միասին.
3) ցամաքային տրանսպորտի ապահովագրություն (բացառությամբ երկաթուղային), որը
ծածկում է այն վնասները կամ կորուստները, որոնք պատճառվել են`
ա. ցամաքային ավտոտրանսպորտին,
բ. ցամաքային այլ տրանսպորտին.
4) երկաթուղային տրանսպորտի ապահովագրություն, որը ծածկում է երկաթուղային
տրանսպորտին պատճառված վնասները կամ կորուստները.
5) օդանավերի ապահովագրություն, որը ծածկում է օդանավերին պատճառված վնասները
եւ կորուստները.
6) ջրային փոխադրամիջոցների ապահովագրություն, որը ծածկում է այն վնասները եւ
կորուստները, որոնք պատճառվել են`
ա. գետային եւ ջրանցքային փոխադրամիջոցներին,
բ. լճային փոխադրամիջոցներին,
գ. ծովային (օվկիանոսային) փոխադրամիջոցներին.
7) փոխադրվող գույքի (բեռների) ապահովագրություն, որը ծածկում է այն վնասները եւ

կորուստները, որոնք պատճառվել են փոխադրման գործընթացի մեջ գտնվող գույքին
(բեռներին)՝ անկախ փոխադրամիջոցի տեսակից.
8) հրդեհից եւ բնական աղետներից ապահովագրություն, որը ծածկում է այն վնասները եւ
կորուստները, որոնք հասցվել են գույքին (բացառությամբ գույքի այն տեսակների, որոնք
ներառված են սույն մասի 3-7-րդ կետերով սահմանված դասերում) հետեւյալ պատահարների
հետեւանքով`
ա. հրդեհ,
բ. պայթյուն,
գ. երկրաշարժ,
դ. փոթորիկ,
ե. միջուկային վարակ, վնասվածք եւ այլն,
զ. հողի սողանք.
9) գույքին հասցված այլ վնասներից ապահովագրություն, որը ծածկում է այն վնասները եւ
կորուստները, որոնք հասցվել են գույքին (բացառությամբ այն գույքի, որը ներառված է սույն
մասի 3-7-րդ կետերով սահմանված դասերում) հետեւյալ պատահարների արդյունքում եւ
նշված չեն սույն մասի 8-րդ կետով սահմանված դասում`
ա. կարկտահարություն,
բ. ցրտահարություն,
գ. երաշտ,
դ. համաճարակ, կարանտին հիվանդություն,
ե. սելավ, ջրհեղեղ,
զ. բնական ու տեխնածին բնույթի այլ աղետներ, վթարներ ու պատահարներ, ներառյալ՝
գույքի հափշտակությունը.
10) ցամաքային ավտոտրանսպորտային միջոցների (նաեւ` բեռնափոխադրող)
օգտագործումից բխող պատասխանատվության ապահովագրություն.
11) օդանավերի (նաեւ` բեռնափոխադրող) օգտագործումից բխող պատասխանատվության
ապահովագրություն.
12) սույն մասի 6-րդ կետում նշված դասում ներառված ջրային փոխադրամիջոցների (նաեւ`
բեռնափոխադրող) օգտագործումից բխող պատասխանատվության ապահովագրություն.
13) ընդհանուր պատասխանատվության ապահովագրություն (պատասխանատվության
բոլոր այն տեսակները, որոնք ներառված չեն սույն մասի 10-12-րդ կետերով նախատեսված
դասերում).
14) վարկի ապահովագրություն, այդ թվում`
ա. անվճարունակություն (ընդհանուր),
բ. արտահանման վարկ,
գ. տարաժամկետ վճարման պարտավորություն (ապառիկ),
դ. հիփոթեքային վարկ,
ե. գյուղատնտեսական վարկ,
զ. այլ վարկի ապահովագրություն.
15) երաշխիքի տրամադրում, այդ թվում՝
ա. անուղղակի,
բ. ուղղակի.
16) ֆինանսական վնասների ապահովագրություն, որոնք առաջանում են`
ա. աշխատանքային ռիսկերից,
բ. եկամուտների թերստացումից (ընդհանուր),
գ. վատ եղանակից,
դ. բաց թողնված օգուտից,
ե. շարունակական (ընթացիկ) ընդհանուր ծախսերից,
զ. չնախատեսված առեւտրային ծախսերից,
է. շուկայական արժեքի կորստից,
ը. վարձավճարի կամ այլ եկամտի կորստից,
թ. անուղղակի առեւտրային կորուստներից, որոնք նշված չեն սույն կետի «ա»-«ը»
ենթակետերում,
ժ. այլ ֆինանսական ոչ առեւտրային կորուստներից,
ժա. ֆինանսական կորուստների այլ ձեւերից.
17) դատական եւ արտադատական ծախսերի ապահովագրություն.
18) աջակցության ապահովագրություն, որը ծածկում է ճանապարհորդության մեջ կամ
իրենց մշտական բնակության վայրից հեռու գտնվող անձանց աջակցության տրամադրումը:
Սույն մասի՝ ոչ կյանքի ապահովագրության յուրաքանչյուր դասը սահմանող կետի
ենթակետերը համարվում են ոչ կյանքի ապահովագրության տվյալ դասի առանձին ենթադաս:
3. Ոչ կյանքի ապահովագրության մեկից ավելի դասերով ապահովագրական
գործունեության իրականացման դեպքում տարանջատվում են ապահովագրության դասերի
հետեւյալ խմբերը`
1) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին եւ 2-րդ կետերով նախատեսված դասերով՝ «դժբախտ
պատահարներից եւ առողջության ապահովագրություն».
2) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի «դ» ենթակետի, ինչպես նաեւ 3-րդ, 7-րդ եւ 10-րդ
կետերով նախատեսված դասերով՝ «ավտոմեքենաների ապահովագրություն».
3) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի «դ» ենթակետի, ինչպես նաեւ 4-րդ, 6-րդ, 7-րդ եւ 12-

րդ կետերով նախատեսված դասերով՝ «ծովային եւ տրանսպորտային ապահովագրություն».
4) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի «դ» ենթակետի, ինչպես նաեւ 5-րդ, 7-րդ, եւ 11-րդ
կետերով նախատեսված դասերով՝ «ավիացիոն ապահովագրություն».
5) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ եւ 9-րդ կետերով նախատեսված դասերով՝ «հրդեհից եւ
գույքին պատճառվող այլ վնասներից ապահովագրություն».
6) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 10-13-րդ կետերով նախատեսված դասերով՝
«պատասխանատվության ապահովագրություն».
7) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ եւ 15-րդ կետերով նախատեսված դասերով՝ «վարկի
ապահովագրություն եւ երաշխիքի տրամադրում».
8) սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-13-րդ եւ 16-րդ կետերով նախատեսված դասերով՝ «ոչ
կյանքի եւ դժբախտ պատահարներից ապահովագրություն»:
4. Կյանքի ապահովագրության դասերն են`
1) կյանքի ապահովագրությունը, որը ներառում է լրակեցության, մահվան, լրակեցության եւ
միաժամանակ մահվան ապահովագրությունները, անուիտետը, ի լրումն կյանքի
ապահովագրության պայմանագրի` իրականացվող սույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետում
նշված դժբախտ պատահարներից, առողջության ապահովագրությունը եւ սույն մասի 2-6-րդ
կետերում չնշված այլ ապահովագրությունը.
2) ամուսնության, ծննդի ապահովագրությունը.
3) ներդրումային ակտիվներին կապվող ապահովագրությունը, երբ ապահովադիրները
ստանձնում են ներդրումային ռիսկը.
4) «Կուտակային կենսաթոշակների մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով
նախատեսված «սահմանված կենսաթոշակներ» սխեմայով կամավոր կուտակային
կենսաթոշակային միջոցների կառավարում, որը ներառում է լրակեցության, մահվան եւ
անաշխատունակության դեպքերում հատուցումների վճարման համար նախատեսված
կենսաթոշակային ֆոնդերի ակտիվների (ներդրումների) կառավարումը, որը զուգակցվում է
նվազագույն եկամտաբերության վճարման ապահովագրությամբ.
5) տոնտին, որի դեպքում բոլոր ապահովագրավճարներից ձեւավորվում է պահուստ, եւ
կուտակված ակտիվները հետագայում բաշխվում են որոշակի տարիքի հասած անդամների
կամ մահացած անդամների շահառուների միջեւ.
6) կապիտալի հատուցման ապահովագրություն, որով նախապես պայմանավորված
միանվագ կամ պարբերական ապահովագրավճարների դիմաց ապահովագրողն ստանձնում է
որոշակի ժամկետում որոշակի գումարի վճարման պարտավորություն:
5. Վերաապահովագրության դասերն են`
1) ոչ կյանքի վերաապահովագրություն.
2) կյանքի վերաապահովագրություն:
(7-րդ հոդվածը փոփ. 22.12.10 ՀՕ-257-Ն)
Բ Ա Ժ Ի Ն 2
ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԸ, ԿԱՊԻՏԱԼՈՒՄ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ, ԿԱՌԱՎԱՐՈՒՄԸ

Հոդված 9.

1. Ընկերության կանոնադրությունը պետք է սահմանի եւ (կամ) ներառի՝
1) Ընկերության ֆիրմային անվանումը.
2) Ընկերության գտնվելու վայրը.
3) Ընկերության կազմակերպական-իրավական ձեւը.
4) ապահովագրության այն տեսակները եւ դասերը, որոնք իրականացնելու է
Ընկերությունը.
5) կանոնադրական կապիտալի չափը.
6) շահույթի օգտագործման եւ կորուստները ծածկելու կարգը.
7) Ընկերության կառավարման մարմինների կառուցվածքը, իրավասությունները եւ նրանց
կողմից որոշումների ընդունման կարգը.
8) Ընկերության եւ նրա մասնակիցների վերաբերյալ սույն օրենքով սահմանված
տեղեկատվության հրապարակման կարգը.
9) Ընկերության լուծարման կարգը.
10) Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձի ընտրության կարգը.
11) շահութաբաժինների վճարման կարգն ու պայմանները.
12) Ընկերության կողմից մասնաճյուղերի եւ ներկայացուցչությունների ստեղծման եւ
գործունեության դադարեցման կարգը.
13) Ընկերության մասնակիցների ընդհանուր ժողովի նախապատրաստման եւ անցկացման
կարգը.
14) Ընկերությունների կառավարման մարմինների հեռակա կարգով նիստերի գումարման
եւ անցկացման կարգը.
15) օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
տեղեկություններ:
2. Ընկերության կանոնադրության մեջ լրացումներ եւ փոփոխություններ կատարվում են,
ինչպես նաեւ Ընկերության կանոնադրությունը նոր խմբագրությամբ հաստատվում է
Ընկերության մասնակիցների ընդհանուր ժողովում՝ ձայների 3/4-ով ընդունված որոշմամբ:

Հոդված 10.

1. Ընկերությունն ունի ֆիրմային անվանում, որը պետք է ներառի «ապահովագրական»
բառը, իսկ բացառապես վերաապահովագրությամբ զբաղվող Ընկերության ֆիրմային
անվանումը՝ «վերաապահովագրական» բառը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի պահանջը չի տարածվում ապահովագրողների,
վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդային գործունեություն
իրականացնողների միությունների վրա:
3. Ընկերություններն իրավունք չունեն իրենց ֆիրմային անվանման մեջ ապակողմնորոշող
այնպիսի բառեր օգտագործելու, որոնք կարող են տվյալ Ընկերության ֆինանսական վիճակի
կամ իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ թյուր ենթադրության տեղիք տալ:

Հոդված 11.

1. Հայաստանի Հանրապետությունը, օտարերկրյա պետությունները, Հայաստանի
Հանրապետության կամ օտարերկրյա պետության համայնքներն Ընկերության մասնակից
կարող են լինել բացառապես օրենքով սահմանված դեպքերում ու կարգով:
2. Ընկերության մասնակից չեն կարող լինել կուսակցությունները եւ արհեստակցական
միությունները:
3. Հայաստանի Հանրապետությունը կարող է հիմնադրել արտահանման
ապահովագրությամբ զբաղվող ապահովագրական ընկերություն եւ (կամ) լինել այդ
ընկերության մասնակից: Այդ ընկերությունն իրավասու է իրականացնելու արտահանման
ապահովագրություն` վարկի ապահովագրության դասով, երաշխիքի տրամադրման դասով եւ
ֆինանսական վնասների դասով (ներառյալ՝ այդ դասերի ներքո ընդգրկված ենթադասերով)`
«Ապահովագրության եւ ապահովագրական գործունեության մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքով նախատեսված համապատասխան լիցենզիայի հիման վրա: Այդ
ընկերության ընդհանուր կապիտալի չափը ստեղծման պահին պետք է լինի Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում նոր ստեղծվող ապահովագրական ընկերությունների համար
սահմանված ընդհանուր կապիտալի չափից ոչ պակաս: Այդ ընկերության գործունեության
ընթացքում ընկերության ընդհանուր կապիտալի չափը Հայաստանի Հանրապետության
տարածքում ապահովագրական ընկերությունների համար սահմանված ընդհանուր
կապիտալի չափից նվազման դեպքում այդ կապիտալի համալրումն իրականացվում է
Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
(11-րդ հոդվածը լրաց. 30.04.13 ՀՕ-23-Ն)

Հոդված 12.

(վերնագիրը լրաց. 03.06.21 ՀՕ-256-Ն)

1. Իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցությունը
կարող է լինել ուղղակի կամ անուղղակի:
2. Ուղղակի նշանակալից մասնակցություն է համարվում իրավաբանական անձի
կանոնադրական կապիտալում 10 եւ ավելի տոկոս ձայնի իրավունք տվող մասնակցությունը:
3. Անուղղակի նշանակալից մասնակցություն է համարվում այնպիսի մասնակցությունը, որի
դեպքում՝
1) անձը չունի իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում մասնակցություն
կամ ունի 10 տոկոսից պակաս մասնակցություն, սակայն Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված չափանիշներին համապատասխան` իր գործարար
համբավով կամ հեղինակությամբ ուղղակի կամ անուղղակի հնարավորություն ունի
կանխորոշելու տվյալ իրավաբանական անձի կառավարման մարմինների որոշումները կամ
էապես ազդելու նրանց որոշումների կայացման (կիրառման) վրա կամ կանխորոշելու տվյալ
իրավաբանական անձի գործունեության ուղղությունները կամ ոլորտները.
2) անձը չունի իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում մասնակցություն
կամ ունի 10 տոկոսից պակաս մասնակցություն, սակայն Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված չափանիշներին համապատասխան` հնարավորություն
ունի կանխորոշելու տվյալ իրավաբանական անձի կառավարման մարմինների որոշումները
կամ էապես ազդելու նրանց որոշումների կայացման (կիրառման) վրա կամ կանխորոշելու
տվյալ իրավաբանական անձի գործունեության ուղղությունները, ոլորտները՝ տվյալ
իրավաբանական անձի նկատմամբ իր ունեցած պահանջի իրավունքի ուժով.
3) մասնակիցն իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում ուղղակի
նշանակալից մասնակցություն ունեցող իրավաբանական անձի կանոնադրական
կապիտալում ունի ձայնի իրավունք տվող բաժնետոմսերի 50 տոկոս եւ ավելի մասնակցություն.
4) անձն իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում ուղղակի նշանակալից
մասնակցություն ունեցող իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում ունի 50
տոկոսից պակաս կամ չունի մասնակցություն եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված չափանիշներին համապատասխան` իր գործարար համբավով կամ
հեղինակությամբ հնարավորություն ունի կանխորոշելու տվյալ իրավաբանական անձի կամ
այդ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում ուղղակի նշանակալից
մասնակցություն ունեցող իրավաբանական անձի կառավարման մարմինների որոշումները,
էապես ազդելու նրանց որոշումների կայացման (կիրառման) վրա կամ կանխորոշելու տվյալ
իրավաբանական անձի կամ այդ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում
նշանակալից մասնակցություն ունեցող իրավաբանական անձի գործունեության
ուղղությունները կամ ոլորտները:
4. Ընկերությունը կամ օտարերկրյա ապահովագրական Ընկերության` Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում գրանցված մասնաճյուղը պարտավոր է «Փողերի լվացման եւ
ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի մասին» Հայաստանի Հանրապետության
օրենքով սահմանված չափանիշներով Ընկերության կամ օտարերկրյա ապահովագրական
Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գրանցված մասնաճյուղի
իրական շահառու հանդիսացող անձանց վերաբերյալ տեղեկություններ ներկայացնել
Կենտրոնական բանկ՝ սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին համապատասխան։
5. Սույն հոդվածով սահմանված կարգավորումները կիրառելի են նաեւ սույն օրենքի 18-րդ եւ
19-րդ գլուխների նկատմամբ:
(12-րդ հոդվածը լրաց. 03.06.21 ՀՕ-256-Ն, 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 13.

1. Իրավաբանական անձինք համարվում են փոխկապակցված, եթե՝
1) տվյալ իրավաբանական անձը քվեարկելու իրավունքով տիրապետում է մյուսի` ձայնի
իրավունք տվող բաժնետոմսերի 20 եւ ավելի տոկոսին կամ իր մասնակցության ուժով կամ
տվյալ անձանց միջեւ կնքված պայմանագրին համապատասխան` հնարավորություն ունի
կանխորոշելու մյուսի որոշումները.
2) նրանցից մեկի ձայնի իրավունք տվող բաժնետոմսերի 20 տոկոսից ավելիին տիրապետող
կամ օրենքով չարգելված այլ ձեւով նրա որոշումները կանխորոշելու հնարավորություն ունեցող
մասնակիցը եւ (կամ) մասնակիցները կամ նրանց ընտանիքի անդամներն իրավունք ունեն
ուղղակի կամ անուղղակի կերպով տիրապետելու մյուս անձի` ձայնի իրավունք տվող
բաժնետոմսերի 20 տոկոսից ավելիին կամ ունեն վերջինիս որոշումները կանխորոշելու
հնարավորություն.
3) նրանցից մեկի որեւէ կառավարման մարմնի կամ նման պարտականություններ
կատարող այլ անձանց, ինչպես նաեւ նրանց ընտանիքի անդամների թվի մեկ երրորդը
միաժամանակ հանդիսանում է մյուս անձի որեւէ կառավարման մարմնի անդամ կամ նման
պարտականություններ կատարող այլ անձ.

4) նրանք գործել են համաձայնեցված՝ ելնելով ընդհանուր տնտեսական շահերից, կամ եթե
նրանք այդպիսիք են ճանաչվել Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով:
2. Ֆիզիկական անձինք համարվում են փոխկապակցված, եթե նրանք միեւնույն ընտանիքի
անդամ են կամ վարում են ընդհանուր տնտեսություն կամ համատեղ ձեռնարկատիրական
գործունեություն կամ գործել են համաձայնեցված՝ ելնելով ընդհանուր տնտեսական շահերից,
կամ նրանք փոխկապակցված են ճանաչվել Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով:
3. Ֆիզիկական եւ իրավաբանական անձինք համարվում են փոխկապակցված, եթե նրանք
գործել են համաձայնեցված՝ ելնելով ընդհանուր տնտեսական շահերից, կամ նրանք այդպիսիք
են ճանաչվել Կենտրոնական բանկի հիմնավորած կարծիքով, կամ եթե տվյալ ֆիզիկական
անձը կամ նրա ընտանիքի անդամը հանդիսանում է՝
1) տվյալ իրավաբանական անձի բաժնետոմսերի 20 տոկոսից ավելին տնօրինող
մասնակից.
2) իրավաբանական անձի որոշումները կանխորոշելու հնարավորություն ունեցող անձ.
3) տվյալ իրավաբանական անձի ղեկավար:
4. Միեւնույն ընտանիքի անդամ են համարվում ամուսինը, ինչպես նաեւ համատեղ ապրող
կամ միեւնույն տնտեսություն վարող հետեւյալ անձինք՝ ծնողները, տատը, պապը, 18 տարին
լրացած թոռը, 18 տարին լրացած զավակն ու նրա ամուսինը, 18 տարին լրացած քույրը,
եղբայրը ու նրանց ամուսինները եւ 18 տարին լրացած նրանց զավակները, ամուսնու
ծնողները, ամուսնու` 18 տարին լրացած զավակը: Անձինք համարվում են միեւնույն
տնտեսություն վարող, եթե նրանցից մեկի ֆինանսական վիճակի վատթարացումը
հանգեցնում է կամ կարող է հանգեցնել մյուսի ֆինանսական վիճակի վատթարացման, կամ
նրանցից մեկի եկամուտը կամ ֆինանսական այլ միջոցները օգտագործվում են կամ կարող են
օգտագործվել համատեղ ծախսերի կամ մյուսի ծախսերի ֆինանսավորման նպատակով:
Կենտրոնական բանկը կարող է սահմանել միեւնույն տնտեսություն վարելու չափանիշներ:
(13-րդ հոդվածը խմբ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 15.

1. Ընկերության փաստացի համալրված կանոնադրական կապիտալի Ընկերության
գործունեության ընթացքում նվազեցումը՝ դրա հաշվին շահութաբաժիններ բաշխելու կամ այլ
ձեւերով արգելվում է, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դեպքերի:
2. Ընկերության ձայնի իրավունք տվող բաժնետոմսերի (բաժնեմասերի)
սեփականատերերը (մասնակիցները) իրավունք ունեն Ընկերությունից պահանջելու
մասնակցության հետգնման գնի որոշում եւ իրենց պատկանող բաժնետոմսերի կամ դրանց մի
մասի հետգնում, եթե՝
1) որոշում է ընդունվել Ընկերության վերակազմակերպման, նախապատվության
իրավունքի կասեցման կամ խոշոր գործարք կնքելու մասին, եւ տվյալ մասնակիցները
քվեարկել են Ընկերության վերակազմակերպման, նախապատվության իրավունքի կասեցման
կամ խոշոր գործարք կնքելու դեմ կամ այդ հարցերով քվեարկությանը չեն մասնակցել.
2) կանոնադրության մեջ լրացումներ կամ փոփոխություններ են կատարվել, կամ
հաստատվել է կանոնադրությունը նոր խմբագրությամբ, որի հետեւանքով սահմանափակվել
են նշված մասնակիցների իրավունքները, եւ նրանք տվյալ որոշումն ընդունելիս դեմ են
քվեարկել կամ այդ հարցերով քվեարկությանը չեն մասնակցել:
3. Ընկերության` իրենց մասնակցության հետգնման պահանջի իրավունք ունեցող
մասնակիցների ցուցակը կազմվում է Ընկերության մասնակիցների ռեեստրի տվյալների

հիման վրա, այն ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող մասնակիցների
ցուցակը կազմելու օրվա դրությամբ, որի օրակարգը պարունակում է հարցեր, որոնց
ընդունումը հանգեցրել է մասնակիցների իրավունքների՝ սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին
կետում նշված սահմանափակմանը:
4. Ընկերության կողմից մասնակցության հետգնումը կատարվում է դրա շուկայական
արժեքով, որը որոշվում է առանց մասնակցության գնահատման եւ հետգնման պահանջի
իրավունք տվող Ընկերության գործողությունների հետեւանքով առաջացող
փոփոխությունները հաշվի առնելու:
5. Ընկերության կանոնադրական կապիտալի նվազեցում թույլատրվում է նաեւ «Բանկերի,
վարկային կազմակերպությունների եւ ապահովագրական ընկերությունների սնանկության
մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված դեպքում:
6. Մասնակցության հետգնման համար անհրաժեշտ է Կենտրոնական բանկի խորհրդի
համաձայնությունը: Կենտրոնական բանկի խորհուրդը կարող է մերժել այդ համաձայնություն
տալը, եթե՝
1) մասնակցության հետգնման դեպքում Ընկերությունն ի վիճակի չի լինի լրիվ
բավարարելու իր պարտատերերի պահանջները.
2) կանոնադրական կապիտալի նվազեցման արդյունքում վտանգվում կամ կարող են
վտանգվել Ընկերության վճարունակությունը, ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց,
շահառուների կամ Ընկերության այլ պարտատերերի շահերը.
3) Ընկերությունը կխախտի հիմնական տնտեսական նորմատիվները կամ դրանցից թեկուզ
մեկը.
4) մասնակցության հետգնումը կարող է հանգեցնել Հայաստանի Հանրապետության
ապահովագրական կամ ֆինանսական համակարգի ապակայունացմանը:
7. Ընկերության կողմից իր բաժնետոմսերը հետ գնելու դեպքում կանոնադրական
կապիտալի նվազեցման կամ տվյալ բաժնետոմսերի իրացման մասին որոշումն ընդունվում է
ընդհանուր ժողովի կողմից՝ դրան մասնակցող քվեարկող բաժնետոմսերի սեփականատերերի
ձայների 3/4-ով, սակայն ոչ պակաս քվեարկող բաժնետոմսերի (բաժնեմասերի, փայերի)
սեփականատերերի ձայների 2/3-ից:
8. Ընկերությունը պարտավոր է կանոնադրական կապիտալի նվազեցման մասին որոշումը
կայացնելուց առաջ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
կարգով հայցել Կենտրոնական բանկի խորհրդի համաձայնությունը: Առանց Կենտրոնական
բանկի խորհրդի համաձայնության առկայության` կանոնադրական կապիտալի նվազեցման
մասին որոշումն առ ոչինչ է:
9. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը Ընկերության կանոնադրական կապիտալի
նվազեցմանը համաձայնություն է տալիս կամ մերժում է համաձայնության տրամադրումը՝
դիմումն ստանալու պահից երեսնօրյա ժամկետում: Երեսնօրյա ժամկետում դիմումը
չբավարարելու կամ չմերժելու դեպքում դիմումը համարվում է բավարարված:
10. Կանոնադրական կապիտալը նվազեցնելու համար Կենտրոնական բանկի
թույլտվությունն ստանալուց հետո Ընկերությունն ընդունում է կանոնադրական կապիտալի
նվազեցման մասին որոշում, որը կայացնելուց հետո` մեկօրյա ժամկետում, Ընկերությունը
պարտավոր է դրա մասին տեղեկատվությունը Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված կարգով հրապարակել իր ինտերնետային կայքում եւ
http://www.azdarar.am հասցեում գտնվող Հայաստանի Հանրապետության հրապարակային
ծանուցումների պաշտոնական ինտերնետային կայքում:
(15-րդ հոդվածը փոփ. 19.03.12 ՀՕ-142-Ն)

Հոդված 16.

1. Ընկերությունն իրավունք ունի որոշում ընդունելու (հայտարարելու) իր մասնակիցներին
եռամսյակային, կիսամյակային կամ տարեկան շահութաբաժինների բաշխման կամ վճարման
մասին, եթե այլ բան նախատեսված չէ սույն օրենքով կամ Ընկերության կանոնադրությամբ:
2. Տարեկան ֆինանսական հաշվետվություններում արտացոլված շահույթը կարող է
բաշխվել Ընկերության մասնակիցների միջեւ կամ տեղափոխվել հաջորդ ֆինանսական տարի,
եթե պարտադիր պահուստները կամ կանոնադրությամբ սահմանված այլ պահուստները
ստեղծված եւ ամբողջությամբ համալրված են:
3. Կանոնադրական կապիտալի հաշվին շահութաբաժինների վճարումն արգելվում է:
4. Ընկերությունն իրավունք չունի վճարելու տարեկան շահութաբաժիններ, եթե`
1) շահութաբաժինների վճարման պահին կամ վճարման հետեւանքով Ընկերությունը
խախտում է կամ կարող է խախտել սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված տնտեսական նորմատիվներից թեկուզ մեկը.
2) Կենտրոնական բանկն Ընկերությունից պահանջել է վերացնել ֆինանսական կամ այլ
հաշվետվություններում արտացոլված տեղեկատվության անարժանահավատությունը, եւ
Ընկերությունը չի կատարել խախտումը վերացնելու հանձնարարականը.
3) շահութաբաժինների վճարման պահին Ընկերության կրած կորուստները (վնասները)
հավասար են կամ գերազանցում են Ընկերությունում առկա չբաշխված զուտ շահույթի
գումարը:
5. Տարեկան շահութաբաժինների վճարման ժամկետը սահմանվում է Ընկերության
կանոնադրությամբ կամ ընդհանուր ժողովի՝ շահութաբաժիններ վճարելու մասին որոշմամբ:

Միջանկյալ շահութաբաժինների (եռամսյակային ու կիսամյակային) վճարման ժամկետը
սահմանվում է Ընկերության խորհրդի (այսուհետ՝ խորհուրդ)՝ միջանկյալ շահութաբաժիններ
վճարելու մասին որոշմամբ, բայց ոչ շուտ, քան տվյալ որոշման ընդունումից 30 օր հետո:
Շահութաբաժինների յուրաքանչյուր վճարման համար խորհուրդը կազմում է
շահութաբաժիններ ստանալու իրավունք ունեցող մասնակիցների ցուցակ, որում պետք է
ընդգրկվեն՝
1) միջանկյալ շահութաբաժիններ վճարելու դեպքում՝ Ընկերության այն մասնակիցները,
որոնք ընդգրկվել են Ընկերության մասնակիցների ռեեստրում՝ խորհրդի միջանկյալ
շահութաբաժիններ վճարելու մասին որոշման կայացման օրվանից առնվազն 10 օր առաջ.
2) տարեկան շահութաբաժիններ վճարելու դեպքում՝ Ընկերության այն մասնակիցները,
որոնք ընդգրկվել են Ընկերության մասնակիցների ռեեստրում՝ Ընկերության մասնակիցների
տարեկան ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող մասնակիցների ցուցակը
կազմելու օրվա դրությամբ:
6. Միջանկյալ շահութաբաժինների վճարման, շահութաբաժնի չափի եւ դրա վճարման ձեւի
մասին որոշումն ընդունում է խորհուրդը: Տարեկան շահութաբաժինների վճարման,
շահութաբաժնի չափի եւ դրա վճարման ձեւի մասին որոշումն ընդունում է Ընկերության
մասնակիցների ընդհանուր ժողովը՝ խորհրդի առաջարկությամբ: Միջանկյալ
շահութաբաժինների չափը չի կարող գերազանցել նախորդ ֆինանսական տարվա
արդյունքներով բաշխված շահութաբաժնի 50 տոկոսը: Տարեկան շահութաբաժինների չափը
չի կարող պակաս լինել արդեն վճարված միջանկյալ շահութաբաժինների չափից:
Եթե ընդհանուր ժողովի որոշմամբ տարեկան շահութաբաժինների չափը սահմանվում է
արդեն վճարված միջանկյալ շահութաբաժինների չափին հավասար, ապա տարեկան
շահութաբաժիններ չեն վճարվում:
Եթե ընդհանուր ժողովի որոշմամբ տարեկան հաստատված շահութաբաժինների չափը
գերազանցում է արդեն վճարված միջանկյալ շահութաբաժինները, ապա տարեկան
շահութաբաժինը վճարվում է սահմանված տարեկան շահութաբաժնի եւ տվյալ տարում արդեն
վճարված միջանկյալ շահութաբաժինների գումարի տարբերությամբ:
Ընդհանուր ժողովն իրավունք ունի շահութաբաժիններ չվճարելու որոշում ընդունելու, իսկ
բաժնետիրական ընկերություն հանդիսացող Ընկերության արտոնյալ բաժնետոմսերի դիմաց,
որոնց համար վճարվող շահութաբաժնի չափը սահմանված է կանոնադրությամբ, նաեւ
շահութաբաժինները ոչ լրիվ չափով վճարելու մասին:

Հոդված 18.

մերժումը եւ նախնական համաձայնության գործողության դադարեցումը
(վերնագիրը լրաց. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)

1. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը մերժում է Ընկերության կանոնադրական
կապիտալում նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման նախնական համաձայնություն
ստանալու դիմումը, եթե՝
1) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող անձի` դիտավորությամբ կատարված
հանցագործության համար դատվածությունն օրենքով սահմանված կարգով մարված կամ
վերացված չէ.
1.1) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող անձը ներառված է Միավորված ազգերի
կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով կամ դրանց համաձայն
հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված ազգերի կազմակերպության
Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված զանգվածային ոչնչացման զենքի
տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում.
2) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող անձը չի հիմնավորել մասնակցության
ձեռքբերման համար ներդրվող միջոցների օրինականությունը.
3) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող ֆիզիկական անձն օրենքով սահմանված
կարգով ճանաչվել է անգործունակ կամ սահմանափակ գործունակ.
4) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող ֆիզիկական անձն օրինական ուժի մեջ մտած
վճռով կամ դատավճռով զրկվել է ֆինանսական, ապահովագրական, բանկային, հարկային,
մաքսային, առեւտրային, տնտեսական կամ իրավական ոլորտներում պաշտոններ վարելու
իրավունքից.
5) անձը ճանաչվել է սնանկ եւ ունի չմարված (չներված) պարտավորություններ.
6) նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման գործարքն ուղղված է կամ հանգեցնում է
կամ կարող է հանգեցնել ազատ տնտեսական մրցակցության սահմանափակմանը.
7) նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող անձը կամ նրա հետ փոխկապակցված անձն
անցյալում կատարել է այնպիսի արարք, որը Կենտրոնական բանկի խորհրդի իրավական
ակտերով սահմանված կարգով հիմնավորված՝ Կենտրոնական բանկի խորհրդի կարծիքով
հիմք է տալիս կասկածելու, որ տվյալ անձի՝ որպես Ընկերության բարձրագույն կառավարման
մարմնի որոշումների կայացման ժամանակ ձայնի իրավունք ունեցող անդամի
գործողությունները կարող են հանգեցնել Ընկերության սնանկացմանը կամ ֆինանսական
վիճակի վատթարացմանը կամ հեղինակության եւ գործարար համբավի վարկաբեկմանը.
8) նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման գործարքի հետեւանքով Ընկերության
կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող մասնակիցը կամ
նրա հետ փոխկապակցված անձը Կենտրոնական բանկի խորհրդի իրավական ակտերով
սահմանված կարգով հիմնավորված Կենտրոնական բանկի խորհրդի կարծիքով գտնվում է
ֆինանսական վատ վիճակում կամ նշանակալից մասնակցի, կամ նրա հետ փոխկապակցված
անձի ֆինանսական վիճակը կարող է պատճառ հանդիսանալ Ընկերության ֆինանսական
վիճակի վատթարացման, կամ Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ձեռք բերող անձի կամ նրա հետ փոխկապակցված անձի գործունեությունը
կամ Ընկերության հետ նրա փոխհարաբերությունների բնույթը Կենտրոնական բանկի
խորհրդի հիմնավորված կարծիքով կարող է խոչընդոտել Կենտրոնական բանկի կողմից
արդյունավետ վերահսկողության իրականացմանը կամ թույլ չի տալիս բացահայտել կամ
արդյունավետ կառավարել Ընկերության ռիսկերը.
9) փաստաթղթերը ներկայացվել են Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված պահանջների խախտումներով, կամ ներկայացված փաստաթղթերում
կամ տեղեկություններում արտացոլվել են կեղծ կամ անարժանահավատ տեղեկություններ,
ինչպես նաեւ եթե այդ փաստաթղթերը կեղծ են կամ թերի են:
2. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը պարտավոր է մերժման մասին որոշումն ընդունելուց
հետո յոթնօրյա ժամկետում ծանուցել դրա մասին նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման
նախնական համաձայնություն ստանալու դիմում ներկայացրած անձին կամ նրա
ներկայացուցչին:
3. Կենտրոնական բանկի խորհրդի կողմից նախնական համաձայնության տրամադրման

օրվանից հետո՝ մինչեւ նշանակալից մասնակցության փաստացի ձեռքբերումը, սույն հոդվածի
1-ին մասով նախատեսված հիմքերից որեւէ մեկի առաջացման դեպքում Կենտրոնական
բանկի խորհուրդն իրավունք ունի դադարեցնելու նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման
նախնական համաձայնության գործողությունը։
(18-րդ հոդվածը փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն, լրաց., փոփ. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 19.

(վերնագիրը փոփ. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)

1. Եթե լիցենզավորման ընթացքում կամ նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման
ժամանակ Կենտրոնական բանկ են ներկայացվում անարժանահավատ, կեղծ կամ ոչ լրիվ
տեղեկություններ, ինչպես նաեւ եթե անձի` սույն օրենքով սահմանված կարգով Ընկերության
կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերելուց հետո
առաջանում է սույն օրենքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ կամ 7-րդ
կետերով նախատեսված նշանակալից մասնակցության նախնական համաձայնության
մերժման հիմքերից որեւէ մեկը, ինչպես նաեւ եթե ստացվում են այնպիսի հիմնավոր
տեղեկություններ, ըստ որոնց՝ ի հայտ են եկել Ընկերության հետ կապված անձանց (իսկ
Ընկերության հետ կապված իրավաբանական անձի դեպքում՝ նաեւ նրա մասնակցի)
ֆինանսական վիճակի վատթարացման փաստեր, որոնք կարող են անդրադառնալ
Ընկերության ֆինանսական վիճակի վրա կամ այլ կերպ վտանգել Ընկերության
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը, ապա
Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավունք ունի առաջարկելու, որ Ընկերության
կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձը Կենտրոնական
բանկի խորհրդի սահմանած ժամկետում օտարի Ընկերությունում իր ունեցած ներդրումները
կամ Ընկերության նկատմամբ իր ունեցած այն պահանջի իրավունքը, որի ուժով նա կարող է
ազդել Ընկերության գործունեության վրա այն հիմնավորմամբ, որ դա սպառնում է
Ընկերության ֆինանսական վիճակին։ Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած
ժամկետում համապատասխան ներդրումները չօտարվելու դեպքում օտարումը կարող է
իրականացվել դատական կարգով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ Կենտրոնական բանկի խորհրդի
առաջարկությունը չկատարելու դեպքում Կենտրոնական բանկի սահմանած ժամկետին
հաջորդող օրվանից Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ունեցող անձը չի օգտվում մասնակցության ուժով իրեն վերապահված ձայնի,
շահութաբաժիններ ստանալու եւ առանց ընտրության խորհրդի կազմում ընդգրկվելու կամ
դրանում իր ներկայացուցչին նշանակելու իրավունքից։ Ընկերության որոշումների կայացման
գործընթացը չխաթարելու նպատակով Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավասու է
որոշումների կայացման ժամանակ քվեարկելու իրավունքը վերապահելու Կենտրոնական
բանկի խորհրդի նշանակած ժամանակավոր կառավարման մարմնին։ Կենտրոնական բանկի
խորհուրդը կարող է սահմանել ժամանակավոր կառավարման մարմնի նշանակման
չափանիշներ, նշանակման ու գործունեության կարգ:
3. (մասն ուժը կորցրել է 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
4. Եթե նշանակալից մասնակցության ձեռքբերումից հետո առաջանում է սույն օրենքի 18-
րդ հոդվածի 1-ին մասի 1.1-ին կետով նախատեսված հիմքը, Ընկերության կանոնադրական
կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձի նկատմամբ կիրառվում է «Փողերի
լվացման եւ ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի մասին» օրենքի 28-րդ հոդվածով
սահմանված պահանջը, ինչպես նաեւ անձը զրկվում է մասնակցության ուժով իրեն
վերապահված ձայնի, առանց ընտրության խորհրդի կազմում ընդգրկվելու կամ դրանում իր
ներկայացուցչին նշանակելու իրավունքից, ինչպես նաեւ ձեռք բերված բաժնետոմսերը
ձայների հաշվարկման ժամանակ հաշվի չեն առնվում: Ընկերության որոշումների կայացման
գործընթացը չխաթարելու նպատակով Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավասու է
որոշումների կայացման ժամանակ քվեարկելու իրավունքը վերապահելու Կենտրոնական
բանկի խորհրդի նշանակած ժամանակավոր կառավարման մարմնին: Կենտրոնական բանկի
խորհուրդը կարող է սահմանել ժամանակավոր կառավարման մարմնի նշանակման
չափանիշներ, նշանակման ու գործունեության կարգ:
(19-րդ հոդվածը փոփ., խմբ., լրաց. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 20.

հետեւանքները

1. Առանց Կենտրոնական բանկի խորհրդի նախնական համաձայնության Ընկերության
կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման գործարքն առ
ոչինչ է:
2. Սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
կարգի խախտմամբ Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ձեռք բերած անձը չի օգտվում մասնակցության ուժով իրեն վերապահված

ձայնի, շահութաբաժիններ ստանալու եւ առանց ընտրության խորհրդի կազմում ընդգրկվելու
կամ դրանում իր ներկայացուցչին նշանակելու իրավունքից: Սույն մասում նշված ձայնի
իրավունքը համապատասխանաբար բաշխվում է Ընկերության մյուս մասնակիցների միջեւ՝
Ընկերության կանոնադրական կապիտալում ունեցած մասնակցությանը համամասնորեն:

Հոդված 22.

ու որակավորումը

1. Ապահովագրական եւ վերաապահովագրական ընկերության, ապահովագրական
միջնորդային գործունեություն իրականացնող անձանց ղեկավարներին (բացառությամբ
կառուցվածքային ստորաբաժանումների ղեկավարների) ներկայացվող մասնագիտական
համապատասխանության եւ որակավորման չափանիշները, ինչպես նաեւ մասնագիտական
համապատասխանության ստուգման եւ որակավորման կարգը սահմանվում է Կենտրոնական
բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված մասնագիտական համապատասխանության եւ
որակավորման չափանիշներին ղեկավարների համապատասխանությունը կարող է ստուգվել
Կենտրոնական բանկում, եթե նման բան սահմանված է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով:

Հոդված 23.

1. Ընկերության ղեկավար կարող է լինել ցանկացած գործունակ անձ, որը՝
1) համապատասխանում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված մասնագիտական համապատասխանության եւ որակավորման չափանիշներին.
2) դիտավորությամբ կատարված հանցագործության համար չունի օրենքով սահմանված
կարգով չմարված կամ չվերացված դատվածություն.
2.1) ներառված չէ Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի
բանաձեւերով կամ դրանց համաձայն հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված
ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված
զանգվածային ոչնչացման զենքի տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում.
3) դատավճռով զրկված չէ ֆինանսական, ապահովագրական, բանկային, հարկային,
մաքսային, առեւտրային, տնտեսական, իրավական ոլորտներում պաշտոններ վարելու
իրավունքից.
4) ճանաչված չէ սնանկ եւ չունի չմարված (չներված) պարտավորություններ.
5) կամ որի հետ փոխկապակցված անձն անցյալում չի կատարել այնպիսի արարք, որը
Կենտրոնական բանկի խորհրդի իրավական ակտերով սահմանված կարգով հիմնավորված՝
Կենտրոնական բանկի կարծիքով հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ տվյալ անձը՝ որպես
Ընկերության ղեկավար, չի կարող պատշաճորեն կառավարել Ընկերության գործունեության
համապատասխան ոլորտը, կամ նրա գործողությունները կարող են հանգեցնել Ընկերության
սնանկացմանը կամ ֆինանսական վիճակի վատթարացմանը կամ հեղինակության եւ
գործարար համբավի վարկաբեկմանը.
6) որի նկատմամբ հարուցված չէ քրեական հետապնդում:
2. Ընկերության խորհրդի նախագահը կամ խորհրդի անդամը չի կարող միաժամանակ
լինել տվյալ Ընկերության գործադիր մարմնի անդամ կամ այլ աշխատակից, ինչպես նաեւ այլ
Ընկերության խորհրդի նախագահ կամ անդամ, գործադիր մարմնի անդամ կամ այլ
աշխատակից, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ երկու Ընկերություններից մեկը մյուսի
դուստր կամ մայր ընկերությունն է:
3. Ընկերության գործադիր տնօրենը, գործադիր տնօրենի տեղակալը, գլխավոր
հաշվապահը, տնօրինության անդամները, ներքին աուդիտի ստորաբաժանման ղեկավարը
կամ անդամները չեն կարող միեւնույն Ընկերությունում զբաղեցնել այլ պաշտոն կամ այլ
Ընկերությունում լինել ղեկավար կամ այլ աշխատակից: Բացի գիտական, մանկավարժական
եւ ստեղծագործական աշխատանքներից, սույն մասում նշված անձինք կարող են վճարովի այլ
աշխատանք կատարել միայն խորհրդի համաձայնությամբ:
4. Պատասխանատու ակտուարը տվյալ Ընկերությունում կամ այլ ֆինանսական
կազմակերպությունում, բացի ակտուարի պաշտոնից, չի կարող զբաղեցնել այլ պաշտոն:
Ընկերությունում պատասխանատու ակտուար աշխատող անձն այլ Ընկերությունում
պատասխանատու ակտուարի գործառույթներ կարող է իրականացնել միայն այն
Ընկերության խորհրդի համաձայնության առկայության դեպքում, որում (որոնցում) նա
հանդիսանում է պատասխանատու ակտուար:
(23-րդ հոդվածը փոփ., խմբ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն, լրաց., փոփ. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 24.

1. Ընդհանուր ժողովը Ընկերության կառավարման բարձրագույն մարմինն է:
2. Ընդհանուր ժողովի բացառիկ իրավասություններն են՝
1) Ընկերության կանոնադրության հաստատումը, դրանում փոփոխությունների եւ
լրացումների կատարումը, բացառությամբ կանոնադրական կապիտալի ավելացման
դեպքերի, եթե դրա մասին որոշման ընդունումը կանոնադրությամբ վերապահված է
խորհրդին.
2) Ընկերության վերակազմակերպումը.
3) Ընկերության լուծարումը.
4) ամփոփ, միջանկյալ եւ լուծարման հաշվեկշիռների հաստատումը, լուծարային
հանձնաժողովի նշանակումը.
5) խորհրդի քանակական կազմի հաստատումը, դրա անդամների ընտրությունը եւ նրանց
լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցումը: Ընդ որում, խորհրդի քանակական կազմի
հաստատման եւ դրա անդամների ընտրության հարցերը քննարկվում են բացառապես
տարեկան ընդհանուր ժողովներում: Խորհրդի անդամների ընտրության հարցն արտահերթ
ընդհանուր ժողովում կարող է քննարկվել, եթե վերջինս որոշում է ընդունել խորհրդի կամ նրա
առանձին անդամների լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցման մասին.
6) խորհրդի ներկայացմամբ՝ Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձի
հաստատումը.
7) Ընկերության տարեկան ֆինանսական հաշվետվությունների, շահույթների եւ վնասների
բաշխման հաստատումը, տարեկան շահութաբաժինների վճարման մասին որոշման
ընդունումը եւ տարեկան շահութաբաժինների չափի հաստատումը.
8) հաշվիչ հանձնաժողովի ձեւավորումը.
9) բաժնետոմսերի համախմբումն ու բաժանումը.
10) խորհրդի անդամների վարձատրության կամ փոխհատուցման չափի սահմանումը.
11) օրենքով նախատեսված դեպքերում բաժնետոմսերի ձեռքբերման նախապատվության

իրավունքը չկիրառելու մասին որոշման ընդունումը.
12) ընդհանուր ժողովի վարման կարգի հաստատումը.
13) դուստր կամ կախյալ ընկերությունների ստեղծումը.
14) դուստր կամ կախյալ ընկերություններին մասնակցությունը.
15) հասարակական կազմակերպության հիմնադիր հանդես գալը.
16) հասարակական կազմակերպությանը մասնակցությունը.
17) օրենքով նախատեսված այլ հարցերով որոշումների ընդունումը:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված հարցերով որոշումների ընդունումը
վերապահվում է ընդհանուր ժողովի բացառիկ իրավասությանը եւ չի կարող փոխանցվել
կառավարման այլ մարմիններին կամ անձանց, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ մասի 10-
րդ, 13-16-րդ կետերում թվարկված հարցերի եւ Ընկերության կանոնադրական կապիտալի
ավելացման հարցի, որոնցով որոշումների ընդունումը Ընկերության կանոնադրությամբ կամ
ընդհանուր ժողովի որոշմամբ կարող է փոխանցվել խորհրդին:
(24-րդ հոդվածը փոփ. 16.12.16 ՀՕ-24-Ն)

Հոդված 25.

1. Ընդհանուր ժողովի որոշումները կարող են նաեւ ընդունվել հեռակա քվեարկության
(հարցման) միջոցով, բացառությամբ սույն օրենքի 24-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ եւ 7-րդ
կետերում նշված հարցերի: Տարեկան ընդհանուր ժողովը չի կարող անցկացվել հեռակա
կարգով քվեարկության (հարցման) միջոցով:
Ընկերության ընդհանուր ժողովի հեռակա նիստերը գումարվում են Ընկերության
կանոնադրությամբ սահմանված հեռակա կարգով` նիստերի գումարման եւ անցկացման
կարգի համաձայն: Ընդ որում, ընդհանուր ժողովի որոշումները կարող են ընդունվել այնպիսի
նիստով, որի ժամանակ ընդհանուր ժողովի մասնակիցները կարող են հաղորդակցվել միմյանց
հետ հեռախոսային, հեռուստակապի կամ այլ կապի, ներառյալ` էլեկտրոնային փոստի,
ծրագրային եւ հավելվածային հարթակների (այդ թվում` բջջային հավելվածների) միջոցով՝
իրական ժամանակի ռեժիմում: Նման նիստը հեռակա (հարցման) կարգով անցկացված նիստ
չի համարվում, իսկ այդպիսի նիստում ընդունված որոշումները չեն համարվում հեռակա
քվեարկության (հարցման) միջոցով ընդունված։
2. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեն՝
1) Ընկերության հասարակ (սովորական) բաժնետոմսերի սեփականատեր հանդիսացող
մասնակիցները՝ իրենց պատկանող ձայների քանակով, ինչպես նաեւ ձայնի իրավունք տվող
մասնակցության անվանատերերը.
2) Ընկերության արտոնյալ բաժնետոմսերի սեփականատեր հանդիսացող բաժնետերերը՝
իրենց պատկանող արտոնյալ բաժնետոմսերի քանակին եւ անվանական արժեքին
համապատասխան ձայների քանակով, ինչպես նաեւ այդ բաժնետոմսերի անվանատերերը՝
օրենքով եւ Ընկերության կանոնադրությամբ սահմանված դեպքերում եւ կարգով.
3) Ընկերության մասնակից չհանդիսացող խորհրդի եւ գործադիր մարմնի անդամները՝
խորհրդակցական ձայնի իրավունքով.
4) Ընկերության ներքին աուդիտի ստորաբաժանման անդամները՝ որպես դիտորդներ.
5) Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձը՝ որպես դիտորդ (եթե նրա
եզրակացությունն առկա է գումարվող ընդհանուր ժողովի օրակարգի հարցերում).
6) պատասխանատու ակտուարը՝ որպես դիտորդ (եթե նրա եզրակացությունն առկա է
գումարվող ընդհանուր ժողովի օրակարգի հարցերում).
7) Կենտրոնական բանկի լիազորած պաշտոնատար անձինք.
8) Ընկերության կանոնադրությամբ նախատեսված այլ անձինք:
3. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների
ցուցակը կազմվում է խորհրդի սահմանած տարվա, ամսվա, ամսաթվի դրությամբ՝
Ընկերության մասնակիցների ռեեստրի տվյալների հիման վրա:
4. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող՝ Ընկերության մասնակիցների
ցուցակը կազմելու տարին, ամիսը, ամսաթիվը պետք է միաժամանակ բավարարի հետեւյալ
երկու պահանջները.
ա) այն չպետք է նախորդի ընդհանուր ժողով գումարելու մասին որոշումը ընդունելու
օրվան,
բ) ցուցակը կազմելու օրվա եւ ընդհանուր ժողովի անցկացման օրվա միջեւ ընկած
ժամանակահատվածը չի կարող 45 օրից ավելի լինել:
5. Եթե ընդհանուր ժողովը գումարվում է հեռակա քվեարկությամբ, ապա դրան
մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների ցուցակը կազմելու տարին,
ամիսը, ամսաթիվը սահմանվում են ընդհանուր ժողովի գումարման օրվանից առնվազն 35 օր
շուտ:
6. Ընկերություններն իրենց մասնակիցների ընդհանուր ժողովի անցկացման մասին
Կենտրոնական բանկին ծանուցում են դրա անցկացումից ոչ ուշ, քան 15 օր առաջ:
7. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների
ցուցակը կազմելու համար բաժնետոմսերի անվանատերը պարտավոր է ցուցակը կազմելու
տարով, ամսով, ամսաթվով տվյալներ տրամադրել այն անձանց մասին, որոնց շահերը
ներկայացնելու նպատակով նա տնօրինում է բաժնետոմսերը:
8. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների

ցուցակը պետք է տվյալներ պարունակի Ընկերության յուրաքանչյուր մասնակցի անվան
(անվանման), գտնվելու (բնակության) վայրի եւ Ընկերության կանոնադրական կապիտալում
նրան պատկանող մասնակցության մասին: Բաժնետիրական ընկերության՝ ընդհանուր
ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող մասնակիցների ցուցակում կանոնադրական
կապիտալում բաժնետիրոջը պատկանող մասնակցության մասին տվյալները պետք է լինեն
ըստ բաժնետոմսերի տեսակների եւ դասերի:
9. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների
ցուցակը պետք է ժողովի անցկացումից առնվազն 10 օր առաջ տրամադրվի Ընկերության այն
մասնակիցներին, որոնք գրանցված են Ընկերության մասնակիցների ռեեստրում:
10. Ընկերության մասնակցի պահանջով Ընկերությունը պարտավոր է նրան տրամադրել
տեղեկանք՝ ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող մասնակիցների ցուցակում
նրա ընդգրկման մասին:
11. Ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների
ցուցակում փոփոխություններ կարող են կատարվել միայն ցուցակը կազմելու ընթացքում թույլ
տրված սխալներն ուղղելու կամ դրանում չընդգրկված Ընկերության մասնակիցների
խախտված իրավունքները եւ օրինական շահերը վերականգնելու նպատակով:
(25-րդ հոդվածը խմբ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն, լրաց., խմբ. 31.03.20 ՀՕ-165-Ն)

Հոդված 26.

1. Խորհուրդն իրականացնում է Ընկերության գործունեության ընդհանուր ղեկավարումը՝
սույն օրենքով խորհրդի իրավասությանը վերապահված հարցերի սահմաններում:
2. Ընկերության խորհուրդը պետք է կազմված լինի առնվազն 5 եւ առավելագույնը 13
անդամից:
3. Խորհրդի անդամներն ընտրվում են տարեկան ընդհանուր ժողովում Ընկերության ներկա
մասնակիցների կողմից, իսկ Ընկերության խորհրդի անդամի լիազորությունների
վաղաժամկետ դադարեցման դեպքում՝ արտահերթ ընդհանուր ժողովում Ընկերության ներկա
մասնակիցների կողմից՝ օրենքով եւ Ընկերության կանոնադրությամբ սահմանված կարգով:
4. Ընդհանուր ժողովին Ընկերության խորհրդի անդամների թեկնածուների վերաբերյալ
առաջարկություններ կարող են ներկայացնել Ընկերության մասնակիցները, ինչպես նաեւ
խորհուրդը (բացառությամբ առաջին անգամ խորհրդի ձեւավորման դեպքի):
5. Ընկերության այն մասնակիցները, որոնք ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք
ունեցող մասնակիցների ցուցակը կազմելու օրվա դրությամբ տիրապետում են Ընկերության
տեղաբաշխված քվեարկող բաժնետոմսերի 10 եւ ավելի տոկոսին, իրավունք ունեն առանց
ընտրության ընդգրկվելու խորհրդի կազմում կամ դրանում նշանակելու իրենց
ներկայացուցչին:
6. Ընկերության այն մասնակիցները, որոնք ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունք
ունեցող մասնակիցների ցուցակը կազմելու օրվա դրությամբ տիրապետում են Ընկերության
տեղաբաշխված քվեարկող բաժնետոմսերի մինչեւ 10 տոկոսին, կարող են միավորվել եւ
Ընկերության տեղաբաշխված քվեարկող բաժնետոմսերի 10 եւ ավելի տոկոսը համալրելու
դեպքում, առանց ընդհանուր ժողովի կողմից ընտրության, ընդգրկել իրենց ներկայացուցչին
խորհրդի կազմում:
Սույն մասի առաջին պարբերությամբ նշված ձեւով ներկայացուցչի ընդգրկումը խորհրդում
հնարավոր է միայն Ընկերության մասնակիցների խմբի ստեղծման մասին համապատասխան
պայմանագրի առկայության եւ այդ պայմանագրի վերաբերյալ ընդհանուր ժողովին
տեղեկացնելու դեպքում:
Սույն մասի երկրորդ պարբերությամբ նշված պայմանագիրը պետք է պարունակի հետեւյալ
պայմաններն ու տեղեկությունները`
1) Ընկերության միավորվող մասնակիցների վերաբերյալ տվյալներ, ներառյալ՝ նրանց
պատկանող Ընկերության տեղաբաշխված քվեարկող բաժնետոմսերի քանակը.
2) միավորվող մասնակիցների կողմից առաջարկվող խորհրդի անդամի թեկնածուի
վերաբերյալ սույն օրենքի 84-րդ հոդվածով սահմանված տեղեկությունները.
3) նշում այն մասին, որ պայմանագիրը կնքվում է առնվազն մեկ տարի ժամկետով եւ մինչեւ
այդ ժամկետի ավարտը փոփոխման կամ լուծման ենթակա չէ.
4) միավորվող մասնակիցների հայեցողությամբ՝ այլ պայմաններ:
Պայմանագրի պատճենները տրամադրվում են ընդհանուր ժողովի բոլոր մասնակիցներին՝
ընդհանուր ժողովի կայացման, իսկ հեռակա կարգով քվեարկության դեպքում՝ լրացրած
քվեաթերթիկներն Ընկերության կողմից ընդունվելու համար սահմանված ժամկետի վերջին
օրվանից առնվազն 30 օր առաջ:
7. Ընկերության կանոնադրական կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող
մասնակիցներն իրավունք ունեն իրենց շահերը ներկայացնող ներկայացուցչին ընդգրկելու
Ընկերության խորհրդի կազմում:
Սույն մասի կիրառման առումով Ընկերության կանոնադրական կապիտալում փոքր
մասնակցություն ունեցող մասնակից է համարվում տվյալ Ընկերության տեղաբաշխված
քվեարկող բաժնետոմսերի 10 տոկոսից պակասին տիրապետող այն մասնակիցը, որը չի կնքել
սույն հոդվածի 6-րդ մասում նշված պայմանագիրը:
Ընկերության կանոնադրական կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող
մասնակիցների միասնական ներկայացուցիչը պետք է առաջադրվի նրանց կողմից եւ

ընդգրկվի խորհրդի կազմում՝ առանց ընդհանուր ժողովի կողմից ընտրության:
Ընկերության կանոնադրական կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող
մասնակիցների ներկայացուցչի ընտրությանը մասնակցում են միայն ընդհանուր ժողովի
նիստին ներկա փոքր մասնակցություն ունեցող մասնակիցները կամ նրանց
ներկայացուցիչները, թեկուզ դրանց թիվը կազմի մեկ: Ընկերության կանոնադրական
կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող մասնակիցների ներկայացուցչի ընտրությանը
չեն մասնակցում սույն հոդվածի 6-րդ մասում նշված պայմանագիրը կնքած Ընկերության
մասնակիցները:
Ընկերության կանոնադրական կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող
մասնակիցների ներկայացուցչի ընտրության, առաջադրման եւ Ընկերության խորհրդում
ընդգրկման կարգը սահմանվում է կանոնադրությամբ: Ընդ որում, Ընկերության
կանոնադրական կապիտալում փոքր մասնակցություն ունեցող մասնակիցների առաջադրած
ներկայացուցչի մասին օրենքով պահանջվող տեղեկատվությունը խորհուրդը ներկայացնում է
ընդհանուր ժողովի բոլոր մասնակիցներին՝ ընդհանուր ժողովի կայացման, իսկ հեռակա
կարգով քվեարկության դեպքում՝ լրացրած քվեաթերթիկներն Ընկերության կողմից ընդունելու
համար սահմանված ժամկետի վերջին օրվանից առնվազն 30 օր առաջ:

Հոդված 27.

1. Խորհրդի անդամները չպետք է միմյանց հետ փոխկապակցված լինեն: Խորհրդի
անդամները եւ տվյալ Ընկերության գործադիր մարմնի անդամները չեն կարող լինել միմյանց
հետ փոխկապակցված անձինք:
2. Ընկերությունը պարտավոր է խորհրդի սահմանած կարգով եւ պայմաններով վարձատրել
կամ փոխհատուցել խորհրդի անդամներին՝ նրանց կատարած աշխատանքի կամ
պաշտոնավարման համար:
3. Խորհրդի անդամների պաշտոնավարման ժամկետը սահմանում է ընդհանուր ժողովը եւ
չի կարող մեկ տարուց պակաս լինել:

Հոդված 28.

1. Խորհրդի նախագահին ընտրում է խորհուրդը՝ խորհրդի անդամների կազմից:
2. Խորհրդի նախագահը՝
1) կազմակերպում է խորհրդի աշխատանքները.
2) գումարում եւ նախագահում է խորհրդի նիստերը.
3) կազմակերպում է խորհրդի նիստերի արձանագրությունների վարումը.
4) նախագահում է Ընկերության ընդհանուր ժողովում.
5) կազմակերպում է խորհրդին կից հանձնաժողովների աշխատանքը:

Հոդված 29.

1. Խորհրդի իրավասություններն են`
1) Ընկերության գործունեության հիմնական ուղղությունների որոշումը, ներառյալ՝
Ընկերության հեռանկարային զարգացման եւ գործարար ծրագրերի հաստատումը.
2) ընդհանուր ժողովի տարեկան եւ արտահերթ նիստերի գումարումը, օրակարգի
հաստատումը, ինչպես նաեւ դրանց գումարման եւ անցկացման կազմակերպման հետ
կապված նախապատրաստական աշխատանքների իրականացման ապահովումը.
3) Ընկերության գործադիր մարմնի անդամների, պատասխանատու ակտուարի,
ակտուարային ստորաբաժանման աշխատակիցների նշանակումը, նրանց լիազորությունների
վաղաժամկետ դադարեցումը եւ վարձատրության պայմանների հաստատումը.
4) Ընկերության ներքին հսկողության ստանդարտների սահմանումը, Ընկերության ներքին
աուդիտի ղեկավարի եւ անդամների նշանակումը, ներքին աուդիտի տարեկան
աշխատանքային ծրագրի հաստատումը, ներքին աուդիտի ղեկավարի եւ անդամների
լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցումը եւ վարձատրության պայմանների
հաստատումը.
5) Ընկերության տարեկան ծախսերի նախահաշվի ու կատարողականի հաստատումը.
6) Ընկերության կազմակերպական կառուցվածքի եւ աշխատատեղերի հաստատումը.
7) Ընկերության կանոնադրական կապիտալի ավելացումը, եթե կանոնադրությամբ կամ
ընդհանուր ժողովի որոշմամբ նրան տրված է այդպիսի լիազորություն.
8) շահութաբաժինների վճարման վերաբերյալ ընդհանուր ժողովին առաջարկությունների
ներկայացումը, այդ թվում՝ շահութաբաժինների յուրաքանչյուր վճարման համար
շահութաբաժիններ ստանալու իրավունք ունեցող Ընկերության մասնակիցների ցուցակի
կազմումը, որում պետք է ընդգրկվեն Ընկերության այն մասնակիցները, որոնք ընդգրկվել են
Ընկերության մասնակիցների ռեեստրում՝ Ընկերության տարեկան ընդհանուր ժողովին
մասնակցելու իրավունք ունեցող մասնակիցների ցուցակը կազմելու օրվա դրությամբ.
9) Ընկերության տարեկան ֆինանսական հաշվետվությունների նախնական հաստատումը
եւ ընդհանուր ժողովին ներկայացումը.
10) Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձին ընդհանուր ժողովի
հաստատմանը ներկայացնելը, Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձին

վճարման չափի սահմանումը.
11) գործարար վարվելակերպի կանոնների սահմանումը.
12) Ընկերությունում իրականացված աուդիտորական կամ այլ ստուգումներից
բացահայտված թերությունների վերացմանն ուղղված միջոցառումների նախաձեռնումն ու
դրանց իրականացման վերահսկումը.
13) Ընկերության կողմից ապահովագրական գործունեության իրականացման կարգը
սահմանող ներքին իրավական ակտերի ընդունումը.
14) Ընկերության տարածքային եւ ինքնուրույն կառուցվածքային ստորաբաժանումների
կանոնադրությունների հաստատումը, Ընկերության ինքնուրույն կառուցվածքային
ստորաբաժանումների միջեւ գործառութային պարտականությունների բաշխումը.
15) սույն օրենքի 24-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 10-րդ, 13-16-րդ կետերով նախատեսված
հարցերի ներկայացումն ընդհանուր ժողովի քննարկմանը.
16) Ընկերության պարտատոմսերի եւ այլ արժեթղթերի տեղաբաշխման մասին որոշման
ընդունումը.
17) Ընկերության պահուստային եւ այլ հիմնադրամների օգտագործումը.
18) Ընկերության մասնաճյուղերի, ներկայացուցչությունների եւ հիմնարկների ստեղծումը.
19) Ընկերության հաշվապահական հաշվառման քաղաքականության՝ հաշվապահական
հաշվառում վարելու եւ ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու նպատակով կիրառվող
սկզբունքների, հիմունքների, եղանակների, կանոնների, ձեւերի եւ ներքին իրավական ակտերի
սահմանումը.
20) օրենքով եւ Ընկերության կանոնադրությամբ նախատեսված այլ որոշումների
ընդունումը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում թվարկված հարցերով որոշումների ընդունումը
վերապահվում է խորհրդի բացառիկ իրավասությանը եւ չի կարող փոխանցվել Ընկերության
կառավարման այլ մարմիններին կամ այլ անձանց:
3. Առնվազն տարին մեկ խորհուրդն իր նիստում պետք է քննարկի արտաքին աուդիտն
իրականացնող անձի հաշվետվությունը (նամակ ղեկավարությանը), ինչպես նաեւ քննարկի եւ
անհրաժեշտության դեպքում վերանայի Ընկերության գործունեության հիմնական
ուղղությունները, ռազմավարությունն ու ներքին իրավական այլ ակտերը:
4. Առնվազն եռամսյակը մեկ խորհուրդը պետք է քննարկի Ընկերության ներքին աուդիտի
ստորաբաժանման, գործադիր տնօրենի (տնօրինության) եւ գլխավոր հաշվապահի,
պատասխանատու ակտուարի (ակտուարային ստորաբաժանման ղեկավարի)
հաշվետվությունները՝ իր սահմանած կարգով եւ ձեւով:
5. Խորհուրդը պատասխանատու է Ընկերությունում ներքին հսկողության արդյունավետ
համակարգ ապահովելու համար:
(29-րդ հոդվածը խմբ., լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 30.

1. Խորհրդի նիստերը պետք է գումարվեն առնվազն եռամսյակը մեկ:
2. Խորհրդի նիստերի գումարման եւ անցկացման կարգը սահմանվում է կանոնադրությամբ:
3. Խորհրդի նիստերը գումարում է խորհրդի նախագահը՝ իր, խորհրդի անդամի,
Ընկերության գործադիր տնօրենի (տնօրինության), ներքին աուդիտի ստորաբաժանման
ղեկավարի, Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձի, Կենտրոնական բանկի,
ինչպես նաեւ Ընկերության քվեարկող բաժնետոմսերի 5 կամ ավելի տոկոս ունեցող մասնակցի
(մասնակիցների) գրավոր պահանջով:
4. Խորհրդի նիստերը կարող են գումարվել հեռակա կարգով՝ Ընկերության
կանոնադրությամբ սահմանված հեռակա կարգով` նիստերի գումարման եւ անցկացման
կարգի համաձայն: Խորհուրդը կարող է որոշումներ ընդունել այնպիսի նիստում, որի
ժամանակ խորհրդի նիստի բոլոր մասնակիցները կարող են հաղորդակցվել միմյանց հետ
հեռախոսային կապի, հեռուստակապի կամ կապի այլ, ներառյալ` էլեկտրոնային փոստի,
ծրագրային եւ հավելվածային հարթակների (այդ թվում` բջջային հավելվածների) միջոցներով՝
իրական ժամանակի ռեժիմում: Նման նիստը հեռակա (հարցման) կարգով անցկացված նիստ
չի համարվում: Սույն օրենքի 29-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ, 4-րդ, 10-րդ եւ 14-րդ կետերում
նշված, ինչպես նաեւ Ընկերության հեռանկարային զարգացման կամ գործարար ծրագրի
հաստատումը, խորհրդի նախագահի ընտրության հարցերը չեն կարող լուծվել խորհրդի
հեռակա նիստերի ժամանակ:
5. Խորհրդի նիստերի քվորումը սահմանվում է Ընկերության կանոնադրությամբ, բայց չի
կարող խորհրդի անդամների կեսից պակաս լինել: Խորհրդի որոշումներն ընդունվում են
նիստին ներկա խորհրդի անդամների ձայների պարզ մեծամասնությամբ, եթե սույն օրենքով
այլ բան նախատեսված չէ, կամ կանոնադրությամբ կամ ընդհանուր ժողովի հաստատած
խորհրդի կանոնակարգով ձայների ավելի մեծ քանակ նախատեսված չէ:
6. Քվեարկության ժամանակ խորհրդի յուրաքանչյուր անդամ ունի միայն մեկ ձայն: Ձայնի եւ
քվեարկության իրավունքի փոխանցումն այլ անձի (այդ թվում՝ խորհրդի այլ անդամի) չի
թույլատրվում: Ձայների հավասարության դեպքում խորհրդի նախագահի ձայնը որոշիչ է, եթե
կանոնադրությամբ այլ բան նախատեսված չէ:
7. Խորհրդի նիստերի բոլոր հարցերի քննարկումը կարող է տեղի ունենալ միայն գործադիր
տնօրենի պարտադիր մասնակցությամբ, բացառությամբ Ընկերության գործադիր տնօրենի

լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցման, ինչպես նաեւ նրա վարձատրության
պայմանների վերաբերյալ հարցերի: Գործադիր տնօրենը խորհրդի նիստերին մասնակցում է
խորհրդակցական ձայնի իրավունքով:
8. Խորհրդի նիստերն արձանագրվում են: Նիստի արձանագրությունը կազմվում է նիստի
ավարտից հետո՝ 10-օրյա ժամկետում: Արձանագրությունում նշվում են՝
1) նիստի գումարման տարին, ամիսը, ամսաթիվը, ժամը եւ վայրը.
2) նիստին մասնակցած անձինք.
3) նիստի օրակարգը.
4) քվեարկության դրված հարցերը, ինչպես նաեւ քվեարկության արդյունքները՝ ըստ
նիստին մասնակցած յուրաքանչյուր խորհրդի անդամի.
5) քվեարկության դրված հարցերի վերաբերյալ խորհրդի անդամների եւ խորհրդի նիստին
մասնակցող այլ անձանց կարծիքները.
6) նիստում ընդունված որոշումները:
9. Խորհրդի նիստի արձանագրությունն ստորագրում են նիստին մասնակցող բոլոր
անդամները, որոնք եւ պատասխանատվություն են կրում արձանագրությունում առկա
տեղեկությունների ճշտության եւ հավաստիության համար:
10. Խորհրդի նիստերը վարում է խորհրդի նախագահը, որն ստորագրում է նիստում
ընդունված որոշումները: Խորհրդի նախագահը պատասխանատվություն է կրում որոշման մեջ
առկա տեղեկությունների հավաստիության համար:
(30-րդ հոդվածը լրաց. 31.03.20 ՀՕ-165-Ն)

Հոդված 31.

1. Խորհուրդն իր աշխատանքն արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով կարող է
ստեղծել հանձնաժողովներ: Հանձնաժողովների իրավասությունները եւ գործունեության
կարգը սահմանվում են խորհրդի որոշմամբ:
2. Խորհրդին կից հանձնաժողովներում կարող են ընդգրկվել խորհրդի անդամները եւ
Ընկերության այլ ղեկավարներ կամ աշխատակիցներ:
3. Խորհրդին կից հանձնաժողովների որոշումներն ունեն խորհրդակցական բնույթ:

Հոդված 32.

հիմքերը

1. Ընդհանուր ժողովի կողմից խորհրդի անդամի լիազորությունները վաղաժամկետ
դադարեցվում են իր դիմումի համաձայն կամ եթե՝
1) նա դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած վճռով ճանաչվել է անգործունակ կամ
սահմանափակ գործունակ.
2) նրա պաշտոնավարման ընթացքում ի հայտ են եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնց
ուժով օրենքի համաձայն նրան արգելվում է լինել Ընկերության ղեկավար.
3) մեկ տարվա ընթացքում բացակայել է խորհրդի նիստերի առնվազն 1/4-ից անհարգելի
պատճառներով կամ ընդհանուր առմամբ (ներառյալ՝ հարգելի եւ անհարգելի
բացակայությունները) նիստերի առնվազն կեսից.
4) օրինական ուժի մեջ մտած վճռով կամ դատավճռով զրկվել է ֆինանսական, բանկային,
հարկային, մաքսային, առեւտրային, տնտեսական, իրավական ոլորտներում պաշտոններ
վարելու իրավունքից.
5) մահացել է:
2. Խորհրդի անդամի լիազորությունները վաղաժամկետ կարող են դադարեցվել նաեւ
լիազորությունների մնացած ժամանակահատվածի, իսկ եթե այդ ժամանակահատվածը մեկ
տարուց ավելի է, ապա մեկ տարվա համար սահմանված վարձատրությունը Ընկերության
կողմից նրան փոխհատուցելու պայմանով:
Ընկերությունն իրավունք ունի խորհրդի անդամի պաշտոնից ազատված անձից դատական
կարգով հետ պահանջելու սույն մասի առաջին պարբերությամբ նրան փոխհատուցված
վարձատրությունը՝ դատարանում ապացուցելով խորհրդի անդամի կողմից պաշտոնեական
պարտականությունների թերացման (չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման) փաստը:

Հոդված 33.

1. Ընկերության ընթացիկ գործունեության ղեկավարումն իրականացնում է գործադիր
տնօրենը, իսկ Ընկերության կանոնադրությամբ նախատեսված դեպքում՝ տնօրինությունը:
Գործադիր տնօրենը կարող է ունենալ տեղակալներ: Ընկերության գործադիր տնօրենը
(տնօրինության անդամները) նշանակվում է (են) խորհրդի կողմից, իսկ գործադիր տնօրենի
տեղակալները՝ խորհրդի կողմից՝ գործադիր տնօրենի ներկայացմամբ: Ընկերության
տնօրինության կառուցվածքը սահմանվում է Ընկերության կանոնադրությամբ:
2. Եթե կանոնադրությամբ նախատեսված է տնօրինություն ունենալ, ապա
կանոնադրությամբ պետք է հստակ սահմանազատվեն գործադիր տնօրենի եւ տնօրինության
իրավասությունները:
3. Տնօրինությունը գործում է կանոնադրության, ինչպես նաեւ խորհրդի հաստատած`
Ընկերության ներքին իրավական ակտերի հիման վրա, որոնք սահմանում են տնօրինության

նիստերի հրավիրման ու անցկացման ժամկետներն ու կարգը, ինչպես նաեւ նրա կողմից
որոշումների ընդունման կարգը:
4. Տնօրինության կառուցվածքում պարտադիր ընդգրկվում են Ընկերության գործադիր
տնօրենը, նրա տեղակալը (տեղակալները), գլխավոր հաշվապահը:
5. Տնօրինության նիստերը վարում է գործադիր տնօրենը: Տնօրինության նիստերն
արձանագրվում են: Տնօրինության նիստերի արձանագրությունները ներկայացվում են
խորհրդին, ներքին աուդիտին, Ընկերության արտաքին աուդիտն իրականացնող անձին՝
նրանց պահանջով: Նիստի արձանագրությունը կազմվում է նիստի ավարտից հետո՝ 10-օրյա
ժամկետում: Նիստի արձանագրությունում նշվում են՝
1) նիստի գումարման տարին, ամիսը, ամսաթիվը, ժամը եւ վայրը.
2) նիստին մասնակցած անձանց անունները.
3) նիստի օրակարգը.
4) քվեարկության դրված հարցերը, ինչպես նաեւ քվեարկության արդյունքները՝ ըստ
նիստին մասնակցած տնօրինության յուրաքանչյուր անդամի.
5) քվեարկության դրված հարցերի վերաբերյալ տնօրինության անդամների եւ
տնօրինության նիստին մասնակցող այլ անձանց կարծիքները.
6) նիստում ընդունված որոշումները:
6. Տնօրինության նիստի արձանագրությունն ստորագրում են նիստին մասնակցող բոլոր
անդամները, որոնք եւ պատասխանատվություն են կրում արձանագրությունում առկա
տեղեկությունների հավաստիության համար:
7. Տնօրինության նիստերը կազմակերպում եւ վարում է գործադիր տնօրենը, որն
ստորագրում է նիստի որոշումները: Գործադիր տնօրենը պատասխանատվություն է կրում
որոշման մեջ առկա տեղեկությունների հավաստիության համար:
8. Ընկերության գործադիր տնօրենը, որպես իր բացառիկ իրավասություն, ներկայացնում է
Ընկերությունը Հայաստանի Հանրապետությունում եւ օտարերկրյա պետություններում,
Ընկերության անունից կնքում է գործարքներ, գործում է Ընկերության անունից առանց
լիազորագրի, տալիս է լիազորագրեր:
9. Ընկերության գործադիր տնօրենը կամ տնօրինությունը՝
1) խորհրդի հաստատմանն է ներկայացնում խորհրդի կողմից հաստատվող ներքին
իրավական ակտերը, ինքնուրույն ստորաբաժանումների կանոնադրությունները, Ընկերության
կազմակերպական կառուցվածքը.
2) տնօրինում է Ընկերության գույքը, այդ թվում՝ ֆինանսական միջոցները, իր
իրավասության սահմաններում արձակում է հրամաններ, հրահանգներ, տալիս է կատարման
համար պարտադիր ցուցումներ եւ վերահսկում դրանց կատարումը.
3) աշխատանքի է ընդունում եւ աշխատանքից ազատում Ընկերության աշխատակիցներին.
4) Ընկերության աշխատակիցների նկատմամբ կիրառում է խրախուսման եւ
կարգապահական պատասխանատվության միջոցներ.
5) ապահովում է ընդհանուր ժողովի եւ խորհրդի որոշումների կատարումը.
6) իրականացնում է Ընկերության կանոնադրությամբ, ինչպես նաեւ խորհրդի սահմանած
իրավական ակտերի շրջանակներում նախատեսված՝ Ընկերության ընթացիկ գործունեության
ղեկավարման հետ կապված այլ իրավասություններ:
10. Այն հարցերը, որոնք օրենքով կամ կանոնադրությամբ չեն սահմանվել որպես
ընդհանուր ժողովի, խորհրդի, ներքին աուդիտի ստորաբաժանման կամ պատասխանատու
ակտուարի իրավասությանը պատկանող, պատկանում են գործադիր տնօրենի
(տնօրինության) իրավասությանը:
11. Գործադիր տնօրենը (տնօրինությունը) խորհրդին պարբերաբար, բայց ոչ պակաս, քան
եռամսյակը մեկ, ներկայացնում է իր գործունեության վերաբերյալ հաշվետվություններ՝
խորհրդի սահմանած կարգով:
12. Գործադիր տնօրենի (տնօրինության) իրավասությանը ենթակա հարցերով որոշումների
ընդունումը չի կարող փոխանցվել Ընկերության կառավարման այլ մարմիններին, ներքին
աուդիտին, գլխավոր հաշվապահին, պատասխանատու ակտուարին կամ այլ անձի:
Բացառությամբ սույն մասում սահմանված անձանց, գործադիր տնօրենի
լիազորությունները պատշաճ կերպով ժամանակավորապես (իննսուն օրը չգերազանցող
ժամկետով) կարող են փոխանցվել այլ անձի, եթե վերջինս համապատասխանում է
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով Ընկերությունների գործադիր
տնօրենների համար սահմանված մասնագիտական համապատասխանության եւ
որակավորման չափանիշներին:
13. Խորհրդի կողմից գործադիր տնօրենի լիազորությունները վաղաժամկետ դադարեցվում
են իր դիմումի համաձայն, կամ եթե՝
1) նա դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած վճռով ճանաչվել է անգործունակ կամ
սահմանափակ գործունակ.
2) նրա պաշտոնավարման ընթացքում ի հայտ են եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնց
ուժով օրենքի համաձայն նրան արգելվում է լինել Ընկերության գործադիր տնօրեն կամ այլ
ղեկավար.
3) օրինական ուժի մեջ մտած վճռով կամ դատավճռով զրկվել է ֆինանսական, բանկային,
հարկային, մաքսային, առեւտրային, տնտեսական, իրավական ոլորտներում պաշտոններ
վարելու իրավունքից.
4) մահացել է:

14. Գործադիր տնօրենի լիազորությունները վաղաժամկետ կարող են դադարեցվել նաեւ
լիազորությունների մնացած ժամանակահատվածի, իսկ եթե այդ ժամանակահատվածը մեկ
տարուց ավելի է, ապա մեկ տարվա համար սահմանված աշխատավարձը Ընկերության
կողմից նրան փոխհատուցելու պայմանով:
Ընկերությունն իրավունք ունի գործադիր տնօրենի պաշտոնից ազատված անձից հետ
պահանջելու սույն մասի առաջին պարբերությամբ նրան փոխհատուցված աշխատավարձը՝
դատարանում ապացուցելով գործադիր տնօրենի կողմից պաշտոնեական
պարտականությունների թերացման (չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման) փաստը:

Հոդված 34.

1. Ընկերության գլխավոր հաշվապահը կամ նման պարտականություններ իրականացնող
անձը (այսուհետ՝ գլխավոր հաշվապահ) իրականացնում է «Հաշվապահական հաշվառման
մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով գլխավոր հաշվապահի համար
սահմանված իրավունքները եւ պարտականությունները:
2. Գլխավոր հաշվապահին նշանակում է խորհուրդը՝ գործադիր տնօրենի (տնօրինության)
ներկայացմամբ:
3. Գլխավոր հաշվապահի իրավունքները եւ պարտականությունները չեն կարող փոխանցվել
որեւէ այլ կառավարման մարմնի կամ պաշտոնատար անձի, բացառությամբ սույն մասով
սահմանված դեպքի: Բացառությամբ սույն օրենքի 33-րդ հոդվածի 12-րդ մասի առաջին
պարբերությունով սահմանված անձանց, գլխավոր հաշվապահի լիազորությունները պատշաճ
կերպով ժամանակավորապես (իննսուն օրը չգերազանցող ժամկետով) կարող են փոխանցվել
այլ անձի, եթե վերջինս համապատասխանում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով Ընկերությունների գլխավոր հաշվապահների համար սահմանված
մասնագիտական համապատասխանության եւ որակավորման չափանիշներին:
4. Գլխավոր հաշվապահն առնվազն եռամսյակը մեկ խորհրդին եւ գործադիր տնօրենին
(տնօրինությանն) է ներկայացնում ֆինանսական հաշվետվություն՝ խորհրդի հաստատած
ձեւով եւ բովանդակությամբ:
5. Գլխավոր հաշվապահը պատասխանատվություն է կրում Ընկերության հաշվապահական
հաշվառման վարման, դրա վիճակի եւ հավաստիության, տարեկան հաշվետվության,
ֆինանսական եւ վիճակագրական հաշվետվություններն օրենքներով եւ այլ իրավական
ակտերով սահմանված պետական կառավարման մարմիններին ժամանակին ներկայացնելու,
ինչպես նաեւ Ընկերության մասնակիցներին, պարտատերերին եւ մամուլի ու զանգվածային
լրատվության մյուս միջոցներին Ընկերության մասին տրամադրվող ֆինանսական
տեղեկությունների հավաստիության համար՝ օրենքին, այլ իրավական ակտերին եւ
Ընկերության կանոնադրությանը համապատասխան: Սույն մասում նշված
հաշվետվությունների պատրաստման, ներկայացման կամ հրապարակման համար գլխավոր
հաշվապահի պատասխանատվությունը չի տարածվում Ընկերության պատասխանատու
ակտուարի կողմից օրենքով սահմանված հաշվետվությունների պատրաստման,
ներկայացման, հրապարակման վրա: Ընկերության այն հաշվետվությունները, որոնք
պարունակում են տարբեր տեղեկատվություն, որի պատրաստման, ներկայացման կամ
հրապարակման համար պատասխանատու են գլխավոր հաշվապահն ու պատասխանատու
ակտուարը, ստորագրում են այդ երկու պաշտոնատար անձինք:

Հոդված 35.

1. Ներքին աուդիտի ղեկավարին եւ անդամներին նշանակում է խորհուրդը: Ներքին
աուդիտի ղեկավար եւ անդամ չեն կարող լինել Ընկերության կառավարման մարմինների
անդամները, այլ ղեկավարներ ու աշխատակիցներ, ինչպես նաեւ գործադիր մարմնի
անդամների կամ գլխավոր հաշվապահի հետ փոխկապակցված անձինք:
2. Ներքին աուդիտը, խորհրդի հաստատած կանոնակարգի համաձայն՝
1) անկախ գնահատական է տալիս Ընկերության ներքին հսկողության, այդ թվում՝ ռիսկերի
կառավարման համակարգերի, Ընկերության կառավարման համակարգի եւ գործընթացների
որակի, համարժեքության եւ արդյունավետության վերաբերյալ.
2) (կետն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
3) եզրակացություններ եւ առաջարկություններ է տալիս խորհրդի ներկայացրած, ինչպես
նաեւ սեփական նախաձեռնությամբ առաջադրված հարցերի վերաբերյալ:
3. Ներքին աուդիտի իրավասություններին վերաբերող հարցերը չեն կարող փոխանցվել
Ընկերության կառավարման մարմինների կամ այլ անձանց լուծմանը:
4. Յուրաքանչյուր տարի խորհուրդը հաստատում է ներքին աուդիտի տարեկան ծրագիրը:
5. Տարեկան ծրագիրն առնվազն պետք է ներառի՝
1) այն ոլորտները, որտեղ պետք է իրականացվի աուդիտորական ստուգում.
2) առանձին ոլորտներում աուդիտորական դիտարկման բովանդակության
նկարագրությունը:
6. Ներքին աուդիտի ղեկավարը խորհրդին (պատճենը՝ գործադիր մարմնին) է
ներկայացնում հետեւյալ հաշվետվությունները՝
1) հերթական՝ տարեկան ծրագրով սահմանված ստուգումների արդյունքների մասին.
2) արտահերթ, եթե բացահայտվել են ներքին աուդիտի հիմնավորված կարծիքով էական

խախտումներ: Ընդ որում, եթե խախտումները հետեւանք են գործադիր մարմնի, գլխավոր
հաշվապահի կամ խորհրդի գործողությունների կամ անգործության, ապա հաշվետվությունը
ներկայացվում է անմիջապես խորհրդի նախագահին:
7. Ներքին աուդիտի ղեկավարի հաշվետվությունը պետք է առնվազն պարունակի հետեւյալ
տեղեկությունները՝
1) աուդիտորական դիտարկման նկարագրությունը.
2) դիտարկման արդյունքում բացահայտված խախտումներն ու թերությունները եւ դրանց
վերացման վերաբերյալ առաջարկված միջոցառումները.
3) հայտնաբերված խախտումների եւ թերությունների վերացման մասին ներքին աուդիտի
եզրակացությունը:
8. Սույն մասով նախատեսված դեպքերում հաշվետվությունները ներկայացվում են
խախտումը հայտնաբերելուց առավելագույնը հինգ աշխատանքային օրվա ընթացքում:
9. Ներքին աուդիտն օրենքների, այլ իրավական ակտերի խախտումներ բացահայտելու
դեպքում պարտավոր է դրանք ներկայացնել խորհրդին, իսկ պատճենը` Կենտրոնական
բանկին: Ներքին աուդիտի կողմից սույն մասով նշված պարտականությունների կատարումը
չի կարող վերջինիս համար որեւէ բացասական հետեւանք կամ պարտավորություն
առաջացնել:
10. Ընկերությունում վերստուգիչ հանձնաժողով չի ստեղծվում:
(35-րդ հոդվածը փոփ., խմբ., լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 36.

1. Ընկերության պատասխանատու ակտուարին նշանակում է խորհուրդը:
2. Ընկերության պատասխանատու ակտուարը՝
1) ստուգում է ապահովագրավճարների հաշվարկման եւ տեխնիկական պահուստների
ձեւավորման համապատասխանությունը սույն օրենքի եւ այլ իրավական ակտերի
պահանջներին.
2) պարզում է, թե ապահովում է արդյոք ապահովագրության պայմանագրերից բխող
պարտավորությունների կատարումը հաշվարկված ապահովագրավճարներով եւ ձեւավորված
պահուստներով.
3) հաշվարկում է ապահովագրական սակագները, ապահովագրավճարները, ինչպես նաեւ
ապահովագրական, կենսաթոշակի եւ անուիտի գումարները.
4) հավաստում է Ընկերության կողմից սույն օրենքի 4-րդ բաժնով սահմանված
պահանջների պահպանումը.
5) պատրաստում, ներկայացնում կամ հրապարակում է օրենքներով եւ այլ իրավական
ակտերով սահմանված այն հաշվետվությունները, որոնք ունեն հետեւյալ բովանդակությունը՝
ա. տեխնիկական պահուստների հաշվարկման սկզբունքներն արտացոլող
հաշվետվություն,
բ. Ընկերության պահուստների, պահուստներին համարժեք ակտիվների եւ
ապահովագրության պայմանագրերից բխող պարտավորությունների համարժեքությունն
արտացոլող հաշվետվություն,
գ. ապահովագրավճարների (ապահովագրական սակագների) բավարար լինելն
արտացոլող հաշվետվություն,
դ. սույն օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված Ընկերության տնտեսական
նորմատիվների փաստացի մեծությունն արտացոլող հաշվետվություն:
3. Գործադիր մարմինը պարտավոր է պատասխանատու ակտուարին տրամադրել իր
լիազորություններն իրականացնելու համար անհրաժեշտ տեղեկություններ:
4. Պատասխանատու ակտուարը պարտավոր է եռամսյակը մեկ խորհրդին ներկայացնել
հաշվետվություն:
5. Եթե պատասխանատու ակտուարը (ակտուարային ստորաբաժանման ղեկավարը) իր
լիազորություններն իրականացնելիս բացահայտել է, որ ապահովագրավճարները չեն
հաշվարկվել, իսկ տեխնիկական պահուստները չեն ձեւավորվել սույն օրենքով եւ այլ
իրավական ակտերով սահմանված կարգով, եւ դրա արդյունքում ապահովագրության
պայմանագրերից բխող պարտավորությունների կատարումը դրվել է վտանգի տակ, ապա
պատասխանատու ակտուարն այդ մասին պետք է անհապաղ, բայց ոչ ավելի, քան հինգ օրվա
ընթացքում գրավոր տեղեկացնի խորհրդին, գործադիր մարմնին եւ Կենտրոնական բանկին:
Պատասխանատու ակտուարի կողմից սույն մասով նշված պարտականությունների
կատարումը չի կարող վերջինիս համար որեւէ բացասական հետեւանք կամ
պարտավորություն առաջացնել:
6. Ընկերության տարեկան հաշվետվությունը պետք է ներառի պատասխանատու
ակտուարի հաշվետվությունը եւ ապահովագրավճարների ու տեխնիկական պահուստների՝
սույն օրենքով սահմանված կարգով հաշվարկված լինելու մասին եզրակացությունը:
(36-րդ հոդվածը լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 36.1.

պատասխանատու անձը

1. Ընկերության ռիսկերի կառավարման գործառույթի իրականացման համար

պատասխանատու անձը՝
ա) բացահայտում, գնահատում է Ընկերության գործունեությանը բնորոշ ռիսկերը, տալիս է
Ընկերության ռիսկի ընդհանուր նկարագիրը.
բ) հսկողություն եւ մոնիտորինգ է իրականացնում բացահայտված ռիսկերի նկատմամբ,
ապահովում է դրանց արդյունավետ կառավարումը.
գ) խորհրդի հաստատմանն է ներկայացնում Ընկերության ռիսկերի կառավարման
ռազմավարությունը, ռիսկի ընդունելի սահմանաչափը, ինչպես նաեւ առանձին ռիսկերի
կառավարման քաղաքականությունները, խորհրդի կողմից սահմանված
պարբերականությամբ խորհուրդ եւ գործադիր մարմին հաշվետվություն է ներկայացնում
Ընկերության ռիսկերի նկարագրի եւ ռիսկերի կառավարման գործընթացների վերաբերյալ.
դ) իրականացնում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
ռիսկերի կառավարմանն առնչվող այլ գործառույթներ:
2. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարող են սահմանվել
Ընկերության ռիսկերի կառավարման գործառույթի արդյունավետ իրականացման
նվազագույն պահանջներ:
(36.1-ին հոդվածը լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 36.2.

համար պատասխանատու անձը

1. Ընկերության համապատասխանության ապահովման գործառույթի իրականացման
համար պատասխանատու անձը՝
ա) ապահովում է Ընկերության եւ Ընկերության աշխատակիցների գործունեության
համապատասխանությունը օրենքների, այլ իրավական ակտերի, այդ թվում՝ Ընկերության
ներքին իրավական ակտերի պահանջներին.
բ) ապահովում է Ընկերությունում պատասխանատու վարվելակերպի ձեւավորումն ու
պահպանումը.
գ) գնահատում է Ընկերության գործունեության վրա օրենքների եւ այլ իրավական ակտերի
հնարավոր փոփոխությունների ազդեցությունը եւ դրա հետ կապված հնարավոր ռիսկերը.
դ) իրականացնում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
համապատասխանության ապահովմանն առնչվող այլ գործառույթներ:
2. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարող են սահմանվել
Ընկերության համապատասխանության ապահովման գործառույթի արդյունավետ
իրականացման նվազագույն պահանջներ:
(36.2-րդ հոդվածը լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված (0)

ենթարկվի աուդիտի՝ աուդիտ իրականացնող անձի կողմից: Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով կարող են սահմանվել Ընկերությունների ֆինանսատնտեսական
գործունեության աուդիտ իրականացնող անձին ներկայացվող այն չափանիշները, որոնց
համապատասխանելու դեպքում աուդիտ իրականացնող անձը կարող է աուդիտորական
ծառայություն մատուցել Ընկերությանը:
2. Ընկերության աուդիտ ցանկացած ժամանակ կարող է հրավիրվել խորհրդի կողմից՝
Ընկերության միջոցների հաշվին:
3. Ընկերության ֆինանսատնտեսական գործունեության ստուգումն արտաքին աուդիտն
իրականացնող անձի կողմից կարող է իրականացվել նաեւ Ընկերության՝ քվեարկող
բաժնետոմսերի առնվազն 5 տոկոսի սեփականատեր հանդիսացող մասնակիցների
պահանջով: Այդ դեպքում աուդիտն իրականացնող անձին ընտրում, նրա հետ պայմանագիր
են կնքում, նրա ծառայությունների դիմաց վճարում են աուդիտ պահանջող մասնակիցները:
Ընդ որում, սույն մասում նշված անձինք կարող են Ընկերությունից պահանջել իրենց
կատարած ծախսերի հատուցում, եւ Ընկերությունը պարտավոր է հատուցել դրանք, եթե այդ
աուդիտն ընդհանուր ժողովի կամ խորհրդի որոշմամբ արդարացված է եղել Ընկերության
համար:
4. Ընկերության աուդիտն իրականացնող անձի հետ կնքվող պայմանագրում, բացի
աուդիտորական եզրակացություն կազմելու պարտավորության ամրագրումից, պետք է
նախատեսի նաեւ աուդիտորական հաշվետվության (նամակ Ընկերության ղեկավարության)
կազմում:
5. Ընկերությունն աուդիտն իրականացնող անձի հետ կնքվող պայմանագրում պետք է
նախատեսի նաեւ իր կողմից Կենտրոնական բանկին ներկայացվող հաշվետվությունների
արժանահավատության ստուգում, տեխնիկական պահուստների, հիմնական տնտեսական
նորմատիվների պահանջներին, տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվների
տեղաբաշխման` սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով

սահմանված պահանջներին համապատասխանության մասին:
6. Աուդիտորական ստուգում իրականացնելու ընթացքում Ընկերության ֆինանսական
վիճակի` իր կարծիքով էական վատթարացման փաստեր, ինչպես նաեւ ներքին համակարգերի
(այդ թվում՝ ներքին հսկողության համակարգի) թերություններ հայտնաբերելու դեպքում
աուդիտն իրականացնող անձը պարտավոր է դրանց մասին անհապաղ, բայց ոչ ուշ, քան հինգ
աշխատանքային օրվա ընթացքում տեղյակ պահել Կենտրոնական բանկին: Արտաքին
աուդիտի կողմից սույն մասով նշված պարտականությունների կատարումը չի կարող
վերջինիս համար որեւէ բացասական հետեւանք կամ պարտավորություն առաջացնել:
7. Կենտրոնական բանկը կարող է Ընկերությանը պարտադրել չորս ամսվա ընթացքում
հրավիրել աուդիտն իրականացնող անձի եւ http://www.azdarar.am հասցեում գտնվող
Հայաստանի Հանրապետության հրապարակային ծանուցումների պաշտոնական
ինտերնետային կայքում հրապարակել Ընկերության ֆինանսական հաշվետվությունները եւ
աուդիտն իրականացնող անձի եզրակացությունը:
8. Աուդիտորի եզրակացությունը եւ հաշվետվությունն Ընկերությունը Կենտրոնական բանկ
պետք է ներկայացնի մինչեւ տվյալ ֆինանսական տարվան հաջորդող տարվա մայիսի 1-ը:
9. Կենտրոնական բանկի պահանջով աուդիտն իրականացնող անձը պարտավոր է
Կենտրոնական բանկ ներկայացնել Ընկերության աուդիտի վերաբերյալ անհրաժեշտ
փաստաթղթերը, նույնիսկ եթե դրանք առեւտրային, բանկային, ապահովագրական կամ այլ
գաղտնիք կազմեն: Սույն մասով սահմանված պարտավորությունների չկատարման համար
աուդիտն իրականացնող անձը կրում է օրենքով սահմանված պատասխանատվություն:
10. Ընկերության աուդիտն իրականացնող անձը եզրակացություն է ներկայացնում նաեւ՝
1) Ընկերության տեխնիկական պահուստների համարժեքության մասին.
2) սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված`
Ընկերության տնտեսական նորմատիվների պահանջներին համապատասխանության մասին.
3) Ընկերության տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվների տեղաբաշխման`
սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
պահանջներին համապատասխանության մասին.
4) Ընկերության ներքին աուդիտի գործունեության, ներքին հսկողության համակարգի`
սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
պահանջներին համապատասխանության մասին.
5) Ընկերության ներքին տեղեկատվական համակարգի առկայության կամ որակի մասին.
6) Կենտրոնական բանկ ներկայացվող հաշվետվությունների ամբողջականության ու
հավաստիության մասին:
11. Կենտրոնական բանկի եւ Հայաստանի Հանրապետության կառավարության լիազորած
պետական կառավարման մարմնի համատեղ նորմատիվ իրավական ակտերով կարող են
աուդիտն իրականացնող անձի համար սահմանվել աուդիտին եւ աուդիտորական
եզրակացության ձեւին եւ բովանդակությանը վերաբերող առավել մանրամասն պահանջներ:
12. Կենտրոնական բանկը կարող է պահանջել աուդիտն իրականացնող անձին տալ
լրացուցիչ բացատրություններ եւ պարզաբանումներ` իր եզրակացության եւ հաշվետվության
վերաբերյալ:
13. Եթե աուդիտորական եզրակացությունը եւ (կամ) հաշվետվությունը կազմվել են սույն
օրենքով, այլ օրենքներով եւ իրավական ակտերով սահմանված պահանջների խախտմամբ,
կամ աուդիտը չի իրականացվել օրենքներով եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված
կարգով, ապա Կենտրոնական բանկը կարող է չընդունել այն եւ պահանջել Ընկերության
հաշվին աուդիտ իրականացնող այլ անձի կողմից նոր աուդիտ:
(37-րդ հոդվածը փոփ. 19.03.12 ՀՕ-142-Ն, լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
Բ Ա Ժ Ի Ն 3
ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ ԳՐԱՆՑՈՒՄՆ ՈՒ ԼԻՑԵՆԶԱՎՈՐՈՒՄԸ, ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ԳՈՐԾԱՌՈՒՅԹՆԵՐԻ
ՊԱՏՎԻՐԱԿՈՒՄԸ

Հոդված 39.

1. Ապահովագրական գործունեության լիցենզիան տրվում է սույն օրենքի 7-րդ հոդվածով
սահմանված` մեկ կամ մի քանի դասերով կամ ենթադասերով ապահովագրական
գործունեություն իրականացնելու համար:
2. Ընկերությունն ու օտարերկրյա ապահովագրական Ընկերության` Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում գրանցված մասնաճյուղն ապահովագրական
գործունեություն կարող է իրականացնել միայն ապահովագրության այն դասերով եւ
ենթադասերով, որոնց համար ստացել է լիցենզիան:
3. Ընկերությունը կարող է միաժամանակ իրականացնել կյանքի ապահովագրություն եւ
կյանքի վերաապահովագրություն կամ ոչ կյանքի ապահովագրություն եւ ոչ կյանքի
վերաապահովագրություն:
4. Ընկերությունը չի կարող միաժամանակ իրականացնել 7-րդ հոդվածում նշված կյանքի եւ
ոչ կյանքի ապահովագրության դասերով ապահովագրական գործունեություն:
5. Վերաապահովագրական ընկերությունը կարող է միաժամանակ իրականացնել կյանքի եւ
ոչ կյանքի վերաապահովագրություն:
6. Ոչ կյանքի ապահովագրության որոշակի դասերի գծով լիցենզիա ունեցող Ընկերությունն
առանց լրացուցիչ լիցենզավորման կարող է իրականացնել այլ դասի ապահովագրական
ռիսկի լրացուցիչ ապահովագրություն, եթե այդ ապահովագրական ռիսկը վերաբերում է
լիցենզավորված դասով ապահովագրված ապահովագրության օբյեկտին, եւ այդ
ապահովագրության ռիսկն ու ապահովագրության օբյեկտն ապահովագրված են միեւնույն
ապահովագրության պայմանագրով:
Սույն մասի դրույթները չեն տարածվում սույն օրենքի 7-րդ հոդվածի երկրորդ մասի 14-րդ
(վարկի ապահովագրություն), 15-րդ (երաշխիքի տրամադրում) եւ 17-րդ (դատական եւ
արտադատական ծախսերի ապահովագրություն) կետերով սահմանված դասերով
իրականացվող ապահովագրական գործունեության վրա, բացառությամբ եթե դատական եւ
արտադատական ծախսերի ապահովագրությունը հանդիսանում է սույն օրենքի 7-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ (ջրային փոխադրամիջոցների ապահովագրություն), 12-րդ (ջրային
փոխադրամիջոցների (նաեւ բեռնափոխադրող) օգտագործումից բխող
պատասխանատվության ապահովագրություն) եւ 18-րդ (աջակցության ապահովագրություն)
կետերով սահմանված դասերով իրականացվող ապահովագրության լրացուցիչ
ապահովագրություն:
7. Կյանքի ապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա ունեցող Ընկերությունը կարող է
իրականացնել նաեւ սույն օրենքի 7-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին (դժբախտ պատահարներից
ապահովագրություն) եւ 2-րդ (առողջության ապահովագրություն) կետերով սահմանված
դասերով ապահովագրություն, եթե դրանք համալրում են իր հիմնական գործունեությունը եւ
բխում են կյանքի ապահովագրության պայմանագրերի սպասարկումից:
8. Արգելվում է առանց Կենտրոնական բանկի կողմից տրամադրված լիցենզիայի
ապահովագրական, վերաապահովագրական կամ ապահովագրական բրոքերային
գործունեության իրականացումը:

Հոդված 40.

1. Ընկերության պետական գրանցման եւ լիցենզավորման համար նրա հիմնադիրները
Կենտրոնական բանկի սահմանած ձեւով, կարգով եւ բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ
են ներկայացնում՝
1) գրանցման եւ լիցենզավորման դիմում.
2) Ընկերության գործարար ծրագիրը.
3) Ընկերության հիմնադիրների ժողովի հաստատած Ընկերության կանոնադրությունը՝ 6
օրինակից.
3.1) Ընկերության ֆիրմային անվանման գրանցման հայտ, որին ներկայացվող
պահանջները, դրա հետ ներկայացվող փաստաթղթերի ցանկը, ինչպես նաեւ հայտի
քննարկման ու ֆիրմային անվանման եւ դրա փոփոխությունների գրանցման հետ կապված
հարաբերությունները կարգավորվում են Կենտրոնական բանկի եւ Հայաստանի
Հանրապետության կառավարության լիազոր մարմնի կողմից համատեղ սահմանված կարգով.
4) Ընկերության մասնակիցների ցանկը՝ նշելով նրանց անունը (անվանումը), բնակության
(գտնվելու) վայրը, տեղաբաշխվելիք բաժնեմասերի անվանական արժեքը եւ քանակը,
Ընկերության կանոնադրական կապիտալում մասնակցության չափը.
5) Ընկերության հիմնադիրների ժողովի որոշումը՝ Ընկերության ղեկավարներ նշանակելու

մասին.
6) Ընկերության ղեկավարների գործունեության (աշխատանքային, ուսումնական,
գործարար) մասին տեղեկանք, նրանց վավերացված ստորագրությունների նմուշները.
7) ղեկավարների եւ պատասխանատու ակտուարների (առկայության դեպքում)
որակավորման վկայականների պատճենները.
8) Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող
անձանց նշանակալից մասնակցության նախնական համաձայնություն ստանալու համար
սույն օրենքի 17-րդ հոդվածով ու Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական այլ ակտերով
սահմանված փաստաթղթերը.
9) Ընկերությունում նշանակալից մասնակացություն ունեցող իրավաբանական անձանց
համար՝ նախորդ երեք տարիների ֆինանսական հաշվետվությունները եւ դրանց վերաբերյալ
անկախ աուդիտորական եզրակացությունները.
10) Ընկերությունում նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձանց եւ նրանց հետ
փոխկապակցված անձանց ցանկը.
11) ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրերի նախագծերը,
եթե այդպիսիք առկա են.
12) Ընկերության գործունեության կանոնակարգերի նախագծերը.
13) պետական տուրքի վճարման անդորրագիրը.
14) Ընկերության կանոնադրական կապիտալը Կենտրոնական բանկում կամ Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում գործող Ընկերության հետ չփոխկապակցված որեւէ բանկում
բացված կուտակային հաշվին մուծումը հավաստող փաստաթուղթը.
15) Ընկերության գործունեության տարածքը Կենտրոնական բանկի սահմանած
չափանիշներին համապատասխանելու մասին հայտարարություն.
16) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանած այլ
փաստաթղթեր:
2. Կենտրոնական բանկը կարող է պահանջել լրացուցիչ տեղեկություններ, որոնք
անհրաժեշտ են գնահատելու սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված տեղեկատվության
հավաստիությունը:
3. Կենտրոնական բանկն իր նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված դեպքերում
կարող է բացառություններ սահմանել սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված փաստաթղթերից
օտարերկրյա Ընկերությունների մասնաճյուղերի, օտարերկրյա ոչ ռեզիդենտ նշանակալից
սեփականատերերի եւ ղեկավարների վերաբերյալ:
5. Եթե սույն հոդվածով սահմանված դիմումը ներկայացնելուց հետո ներկայացված
տեղեկությունների մեջ կատարվել են փոփոխություններ, ապա դիմումատուն պարտավոր է
ներկայացնել նաեւ փոփոխված տեղեկությունները՝ մինչեւ Կենտրոնական բանկի կողմից
գրանցելու եւ լիցենզիա տրամադրելու կամ գրանցումը եւ լիցենզիայի տրամադրումը մերժելու
մասին որոշման կայացումը:
6. Ընկերությունների գրանցման եւ լիցենզավորման կարգը, պահանջվող փաստաթղթերի
ձեւը եւ բովանդակությունը, ներկայացման կարգը սահմանվում են Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով:
(40-րդ հոդվածը լրաց. 08.06.09 ՀՕ-144-Ն, փոփ. 19.03.12 ՀՕ-142-Ն)

Հոդված 41.

1. Կենտրոնական բանկը որոշում է ընդունում Ընկերության գրանցման եւ լիցենզիա
տրամադրելու մասին, եթե ներկայացված փաստաթղթերը եւ տեղեկությունները
համապատասխանում են սույն օրենքին, այլ օրենքներին եւ իրավական ակտերին, եւ առկա
չեն Ընկերության գրանցման եւ լիցենզիայի տրամադրման` սույն օրենքով սահմանված
մերժման հիմքերը:
2. Կենտրոնական բանկը պարտավոր է գրանցման եւ լիցենզիայի տրամադրման մասին
որոշումը կայացնելու պահից` հնգօրյա ժամկետում, գրանցման վկայականը եւ լիցենզիան
հանձնել Ընկերությանը:
3. Կենտրոնական բանկը գրանցում եւ լիցենզավորում է Ընկերությանը կամ մերժում է
գրանցումը եւ լիցենզավորումն Ընկերության հիմնադիրների կողմից դիմումը ներկայացնելու
պահից 30-օրյա ժամկետում, որի ընթացքը Կենտրոնական բանկի որոշմամբ կարող է
կասեցվել ոչ ավելի, քան 30 օրով՝ Կենտրոնական բանկի կողմից պահանջվող որոշակի
տեղեկություններ ստանալու համար: Եթե նշված ժամկետում Կենտրոնական բանկը որոշում
չի ընդունում գրանցման եւ լիցենզիայի տրամադրման մերժման կամ գրանցման եւ լիցենզիայի
վերաբերյալ, ապա լիցենզիան համարվում է տրված, իսկ Ընկերությունը` գրանցված:
4. Կենտրոնական բանկն Ընկերության գրանցման մասին որոշում ընդունելուց հետո`
հնգօրյա ժամկետում, այդ մասին ծանուցում է իրավաբանական անձանց գրանցումն
իրականացնող պետական լիազորված մարմնին՝ վերջինիս կողմից Ընկերության գրանցման
մասին համապատասխան գրառում կատարելու համար:
5. Կենտրոնական բանկում գրանցվելու պահից Ընկերությունը ձեռք է բերում
իրավաբանական անձի կարգավիճակ:

Հոդված 42.

Կենտրոնական բանկը կարող է մերժել Ընկերության գրանցումը եւ լիցենզավորման
տրամադրումը, եթե՝
1) ներկայացվել են կեղծ կամ թերի փաստաթղթեր, կամ ներկայացված փաստաթղթերում
արտացոլվել են անարժանահավատ կամ կեղծ տվյալներ.
2) գործարար ծրագրին համապատասխան` հաշվարկված ապահովագրավճարները
(ապահովագրական սակագներ) եւ պահուստները բավարար չեն Ընկերության կողմից
ապահովագրության պայմանագրերից բխող պարտավորությունների կատարման համար.
3) Ընկերության ղեկավարները չեն բավարարում սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջները.
4) Ընկերությունը չի բավարարում սույն օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով
ապահովագրական գործունեության իրականացման համար սահմանված պահանջները.
5) Ընկերության կանոնադրությունը հակասում է օրենքին.
6) Ընկերության կանոնադրության կամ գործունեության կանոնակարգերի դրույթները
ճշգրիտ եւ բավականաչափ հստակ չեն, ինչի պատճառով կարող են վտանգվել Ընկերության
բնականոն գործունեությունը կամ ապահովադիրների շահերը.
7) Ընկերությունը չունի Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված պահանջներին համապատասխանող անհրաժեշտ տարածք կամ տեխնիկական
հագեցվածություն.
8) Կենտրոնական բանկը մերժել է կամ մերժում է Ընկերության կանոնադրական
կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերելու նախնական համաձայնություն
ստանալու դիմումներից թեկուզ մեկը.
9) ներկայացված գործարար ծրագիրը չի համապատասխանում սույն օրենքով կամ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին.
10) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով գործարար ծրագիրն անիրատեսական
է, կամ գործելով ծրագրին համապատասխան` Ընկերությունը չի կարող բնականոն
ապահովագրական գործունեություն իրականացնել.
11) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով Ընկերության հիմնադիրների կամ
նրանց հետ փոխկապակցված անձանց գործունեությունը, ֆինանսական վիճակը,
բացասական հեղինակությունը կամ ֆինանսական ոլորտում փորձառության
բացակայությունը կարող են վտանգել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ
շահառուների շահերը կամ իրավունքները կամ խոչընդոտել Ընկերության կողմից բնականոն
ապահովագրական գործունեության իրականացմանը կամ Կենտրոնական բանկի կողմից
պատշաճ վերահսկողության իրականացմանը.
12) չի վճարվել Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
կանոնադրական կապիտալի նվազագույն չափը:

Հոդված 43.

(վերնագիրը խմբ. 25.06.19 ՀՕ-70-Ն)

Ընկերությանը, Ընկերության մասնաճյուղին, Ընկերության ներկայացուցչությանը,
օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղին կամ ներկայացուցչությանը,
վերաապահովագրական ընկերությանը, ապահովագրական բրոքերային ընկերությանը
լիցենզիա տալու, գրանցելու կամ հաշվառելու համար գանձվում է պետական տուրք՝
«Պետական տուրքի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով եւ
չափով:
(43-րդ հոդվածը խմբ. 25.06.19 ՀՕ-70-Ն)

Հոդված 44.

1. Գործարար ծրագիրը պետք է կազմված լինի առաջիկա երեք տարիների համար եւ
պարունակի հետեւյալ տեղեկությունները`
1) Ընկերության ներքին կազմակերպական կառուցվածքը.
2) եկամուտների եւ ծախսերի հաշվարկը.
3) ֆինանսական հեռանկարային զարգացման միտումները.
4) գործունեության համար կանխատեսվող շուկաների նկարագրությունը.
5) հիմնական մրցակիցներն ու մրցակցությանը դիմակայելու մեթոդները.
6) կառավարման մեթոդներն ու հնարավոր ռիսկերի գնահատումը.
7) Ընկերության կամ մասնաճյուղի կողմից իրականացվելիք ապահովագրության
յուրաքանչյուր դասը եւ ենթադասը.
8) յուրաքանչյուր դասի եւ ենթադասի ապահովագրության մասով գործարար
կանխատեսումների առավել մանրամասն նկարագրությունը.
9) վերաապահովագրության ծրագիրը.
10) տեխնիկական պահուստների հաշվարկման ներքին կարգերը.
11) տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվների տեղաբաշխման
քաղաքականությունը.
12) ապահովագրավճարների (ապահովագրական սակագների) չափերը եւ դրանց
հիմնավորումը՝ ստորագրված պատասխանատու ակտուարի կամ ակտուարային
ստորաբաժանման ղեկավարի թեկնածուի կողմից, բացառությամբ սույն օրենքով եւ

Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով հուսալի
վերաապահովագրողի սակագնի կիրառման դեպքի.
13) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանած այլ
տեղեկություններ:
Ընկերությունը կարող է ներկայացնել գործարար ծրագրի վերաբերյալ նաեւ այլ
տեղեկություններ:
2. Գործունեության ընթացքում Ընկերությունը պետք է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված կարգով, ձեւով եւ ժամկետներում Կենտրոնական բանկ
ներկայացնի գրանցման եւ լիցենզավորման ընթացքում ներկայացված գործարար ծրագրի
իրականացման վերաբերյալ հաշվետվություն:
3. Ընկերությունները պարտավոր են Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտով
սահմանված կարգով, ձեւով եւ ժամկետներում Կենտրոնական բանկ ներկայացնել երեք
տարվա գործունեության գործարար ծրագիրը եւ դրանում կատարվող փոփոխությունները:

Հոդված 45.

1. Կենտրոնական բանկի խորհուրդն Ընկերության, ապահովագրական բրոքերային
ընկերության լիցենզիան, օտարերկրյա Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության
տարածքում գործող մասնաճյուղի գրանցումն ուժը կորցրած է ճանաչում լուծարման,
վերակազմակերպման (բացի վերակազմավորումից), սնանկացման եւ օրենքով սահմանված
այլ հիմքերով:
2. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը սույն օրենքով սահմանված դեպքերում, որպես
Ընկերության կողմից իրավական ակտերի խախտումներ թույլ տալու համար կիրառվող
պատասխանատվության միջոց, կարող է ուժը կորցրած ճանաչել Ընկերության լիցենզիան:

Հոդված 47.

մասնաճյուղի եւ ներկայացուցչության գրանցումը

1. Օտարերկրյա Ընկերությունը կարող է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
ստեղծել մասնաճյուղ՝ այն գրանցելով Կենտրոնական բանկում՝ սույն օրենքով եւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով:
2. Օտարերկրյա Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ստեղծվող
մասնաճյուղի գրանցման համար օտարերկրյա Ընկերությունը Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով, կարգով եւ բովանդակությամբ պետք է
ներկայացնի հետեւյալ փաստաթղթերը՝
1) մասնաճյուղի գրանցման դիմում.
2) Հայաստանի Հանրապետությունում մասնաճյուղ ստեղծելու վերաբերյալ օտարերկրյա

Ընկերության կառավարման իրավասու մարմնի որոշումը.
3) կառավարման իրավասու մարմնի կողմից հաստատված մասնաճյուղի
կանոնադրությունը՝ 6 օրինակից.
4) մասնաճյուղի գործունեության կանոնակարգերը, եթե այդպիսիք առկա են.
5) օտարերկրյա Ընկերության գրանցման երկրի օրենսդրության համաձայն` Ընկերության
գրանցման վկայականը, կանոնադրության կամ այլ հիմնադիր փաստաթղթերը, լիցենզիան,
ինչպես նաեւ դրանց նոտարական կարգով վավերացված հայերեն թարգմանությունը.
6) օտարերկրյա Ընկերության վերջին երեք տարիների միջազգային հաշվապահական
հաշվառման ստանդարտներին համապատասխան կազմված ֆինանսական
հաշվետվությունները եւ դրանց վերաբերյալ անկախ աուդիտորական եզրակացությունները.
7) օտարերկրյա Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ունեցող անձանց վերաբերյալ տեղեկանքը.
8) մասնաճյուղի գործարար ծրագիրը.
9) Հայաստանի Հանրապետությունում մասնաճյուղ ստեղծելուն թույլտվություն տալու կամ
չառարկելու մասին օտարերկրյա Ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող
իրավասու մարմնի որոշումը կամ այլ փաստաթուղթը.
10) օտարերկրյա Ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու
մարմնից տեղեկանք այն մասին, որ օտարերկրյա Ընկերությունն ունի ապահովագրական
գործունեություն իրականացնելու թույլտվություն եւ ապահովագրական գործունեություն է
իրականացնում հիմնական գրանցման երկրի օրենսդրության համաձայն.
11) օտարերկրյա Ընկերության կառավարման իրավասու մարմնի որոշումը՝ Ընկերության
մասնաճյուղի ղեկավարներ նշանակելու մասին.
12) օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի ղեկավարների գործունեության մասին
տեղեկանք եւ նրանց վավերացված ստորագրությունների նմուշները.
13) ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրերի օրինակները,
եթե այդպիսիք առկա են.
14) պետական տուրքի վճարման անդորրագիրը.
15) հայտարարություն` օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի գործունեության
տարածքը Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
չափանիշներին համապատասխանելու մասին.
16) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
փաստաթղթեր:
3. Օտարերկրյա Ընկերությունը կարող է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
ստեղծել ներկայացուցչություն՝ այն գրանցելով Կենտրոնական բանկում՝ սույն օրենքով եւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով:
4. Օտարերկրյա Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ստեղծվող
ներկայացուցչության գրանցման համար օտարերկրյա Ընկերությունը Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով եւ բովանդակությամբ պետք է
ներկայացնի հետեւյալ փաստաթղթերը`
1) ներկայացուցչություն գրանցելու վերաբերյալ դիմումը.
2) Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայացուցչություն ստեղծելու վերաբերյալ
օտարերկրյա Ընկերության իրավասու մարմնի որոշումը.
3) ներկայացուցչության կանոնադրությունը՝ 6 օրինակից.
4) օտարերկրյա Ընկերության գրանցման երկրի օրենսդրության համաձայն`
ապահովագրական ընկերության գրանցման վկայականի, կանոնադրության կամ այլ
հիմնադիր փաստաթղթերի եւ ապահովագրական գործունեության լիցենզիայի` նոտարական
կարգով վավերացված պատճենները՝ հայերեն լեզվով.
5) օտարերկրյա Ընկերության վերջին երեք տարիների միջազգային հաշվապահական
հաշվառման ստանդարտներին համապատասխան կազմված ֆինանսական
հաշվետվությունները եւ դրանց վերաբերյալ անկախ աուդիտորական եզրակացությունները.
6) օտարերկրյա Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ունեցող անձանց վերաբերյալ տեղեկանքը.
7) Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայացուցչություն ստեղծելուն թույլտվություն
տալու կամ չառարկելու մասին օտարերկրյա Ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն
իրականացնող իրավասու մարմնի որոշումը կամ այլ փաստաթուղթը.
8) օտարերկրյա Ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու
մարմնից տեղեկանք այն մասին, որ օտարերկրյա Ընկերությունն ունի ապահովագրական
գործունեություն իրականացնելու լիցենզիա եւ ապահովագրական գործունեություն է
իրականացնում հիմնական գրանցման երկրի օրենսդրության համաձայն.
9) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
փաստաթղթեր:
5. Կենտրոնական բանկը որոշում է ընդունում օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի
կամ ներկայացուցչության գրանցման մասին, եթե ներկայացված փաստաթղթերը եւ
տեղեկությունները համապատասխանում են սույն օրենքին, այլ օրենքներին եւ իրավական
ակտերին, եւ առկա չեն օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի կամ ներկայացուցչության
գրանցման` սույն օրենքով սահմանված մերժման հիմքերը:
6. Կենտրոնական բանկը պարտավոր է սույն հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված որոշումը
կայացնելու պահից` հնգօրյա ժամկետում, գրանցման վկայականը հանձնել օտարերկրյա

Ընկերությանը:
7. Կենտրոնական բանկը գրանցում է օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղը կամ
ներկայացուցչությունը կամ մերժում է գրանցումը` օտարերկրյա Ընկերության կողմից դիմումը
ներկայացնելու պահից 30-օրյա ժամկետում, որի ընթացքը Կենտրոնական բանկի որոշմամբ
կարող է կասեցվել ոչ ավելի, քան 30 օրով՝ Կենտրոնական բանկի կողմից պահանջվող
որոշակի տեղեկություններ ստանալու համար: Եթե նշված ժամկետում Կենտրոնական բանկը
որոշում չի ընդունում գրանցման եւ լիցենզիայի տրամադրման մերժման կամ գրանցման եւ
լիցենզիայի տրամադրման վերաբերյալ, ապա մասնաճյուղը համարվում է գրանցված:
8. Կենտրոնական բանկն օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի կամ
ներկայացուցչության գրանցման մասին որոշում ընդունելուց հետո` հնգօրյա ժամկետում, այդ
մասին ծանուցում է իրավաբանական անձանց գրանցումն իրականացնող պետական
լիազորված մարմնին՝ վերջինիս կողմից օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի կամ
ներկայացուցչության գրանցման մասին համապատասխան գրառում կատարելու համար:
9. Կենտրոնական բանկը կարող է պահանջել լրացուցիչ տեղեկություններ, որոնք
անհրաժեշտ են գնահատել սույն հոդվածի 2-րդ եւ 4-րդ մասերում նշված տեղեկատվության
հավաստիությունը:
10. Կենտրոնական բանկն իր նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված դեպքերում
կարող է բացառություններ սահմանել սույն հոդվածի 2-րդ եւ 4-րդ մասերում նշված
փաստաթղթերից:

Հոդված 48.

մասնաճյուղի եւ ներկայացուցչության գրանցման դիմումի մերժման հիմքերը

1. Կենտրոնական բանկը մերժում է օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի` Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում գրանցումը, եթե՝
1) ներկայացվել են կեղծ կամ թերի փաստաթղթեր, կամ ներկայացված փաստաթղթերում
արտացոլվել են անարժանահավատ կամ կեղծ տվյալներ.
2) հաշվարկված ապահովագրավճարները (ապահովագրական սակագները) եւ
պահուստները բավարար չեն օտարերկրյա Ընկերության կողմից ապահովագրության
պայմանագրերից բխող պարտավորությունների կատարման համար.
3) օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի ղեկավարները չեն բավարարում սույն օրենքով
կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջները.
4) օտարերկրյա Ընկերությունը կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
ստեղծվող մասնաճյուղը չի բավարարում սույն օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով
ապահովագրական գործունեության իրականացման համար սահմանված պահանջները.
5) օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի կանոնադրությունը հակասում է օրենքին.
6) օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի կանոնադրության կամ գործունեության
կանոնակարգերի դրույթները ճշգրիտ եւ բավականաչափ հստակ չեն, ինչի պատճառով կարող
են վտանգվել օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի բնականոն գործունեությունը կամ
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը.
7) օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղը չունի Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին համապատասխանող անհրաժեշտ
տարածք կամ տեխնիկական հագեցվածություն.
8) ներկայացված գործարար ծրագիրը չի համապատասխանում սույն օրենքով կամ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին.
9) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով գործարար ծրագիրն անիրատեսական
է, կամ գործելով ծրագրին համապատասխան` օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղը չի
կարող բնականոն ապահովագրական գործունեություն իրականացնել.
10) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով օտարերկրյա Ընկերության
նշանակալից մասնակիցների կամ նրանց հետ փոխկապակցված անձանց գործունեությունը,
ֆինանսական դիրքը, հեղինակությունը կամ փորձառությունը կարող են վտանգել
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը կամ
իրավունքները կամ խոչընդոտել օտարերկրյա Ընկերության մասնաճյուղի բնականոն
ապահովագրական գործունեության իրականացմանը կամ Կենտրոնական բանկի կողմից
պատշաճ վերահսկողության իրականացմանը.
11) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով Ընկերության հիմնական
գործունեության երկրի ապահովագրական հատվածի վերահսկողության համար
պատասխանատու մարմինը, պատշաճ եւ միջազգային չափանիշներին համապատասխան,
վերահսկողություն չի իրականացնում տվյալ պետությունում գրանցված Ընկերությունների
գործունեության նկատմամբ, կամ տվյալ պետությունը Կենտրոնական բանկին
հնարավորություն չի ընձեռում վերստուգելու կամ պատշաճ վերահսկողություն
իրականացնելու ստեղծվելիք մասնաճյուղի նկատմամբ.
12) Հայաստանի Հանրապետության տարածքում մասնաճյուղ ստեղծելու դեպքում
Ընկերությունը չի ապացուցում մասնաճյուղ բացելու անհրաժեշտությունը կամ Կենտրոնական
բանկի հիմնավորված կարծիքով ծրագրավորում է շրջանառել հանցավոր ճանապարհով ձեռք
բերված միջոցներ:
2. Կենտրոնական բանկը մերժում է օտարերկրյա Ընկերության ներկայացուցչության`
Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գրանցումը, եթե՝

1) ներկայացվել են կեղծ կամ թերի փաստաթղթեր, կամ ներկայացված փաստաթղթերում
արտացոլվել են անարժանահավատ կամ կեղծ տվյալներ.
2) օտարերկրյա Ընկերության ներկայացուցչության կանոնադրությունը հակասում է
օրենքին.
3) Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ներկայացուցչություն ստեղծելու դեպքում
Ընկերությունը չի ապացուցում ներկայացուցչություն բացելու անհրաժեշտությունը կամ
Կենտրոնական բանկի խորհրդի կարծիքով ծրագրավորում է օժանդակել հանցավոր
ճանապարհով ձեռք բերված միջոցների շրջանառությանը:

Հոդված 50.

մասնաճյուղ եւ ներկայացուցչություն ստեղծելուն համաձայնություն տալու
մերժման հիմքերը

Կենտրոնական բանկը մերժում է Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության
տարածքից դուրս մասնաճյուղի կամ ներկայացուցչության ստեղծման համաձայնության
տրամադրումը, եթե՝
1) ներկայացվել են կեղծ կամ թերի փաստաթղթեր կամ ներկայացված փաստաթղթերում
արտացոլվել են անարժանահավատ կամ կեղծ տվյալներ.
2) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով մասնաճյուղի կամ ներկայացուցչության
բացումը կհանգեցնի Ընկերության ֆինանսական վիճակի վատթարացմանը.
3) Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս մասնաճյուղ կամ
ներկայացուցչություն ստեղծելու դեպքում Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով
օտարերկրյա պետությունում ապահովագրական հատվածի վերահսկողության համար
պատասխանատու մարմինը պատշաճ եւ միջազգային չափանիշներին համապատասխան
վերահսկողություն չի իրականացնում տվյալ պետությունում գրանցված Ընկերությունների
գործունեության նկատմամբ, կամ տվյալ պետությունը Կենտրոնական բանկին

հնարավորություն չի ընձեռում վերստուգել կամ պատշաճ վերահսկողություն իրականացնել
ստեղծվելիք մասնաճյուղի կամ ներկայացուցչության նկատմամբ, որոնց ցանկը սահմանվում է
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով.
4) Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս մասնաճյուղ կամ
ներկայացուցչություն ստեղծելու դեպքում Ընկերությունը չի ապացուցում տվյալ երկրում
մասնաճյուղ կամ ներկայացուցչություն բացելու անհրաժեշտությունը կամ Կենտրոնական
բանկի հիմնավորված կարծիքով ծրագրում է շրջանառել հանցավոր ճանապարհով ձեռք
բերված միջոցներ կամ օժանդակել դրանց շրջանառմանը.
5) մասնաճյուղի ներկայացրած գործարար ծրագիրը կամ ծրագրում փոփոխությունները չեն
համապատասխանում սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված պահանջներին.
6) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով գործարար ծրագիրը կամ ծրագրում
ներկայացված փոփոխություններն անիրատեսական են կամ գործելով ծրագրին
համապատասխան` Ընկերության մասնաճյուղը չի կարող բնականոն ապահովագրական
գործունեություն իրականացնել.
7) մասնաճյուղ կամ ներկայացուցչություն ստեղծելու վերաբերյալ նախնական
համաձայնություն ստանալու փաստաթղթերը Կենտրոնական բանկ ներկայացնելու պահին
նախորդող մեկ տարվա ընթացքում Ընկերությունը խախտել է հիմնական տնտեսական
նորմատիվներից թեկուզ մեկը, կամ մասնաճյուղի կամ ներկայացուցչության բացումը
կհանգեցնի Ընկերության` Կենտրոնական բանկի սահմանված չափանիշներով ֆինանսական
վիճակի վատթարացմանը:

Հոդված 52.

Կենտրոնական բանկում գրանցվող փաստերը հաստատող Կենտրոնական բանկի
խորհրդի կամ նախագահի որոշումը Կենտրոնական բանկի խորհրդի կամ նախագահի

որոշմամբ կարող է անվավեր ճանաչվել, եթե Ընկերությունը մասնաճյուղ,
ներկայացուցչություն կամ սույն օրենքով սահմանված փոփոխությունները գրանցելու կամ
Ընկերության ղեկավարների որակավորման, մասնագիտական համապատասխանության
վկայական ստանալու նպատակով կամ սույն օրենքով սահմանված այլ դեպքերում
Կենտրոնական բանկ է ներկայացրել կեղծ կամ անարժանահավատ փաստաթղթեր կամ
տեղեկություններ:

Հոդված 54.

թույլտվությունը

1. Ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրով գործառույթների
պատվիրակման համար Ընկերությունը պետք է Կենտրոնական բանկից նախապես ստանա
թույլտվություն:
2. Կենտրոնական բանկի թույլտվությունն ստանալու համար Ընկերությունը պետք է
Կենտրոնական բանկի սահմանած ձեւով, կարգով ու բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ
ներկայացնի հետեւյալ փաստաթղթերն ու տեղեկությունները`
1) տեղեկատվություն կոնտրագենտի իրավական կարգավիճակի մասին.
2) կոնտրագենտի վերջին երեք տարվա ֆինանսական հաշվետվությունները եւ դրանց
վերաբերյալ անկախ աուդիտորական եզրակացությունները, բացառությամբ այն դեպքի, երբ
կոնտրագենտը հանդիսանում է աուդիտ իրականացնող անձ.
3) տեղեկատվություն այն գործառնությունների մասին, որոնք փոխանցվում են
ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրով.
4) Կենտրոնական բանկի սահմանած այլ տեղեկություններ:
3. Ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրի կնքման
թույլտվություն ստանալու կարգը եւ պայմանները սահմանվում են Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով:

4. Կենտրոնական բանկը կարող է չթույլատրել գործառույթների պատվիրակումը, եթե սույն
օրենքի 53-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված գործառույթներից որեւէ մեկը, դրանց մի մասը կամ
բոլորն այլ անձին փոխանցման հետեւանքով`
1) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով կարող են վտանգվել
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը.
2) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով անհնարին կդառնա Ընկերության
նկատմամբ պատշաճ վերահսկողության իրականացումը.
3) չեն պահպանվել սույն օրենքի 53-րդ հոդվածի 4-րդ մասում նշված ապահովագրական
գործառույթների պատվիրակման պայմանագրի պահանջները:

Հոդված 55.

վերահսկողությունը

Ընկերության նկատմամբ սույն օրենքով եւ այլ օրենքներով սահմանված վերահսկողության,
ստուգման, վերստուգման, ուսումնասիրությունների իրականացման վերաբերյալ դրույթները
տարածվում են նաեւ կոնտրագենտների վրա՝ պատվիրակված գործառույթների
իրականացման մասով:

Հոդված 56.

դադարումը

1. Եթե Ընկերությունը բացահայտում է, որ կոնտրագենտի գործողությունները խախտում
կամ կարող են խախտել սույն օրենքի, այլ օրենքների եւ իրավական ակտերի կամ
ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրի պահանջները, ապա նա
պարտավոր է կոնտրագենտից պահանջել անմիջապես վերացնել խախտումը: Եթե
Ընկերության պահանջից հետո` երեսնօրյա ժամկետում (եթե Ընկերության կողմից ավելի
կարճ ժամկետ սահմանված չէ), կոնտրագենտը չի վերացնում խախտումը, ապա
Ընկերությունը կարող է միակողմանի լուծել ապահովագրական գործառույթների
պատվիրակման պայմանագիրը:
2. Ապահովագրական գործառույթների պատվիրակման պայմանագրի` սույն հոդվածով
նախատեսված լուծումը կարող է պահանջել նաեւ Կենտրոնական բանկը, եթե կոնտրագենտը
թույլ է տվել օրենքների եւ այլ իրավական ակտերի խախտումներ, եւ դրանք կարող են վտանգել
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց եւ շահառուների շահերը: Կենտրոնական
բանկի պահանջը պարտադիր է կողմերի համար եւ պետք է կատարվի Կենտրոնական բանկի
սահմանած ողջամիտ ժամկետում եւ կարգով:

Բ Ա Ժ Ի Ն 4
ԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՒՆԵՈՒԹՅԱՆ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՊԱՀԱՆՋՆԵՐՆ ՈՒ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ
ՆՈՐՄԱՏԻՎՆԵՐԸ

Հոդված (0)

ապահովագրության տեսակի, դասի, ենթադասի ստանձնած պարտավորությունների
ծավալին եւ ռիսկերին համարժեք կապիտալ:
2. Ընկերությունը պարտավոր է գործել այնպես, որ իր կողմից իրականացվող
ապահովագրության բոլոր կամ առանձին տեսակներից, դասերից, ենթադասերից եւ
ակտիվների տեղաբաշխումից ու կառավարումից բխող ռիսկերը չգերազանցեն սույն օրենքով
եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված սահմանաչափերը:
3. Ընկերությունը պարտավոր է գործել այնպես, որ իր ստանձնած առկա եւ հետագա բոլոր
պարտավորությունների կատարման համար ունենա բավարար իրացվելի միջոցներ
գործունեության ցանկացած պահին:
4. Սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
ռիսկերի կառավարման պահանջները բավարարելու համար Ընկերության տնտեսական
նորմատիվները եւ տեխնիկական պահուստները պետք է հաշվարկված լինեն սույն օրենքով եւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով:

Հոդված 59.

1. (մասն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
2. (մասն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
3. (մասն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
4. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարող է առանձին
նախատեսվել ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափի նորմատիվ նաեւ ապահովագրական
բրոքերների եւ իրավաբանական անձ հանդիսացող գործակալների համար:
(59-րդ հոդվածը փոփ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 60.

1. Կենտրոնական բանկը սահմանում է Ընկերությունների կանոնադրական կապիտալի եւ
ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափերը՝ որոշակի գումարների ձեւով: Կենտրոնական
բանկը կարող է վերանայել Ընկերությունների կանոնադրական կապիտալի կամ ընդհանուր
կապիտալի նվազագույն չափերը, բայց ոչ հաճախ, քան տարին մեկ:
2. Կենտրոնական բանկն Ընկերությունների կանոնադրական կապիտալի կամ ընդհանուր
կապիտալի նվազագույն չափերը վերանայելիս սահմանում է նաեւ այն ժամկետը, որի
ընթացքում Ընկերությունները պարտավոր են լրացնել կանոնադրական կապիտալի կամ
ընդհանուր կապիտալի նվազագույն վերանայված չափերը, ընդ որում՝ այդ ժամկետը չի կարող
մեկ տարուց պակաս լինել:
3. Կենտրոնական բանկը կարող է սահմանել նոր ստեղծվող Ընկերությունների ընդհանուր
կապիտալի այլ նվազագույն չափ՝ որոշակի գումարի ձեւով: Կենտրոնական բանկը կարող է
վերանայել նոր ստեղծվող Ընկերությունների ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը, բայց
ոչ հաճախ, քան տարին մեկ:

Հոդված 61.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 62.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 63.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 64.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 65.

նորմատիվը
(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 66.

նորմատիվը
(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 67.

1. Ապահովագրական համակարգի կայունությունն ապահովելու նպատակով
Կենտրոնական բանկը կարող է արտակարգ դեպքերում սահմանել հատուկ տնտեսական
նորմատիվներ՝ մինչեւ վեց ամիս տեւողությամբ:
2. Կենտրոնական բանկը հատուկ տնտեսական նորմատիվները գործողության մեջ է դնում
այնպիսի ժամկետում, որը հնարավորություն կտա Ընկերություններին իրենց
գործունեությունը համապատասխանեցնել սահմանված նորմատիվների պահանջներին:

Հոդված 68.

Ընկերությունների նորմատիվների հաշվարկն իրականացնելու նպատակով Կենտրոնական
բանկը Հայաստանի Հանրապետության կառավարության լիազորած պետական
կառավարման մարմնի հետ համատեղ կարող է սահմանել Ընկերությունների ակտիվների
դասակարգման եւ հնարավոր կորուստների պահուստների ձեւավորման եւ օգտագործման
կարգեր:

Հոդված 70.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 71.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 72.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 73.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 74.

(հոդվածն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 76.

1. Ընկերությունը պարտավոր է յուրաքանչյուր ֆինանսական տարվա համար ընդունել
վերաապահովագրման տարեկան ծրագիր, որը պետք է ներառի՝
1) ապահովագրության յուրաքանչյուր դասի գծով սեփական մասնակցության չափը.
2) առավելագույն ծածկույթի աղյուսակը.
3) ապահովագրական առանձին ռիսկերի գծով վնասի առաջացման հավանականության
գնահատման չափանիշներն ու կարգը.
4) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
տեղեկություններ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հաշվարկները կատարելիս
Ընկերությունը պետք է հաշվի առնի`
1) հիմնական տնտեսական նորմատիվների մեծությունները.
2) գործունեության ծավալը՝ ըստ ապահովագրության տեսակների, դասերի ու
ենթադասերի.
3) ստացված ապահովագրավճարները՝ ըստ ապահովագրության տեսակների, դասերի ու
ենթադասերի.
4) ապահովագրության առանձին դասերում եւ ենթադասերում շեղումներով
պայմանավորված ճշգրտումները.
5) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ գործոններ:
3. Վերաապահովագրության տարեկան ծրագրի բովանդակությունը եւ ներկայացման
կարգը սահմանվում են Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:

Հոդված 77.

1. Ընկերություններն իրավունք ունեն վերաապահովագրելու ստանձնած
ապահովագրական ռիսկերը Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված չափանիշների
համաձայն` չարգելված եւ (կամ) հուսալի համարվող վերաապահովագրողների մոտ:

2. Վերաապահովագրողներին չարգելված եւ հուսալի համարելու չափանիշները
սահմանվում են Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:
3. Կենտրոնական բանկը կարող է նաեւ արգելել Ընկերությանն օգտվել սույն հոդվածի 1-ին
մասի համաձայն` հուսալի եւ չարգելված համարվող կոնկրետ վերաապահովագրողի
ծառայություններից, եթե իր կարծիքով տվյալ վերաապահովագրողը գտնվում է ծանր
ֆինանսական վիճակում, կամ տվյալ վերաապահովագրողի մոտ ռիսկերի
վերաապահովագրումը վտանգում է կամ կարող է վտանգել ապահովադիրների,
ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը:

Հոդված 78.

Ընկերություններին արգելվում է համատեղ ապահովագրության պայմանագրով
ապահովագրել ստանձնած ապահովագրական ռիսկի այն մասը, որը, համաձայն
առավելագույն ծածկույթի աղյուսակի, գերազանցում է Ընկերության կողմից ստանձնած
պարտավորությունների գումարը` ապահովագրության պայմանագրերի գծով:

Հոդված 80.

1. Ընկերությունները կարող են իրականացնել ինվեստիցիոն (ներդրումային)

գործունեություն` իրենց անունից եւ հաշվին գնել կամ այլ կերպ ձեռք բերել, օտարել
բաժնետոմսեր, պարտատոմսեր, ներդրումային այլ արժեթղթեր, ինչպես նաեւ ածանցյալ
ֆինանսական գործիքներ, որոնք, որպես հիմքում ընկած առարկա, ունեն ներդրումային
արժեթուղթ:
2. Առանց Կենտրոնական բանկի նախնական համաձայնության` Ընկերությանն արգելվում
է այնպիսի գործարքներ կամ գործառնություններ իրականացնել, որոնց արդյունքում՝
1) Ընկերության մասնակցությունը մեկ այլ անձի կանոնադրական կապիտալում կկազմի 5
տոկոս եւ ավելի.
2) Ընկերության մասնակցությունը մեկ անձի կանոնադրական կապիտալում կգերազանցի
տվյալ Ընկերության ընդհանուր կապիտալի 15 տոկոսը.
3) Ընկերության մասնակցությունը բոլոր անձանց կանոնադրական կապիտալներում
գերազանցում է տվյալ Ընկերության ընդհանուր կապիտալի 35 տոկոսը:
Կենտրոնական բանկի նախնական համաձայնությունը պահանջվում է յուրաքանչյուր այն
նոր գործարքի կամ գործարքների կնքման համար, որի (որոնց) արդյունքում Ընկերության
մասնակցությունը մեկ այլ կամ միեւնույն անձի կանոնադրական կապիտալում կգերազանցի
10, 20 կամ 50 տոկոսը:
3. Ընկերությունը սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված այլ անձանց կանոնադրական
կապիտալում մասնակցություն ձեռք բերելիս տվյալ անձանց հաշվեկշիռները համախմբում է
իր հաշվեկշռում՝ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանած
կարգով:
4. Կենտրոնական բանկը «Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի մասին»
Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով եւ պայմաններով
վերահսկողություն է իրականացնում այն անձանց նկատմամբ, որոնց հաշվեկշիռները սույն
հոդվածով սահմանված կարգով Ընկերությունը միավորում է իր հաշվեկշռում (համախմբված
հաշվեկշիռ):
5. Կենտրոնական բանկը, սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դեպքերում,
նախատեսվող գործարքի վերաբերյալ նախնական համաձայնություն տալու մասին դիմումը
քննարկում է երեսնօրյա ժամկետում եւ որոշում է ընդունում համաձայնություն տալու
վերաբերյալ, եթե նախատեսվող գործարքը համատեղելի է Ընկերության ֆինանսական
վիճակի հետ, կնպաստի ֆինանսական շուկայում տվյալ Ընկերության գործունեության
զարգացմանը եւ չի հակասում օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի սահմանած պահանջներին:
5.1. Կենտրոնական բանկը կարող է պահանջել Ընկերությունից ոչ ուշ, քան վեց ամսվա
ընթացքում օտարել այլ անձի կանոնադրական կապիտալում սույն հոդվածով սահմանված
կարգով ձեռք բերված իր մասնակցությունը, եթե Կենտրոնական բանկի հիմնավոր կարծիքով
այդ մասնակցությունը կարող է չհիմնավորված ռիսկեր առաջացնել Ընկերության համար եւ
(կամ) վտանգել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը եւ
(կամ) խոչընդոտել Ընկերության նկատմամբ արդյունավետ վերահսկողության
իրականացմանը: Կենտրոնական բանկը, հաշվի առնելով արժեթղթերի շուկայում տիրող
իրավիճակը, ինչպես նաեւ տվյալ ընկերության ֆինանսական վիճակը, կարող է հիշյալ
բաժնետոմսերից առավել բարենպաստ պայմաններով օտարելու նպատակով սույն մասով
սահմանված ժամկետը երկարաձգել եւս վեց ամսով:
6. Օտարերկրյա պետությունում գործող ֆինանսական կազմակերպությունում սույն
հոդվածով սահմանված մասնակցություն ձեռք բերելու կամ մասնակցությամբ ֆինանսական
կազմակերպություն ստեղծելու դեպքում Կենտրոնական բանկը կարող է մերժել նախնական
համաձայնություն տալու դիմումը, եթե օտարերկրյա պետությունում գործող ֆինանսական
կազմակերպությունում այդպիսի մասնակցություն ձեռք բերելը կամ նման մասնակցությամբ
ֆինանսական կազմակերպություն ստեղծելը չի համապատասխանում սույն օրենքով կամ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին,
Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով տվյալ պետությունում ֆինանսական
կազմակերպության վերահսկողության համար պատասխանատու մարմին(ներ)ը, պատշաճ եւ
միջազգային չափանիշներին համապատասխան, վերահսկողություն չի իրականացնում տվյալ
պետությունում գրանցված ֆինանսական կազմակերպության գործունեության նկատմամբ,
կամ տվյալ պետությունը Կենտրոնական բանկին հնարավորություն չի ընձեռում վերստուգելու
կամ պատշաճ վերահսկողություն իրականացնելու այդպիսի մասնակցությամբ ֆինանսական
կազմակերպության գործունեության նկատմամբ:
7. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նախնական համաձայնությունը չի
պահանջվում, եթե մեկ այլ անձի կանոնադրական կապիտալում մասնակցությունն
Ընկերությանն է անցել Ընկերության նկատմամբ ստանձնած եւ չկատարված
պարտավորությունների դիմաց: Նման կարգով ձեռք բերված մասնակցությունն Ընկերությունը
պետք է օտարի հնարավոր կարճ ժամանակամիջոցում, բայց վեց ամսից ոչ ուշ:
Կենտրոնական բանկը, հաշվի առնելով արժեթղթերի շուկայում տիրող իրավիճակը, ինչպես
նաեւ տվյալ Ընկերության ֆինանսական վիճակը, կարող է հիշյալ բաժնեմասերն առավել
բարենպաստ պայմաններով օտարելու նպատակով սույն մասով սահմանված ժամկետը
երկարաձգել եւս վեց ամսով:
Սույն մասով, ինչպես նաեւ սույն հոդվածի 5.1-ին մասով սահմանված ժամկետներում
Ընկերության կողմից համապատասխան մասնակցությունը չօտարվելու դեպքում
Կենտրոնական բանկը կարող է պարտադրել տվյալ Ընկերությանն այդ մասնակցության
ձեռքբերման արժեքի սահմաններում կորուստ ճանաչել եւ անմիջապես իրացնել այն, ինչպես

նաեւ Ընկերության նկատմամբ նշանակել տուգանք՝ խախտման յուրաքանչյուր օրվա համար՝
տվյալ մասնակցության անվանական արժեքի մինչեւ մեկ տոկոսի չափով:
(80-րդ հոդվածը խմբ. 27.10.16 ՀՕ-197-Ն, լրաց., փոփ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 81.

1. Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող Ընկերությունը եւ օտարերկրյա
Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող մասնաճյուղը
պարտավոր են նախքան ապահովագրության պայմանագիր կնքելը՝
1) հաճախորդին հայտնել իրենց գտնվելու վայրը եւ հեռախոսահամարը,
կազմակերպաիրավական ձեւը, իսկ եթե ապահովագրությունն իրականացվում է մասնաճյուղի
միջոցով՝ մասնաճյուղի հասցեն, հեռախոսահամարը.
2) վերահսկող մարմնի հասցեն եւ հեռախոսահամարը.
3) հաճախորդին հայտնել ապահովագրության այն տեսակները, որոնցով Ընկերությունը
կնքում է ապահովագրության պայմանագրեր եւ հղում կատարել լիցենզիայի
համապատասխան գործունեությամբ զբաղվելու իրավունք տվող կետին.
4) ապահովագրության պայմանագիրը ձեւակերպել այնպես, որ այն համապատասխանի
հաճախորդի կողմից ապահովագրման ենթակա ռիսկերի բնույթին եւ ծածկի դրանք.
5) հաճախորդին գրավոր ներկայացնել եւ բանավոր բացատրել ապահովագրության
պայմանագրի բոլոր էական պայմանները.
6) հաճախորդին գրավոր ներկայացնել ապահովագրական պատահարի առաջացման
դեպքում ապահովագրական հատուցման կարգն ու պայմանները.
7) իրականացնել «Ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող
պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքով նախատեսված այլ պարտականություններ:
2. Ընկերության եւ հաճախորդների փոխհարաբերությունները կրում են պայմանագրային
բնույթ:
3. Ընկերությունը պարտավոր է իր գործունեության այնպիսի կանոններ սահմանել, որ
ապահովվեն ապահովադիրների համար հավասար պայմաններ եւ բացառվի շահերի
բախումը, մասնավորապես՝
1) մեկ հաճախորդի նկատմամբ Ընկերության ստանձնած պարտավորությունները
չհակասեն մեկ այլ հաճախորդի նկատմամբ նրա ստանձնած պարտավորություններին.
2) Ընկերության ղեկավարների եւ աշխատակիցների շահերը չհակասեն Ընկերության
հաճախորդի նկատմամբ Ընկերության ստանձնած պարտավորություններին:
3.1. Ապահովագրական ընկերությունները պարտավոր են ունենալ գործարար
վարվելակերպի կանոններ: Գործարար վարվելակերպի կանոններով պետք է առնվազն
կարգավորվեն`
1) ապահովագրական ընկերության եւ նրա կողմից առաջարկվող ծառայությունների մասին
գովազդը եւ մարկետինգային գործունեությունը.
2) հաճախորդների հետ կնքվող պայմանագրերին ներկայացվող պահանջները.
3) մինչեւ պայմանագրի կնքումը, պայմանագիրը կնքելիս եւ պայմանագրի գործողության
ընթացքում հաճախորդներին տրամադրվող տեղեկատվության ցանկը եւ այդ
տեղեկատվության տրամադրման ձեւը եւ կարգը, ինչպես նաեւ հաճախորդների հետ
հաղորդակցման կարգը.
4) հաճախորդների կողմից ապահովագրական ընկերություններին իրենց
ապահովագրության դասերի շրջանակներում նոր ապահովագրական ծառայությունների
վերաբերյալ առաջարկ ներկայացնելու ու այդ առաջարկի քննարկման ընթացակարգը.
5) հաճախորդների անհատական տվյալների պահպանման եւ դրանց անվտանգ
օգտագործման կարգը.
6) հաճախորդների հետ վարվելակերպի կարգը.
7) հաճախորդներին ապահովագրական հատուցում տրամադրելու կարգը.
8) հաճախորդների իրավունքների պաշտպանությանը վերաբերող այլ հարցեր:
Օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտով ապահովագրական
ընկերությունների գործարար վարվելակերպի կանոնների կամ դրանց մի մասի
բովանդակության նկատմամբ կարող են սահմանվել մանրամասն պահանջներ:
Գործարար վարվելակերպի կանոնների պահանջները խախտելու դեպքում
պատասխանատվությունը սահմանվում է սույն օրենքով, Հայաստանի Հանրապետության
քաղաքացիական օրենսգրքով, Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքային
օրենսգրքով եւ այլ օրենքներով:
3.2. Ապահովագրական ընկերությունները պարտավոր են հետեւել սույն հոդվածի 3.1-ին
մասով նախատեսված գործարար վարվելակերպի կանոններին:
Սույն հոդվածի 3.1-ին մասով նախատեսված՝ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված գործարար վարվելակերպի կանոնների պահանջների՝
ապահովագրական ընկերության կողմից խախտման փաստը դատարանի կամ Ֆինանսական
համակարգի հաշտարարի կամ առեւտրային արբիտրաժի կողմից հաստատվելու դեպքում
ապահովագրական ընկերությունը պարտավոր է հաճախորդին վճարել 300 000 (երեք հարյուր
հազար) Հայաստանի Հանրապետության դրամ, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ
դատարան, առեւտրային արբիտրաժ կամ Ֆինանսական համակարգի հաշտարարին դիմելու

օրվա դրությամբ`
1) Ընկերությունը ձեռնարկել է հաճախորդի խախտված իրավունքը վերականգնելու համար
անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները եւ
2) փաստացի վերացրել է հաճախորդի իրավունքի խախտումը, որը հնարավոր է վերացնել,
եւ
3) հաճախորդը իրավունքի խախտման հետեւանքով փաստացի չի կրել Հայաստանի
Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված իրական վնաս, իսկ այդպիսի
վնաս կրելու դեպքում այն փոխհատուցել է Ընկերությունը:
Սույն մասով սահմանված իրավունքի խախտումների վերացման անհնարինության
դեպքում սույն մասի 1-ին եւ 3-րդ կետերով նախատեսված պայմանների առկայությունը
բավարար է սույն մասով նախատեսված բացառության կիրառման համար:
4. Ընկերություններին արգելվում է որպես հաճախորդի հետ ապահովագրության
պայմանագիր կնքելու պայման նախատեսել (բանավոր կամ գրավոր ձեւով)՝ տվյալ
հաճախորդին այլ ապահովագրական ծառայությունների մատուցումը բացառապես իր կամ իր
մատնանշած անձի կողմից:
5. Ընկերությունը պարտավոր է հաճախորդների պահանջով վերջինիս ներկայացնել
հրապարակման ենթակա տեղեկությունները, բացառությամբ օրենքով նախատեսված
դեպքերի:
5.1. Ֆիզիկական անձ հաճախորդն իրավունք ունի առանց որեւէ պատճառաբանության
միակողմանիորեն լուծելու ապահովագրության պայմանագիրը դրա կնքմանը հաջորդող 7
աշխատանքային օրվա ընթացքում (այսուհետ՝ մտածելու ժամանակ): Այդ դեպքում
ապահովագրության պայմանագիրը համարվում է լուծված ֆիզիկական անձ հաճախորդի
կողմից ապահովագրության պայմանագիրը լուծելու մասին ապահովագրական ընկերությանը
ծանուցելու օրվան հաջորդող օրվանից, եւ ապահովագրական ընկերությունը պարտավոր է
ֆիզիկական անձ հաճախորդին համամասնական կարգով վճարել պայմանագրի
գործողության մնացած ժամկետի համար ապահովագրավճարները: Ապահովագրության
պայմանագրի հետ կապված որեւէ այլ վճար հաճախորդից պահանջվել չի կարող,
բացառությամբ ապահովագրության պայմանագրի հետ կապված կատարած փաստացի
ծախսերի, որոնց սահմանափակումները կարող են սահմանվել Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ ակտերով: Ընդ որում, հաճախորդը ծանուցման հետ պարտավոր է
ապահովագրական ընկերությանը վերադարձնել վկայագրի բնօրինակը, ինչպես նաեւ
պայմանագրով նախատեսված ապահովագրական ընկերության տրամադրած այլ
փաստաթղթեր:
Մտածելու ժամանակը չի կիրառվում հետեւյալ դեպքերում.
1) ապահովագրության պայմանագրի ժամկետը չի գերազանցում մեկ ամիսը, եւ (կամ)
պայմանագրով նախատեսված ապահովագրությունը գործում է մինչեւ մեկ ամիս ժամկետով.
2) պարտադիր ապահովագրության դեպքում.
3) ապահովագրության պայմանագրի կնքմանը հաջորդող 7 աշխատանքային օրվա
ընթացքում ֆիզիկական անձ հաճախորդը դիմել է ապահովագրական հատուցում ստանալու
պահանջով:
Մտածելու ժամանակի ընթացքում ապահովագրության պայմանագիրը միակողմանի
լուծելու իրավունքից չօգտվելը չի բացառում ֆիզիկական անձ հաճախորդի իրավունքը՝
օրենքով սահմանված դեպքերում եւ կարգով միակողմանի լուծելու ապահովագրության
պայմանագիրը:
Ֆիզիկական անձ հաճախորդը իրավունք չունի պահանջելու ապահովագրական
հատուցում մտածելու ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած ապահովագրական պատահարի
համար հետեւյալ պայմանների միաժամանակ առկայության դեպքում.
ա. մտածելու ժամանակի ընթացքում պատահարի մասին նա չի ծանուցել
ապահովագրական ընկերությանը,
բ. եթե այդ պատահարը տեղի ունենալուց հետո ֆիզիկական անձ հաճախորդը մինչեւ
մտածելու ժամանակի ավարտը ծանուցել է ապահովագրական ընկերությանը պայմանագիրը
լուծելու մասին:
6. Սույն հոդվածով սահմանված պահանջները խախտելու, ինչպես նաեւ ակնհայտ կեղծ
կամ ապակողմնորոշող տեղեկություններ տրամադրելու համար Ընկերությունը
պատասխանատվություն է կրում օրենքով սահմանված կարգով:
(81-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, 21.12.15 ՀՕ-196-Ն, խմբ. 27.10.20 ՀՕ-474-Ն)
(27.10.20 ՀՕ-474-Ն օրենքն ունի անցումային դրույթ)

Հոդված 82.

1. Ընկերության հետ կապված անձանց հետ կնքվող գործարքները չեն կարող վերջիններիս
համար առավել բարենպաստ պայմաններ (այդ թվում՝ գործարք կնքելու հնարավորություն,
սակագին, ապահովագրական գումար եւ այլն) նախատեսել, քան Ընկերության հետ կապված
անձ չհամարվող այլ անձանց հետ կնքված նույնանման գործարքները: Ընկերության հետ
կապված անձանց հետ գործարքները կնքվում են Ընկերության կողմից համապատասխան
գործարքների կնքման համար նախատեսված ներքին ընթացակարգերի պահպանմամբ:
Ընկերության հետ կապված անձանց հետ սույն մասի խախտմամբ կնքված գործարքներն առ
ոչինչ են:

2. Սույն օրենքի իմաստով` Ընկերության հետ կապված անձանց թվին են դասվում՝
1) Ընկերության ղեկավարները.
2) Ընկերության կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձինք.
3) սույն մասի 1-ին եւ (կամ) 2-րդ կետերում նշված անձանց հետ փոխկապակցված եւ (կամ)
համագործակցող անձինք.
4) Ընկերության հետ փոխկապակցված անձինք:

Հոդված 83.

Ընկերություններին արգելվում է այնպիսի գործարքներ կնքել, որոնք ուղղված են կամ
հանգեցնում են Ընկերությունների միջեւ ազատ տնտեսական մրցակցության
սահմանափակմանը, կամ որոնց հետեւանքով Ընկերությունը, նրա հետ փոխկապակցված եւ
համագործակցող անձինք Հայաստանի Հանրապետության ապահովագրական շուկայում
ձեռք են բերում գերիշխող դիրք, կամ որը նրանց հնարավորություն է տալիս կանխորոշելու
սույն օրենքի 79-րդ հոդվածով սահմանված գործունեության եւ գործառնությունների կամ
դրանցից թեկուզ մեկի շուկայական սակագներն ու պայմանները: Սույն սահմանափակումը չի
տարածվում Ընկերության վրա, եթե նա հնարավորություն ունի կանխորոշելու վերոհիշյալ
գործունեության կամ գործառնությունների որոշակի տեսակի շուկայական սակագները զուտ
այն պատճառով, որ տվյալ գործունեությունը կամ գործառնությունն իրականացնում է միայն
տվյալ Ընկերությունը:

Հոդված 84.

1. Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող Ընկերությունները պարտավոր են
մշտապես ունենալ գործող ինտերնետային կայք:
2. Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող Ընկերությունները, դրանց
մասնաճյուղերը պարտավոր են իրենց ինտերնետային կայքում հրապարակել՝
1) ֆինանսական հաշվետվությունները (առնվազն վերջին տարեկան եւ վերջին
եռամսյակային) եւ հաշվետվությունների վերաբերյալ արտաքին աուդիտի եզրակացության
պատճենը: Ընդ որում, Ընկերությունները պարտավոր են սույն կետում նշված ֆինանսական
հաշվետվությունները հրապարակել նաեւ մամուլում.
2) տարեկան ընդհանուր ժողովի գումարման մասին հայտարարությունը: Ընդ որում,
Ընկերությունները պարտավոր են տարեկան ընդհանուր ժողովի գումարման մասին
հայտարարությունը հրապարակել նաեւ մամուլում.
3) շահութաբաժիններ վճարելու մասին որոշումների պատճենները, ինչպես նաեւ
Ընկերության շահութաբաժնային քաղաքականությունը սահմանող ակտերի պատճենները՝
դրանց առկայության դեպքում.
4) Ընկերությունում նշանակալից մասնակցություն ունեցող մասնակիցների մասին
տեղեկատվություն՝ նրանց անունը (անվանումը), Ընկերությունում նրանց ունեցած
մասնակցության չափը (բացառությամբ այն անուղղակի նշանակալից մասնակցություն
ունեցող անձանց, որոնք չունեն Ընկերության կանոնադրական կապիտալում
մասնակցություն), նախորդ տարվա ընթացքում նրանց եւ նրանց հետ փոխկապակցված
անձանց հետ Ընկերության կնքած ապահովագրության պայմանագրերի վերաբերյալ
տվյալներ, այդ թվում՝ ապահովագրության օբյեկտը, ապահովագրական գումարը եւ
ապահովագրական սակագինը.
5) խորհրդի, գործադիր մարմնի անդամների ցանկը եւ անձնական տվյալները (անունը,
ազգանունը, ծննդյան ամսաթիվը, կենսագրությունը) խորհրդի անդամների, գործադիր
տնօրենի եւ գլխավոր հաշվապահի՝ նախորդ տարվա ընթացքում Ընկերությունից ստացված
ամբողջ վարձատրության (ներառյալ՝ պարգեւատրումների, Ընկերության համար որոշակի
աշխատանք կատարելու դիմաց վճարների, աշխատավարձին հավասարեցված այլ
եկամուտների) չափը, նրանց եւ նրանց հետ փոխկապակցված անձանց հետ Ընկերության
կնքած ապահովագրության պայմանագրերի վերաբերյալ տվյալներ, այդ թվում՝
ապահովագրության օբյեկտը, ապահովագրական գումարը եւ ապահովագրական սակագինը.
6) սույն մասի 1-5-րդ կետերում նշված տեղեկություններից բացի, Կենտրոնական բանկը
կարող է պահանջել Ընկերություններից իրենց ինտերնետային կայքում, մամուլում կամ
զանգվածային լրատվության այլ միջոցներով Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված հաճախականությամբ եւ կարգով հրապարակել նաեւ այլ
տեղեկություններ, բացառությամբ առեւտրային, ապահովագրական կամ այլ գաղտնիք
կազմող տեղեկությունների.
7) Ընկերությունները պարտավոր են հրապարակել սույն մասի 1-5-րդ կետերում նշված
տեղեկությունների մեջ տեղի ունեցած փոփոխությունները՝ դրանք տեղի ունենալու օրվան
հաջորդող 10 աշխատանքային օրվա ընթացքում.
8) Ընկերությունները պարտավոր են իրենց ինտերնետային կայքում եւ առանձին գրքույկի
կամ հասարակության համար հասանելի այլ ձեւով (Ընկերության գլխամասային
գրասենյակում, Ընկերության մասնաճյուղերում եւ ներկայացուցչություններում) հրապարակել
օրական կտրվածքով թարմացված տեղեկություններ՝ իրենց կողմից առաջարկվող
ապահովագրական ծառայությունների վերաբերյալ` ըստ ապահովագրության տեսակների,
դասերի եւ ենթադասերի, այդ թվում` ապահովագրության պայմանները եւ առաջարկվող

ապահովագրական սակագները:
3. Ընկերությունները պարտավոր են ֆինանսական տարվա ավարտից հետո` 120-օրյա
ժամկետում, մամուլում հրապարակել աուդիտորական եզրակացությունը, տարեկան
ֆինանսական հաշվետվությունը, իսկ մինչեւ յուրաքանչյուր եռամսյակին հաջորդող ամսվա 15-
ը հրապարակել իրենց եռամսյակային ֆինանսական հաշվետվությունը: Ընկերությունները
պարտավոր են ֆինանսական հաշվետվությունները հրապարակել նաեւ առանձին գրքույկի
կամ հասարակության համար հասանելի այլ ձեւով (Ընկերության գլխամասային
գրասենյակում, Ընկերության մասնաճյուղերում եւ ներկայացուցչություններում):
4. Ընկերությունը պարտավոր է նաեւ ցանկացած անձի պահանջով նրան տրամադրել`
1) Ընկերության պետական գրանցման վկայականի եւ Ընկերության կանոնադրության
պատճենները.
2) բաժնետոմսերի բաց բաժանորդագրության դեպքում` Ընկերության բաժնետոմսերի
թողարկման ազդագրի պատճենը.
3) Ընկերության թողարկած պարտատոմսերի եւ այլ արժեթղթերի, ինչպես նաեւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարգավորվող ածանցյալ
ֆինանսական գործիքների հրապարակային տեղաբաշխման դեպքում` արժեթղթերի շուկան
կարգավորող օրենքներով եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված տեղեկությունները.
4) սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված տեղեկությունները կամ փաստաթղթերի
պատճենները:
Սույն մասում նշված տեղեկությունների տրամադրման համար գանձվող վճարը չի կարող
ավելի լինել դրանց պատրաստման եւ (կամ) փոստային առաքման համար արված փաստացի
ծախսերից:
Ընկերությունը պարտավոր է իր գլխամասային գրասենյակում, Ընկերության
մասնաճյուղերում եւ ներկայացուցչություններում տեսանելի վայրում, սույն մասում նշված
տեղեկությունների ստացման հնարավորության եւ այդ տեղեկությունների ստացման կարգի,
վայրի եւ ժամանակի մասին փակցնել հայտարարություն:
5. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարող է սահմանվել սույն
հոդվածում նշված տեղեկությունների հրապարակման (տրամադրման) կարգ:
6. Ընկերության յուրաքանչյուր մասնակից իրավունք ունի Ընկերությունից անվճար
ստանալու Ընկերության վերջին տարեկան հաշվետվության եւ արտաքին աուդիտի
եզրակացության պատճենները:
7. Ընկերության տեղաբաշխված քվեարկող բաժնետոմսերի 2 եւ ավելի տոկոսին
տիրապետող յուրաքանչյուր մասնակցի (մասնակիցների) պահանջով Ընկերությունը նրան
(նրանց) պետք է անվճար տրամադրի հետեւյալ տեղեկությունները, թեկուզ դրանք կազմեն
ապահովագրական, առեւտրային կամ այլ գաղտնիք`
1) խորհրդի, գործադիր տնօրենի եւ գլխավոր հաշվապահի վերաբերյալ սույն հոդվածում
նշված տեղեկությունները.
2) խորհրդի անդամների, գործադիր տնօրենի եւ գլխավոր հաշվապահի` նախորդ տարվա
ընթացքում Ընկերությունից ստացված ամբողջ վարձատրության (ներառյալ՝
պարգեւատրումների, Ընկերության համար որոշակի աշխատանք կատարելու դիմաց
վճարների, աշխատավարձին հավասարեցված այլ եկամուտների) չափը, նրանց եւ նրանց հետ
փոխկապակցված անձանց հետ Ընկերության կնքած ապահովագրության պայմանագրերի
վերաբերյալ տվյալներ, այդ թվում՝ ապահովագրության օբյեկտը, ապահովագրական գումարը
եւ ապահովագրական սակագինը, Ընկերությունում նշանակալից մասնակցություն ունեցող
մասնակիցների մասին տեղեկատվություն՝ նրանց անունը (անվանումը), Ընկերությունում
նրանց ունեցած մասնակցության չափը (բացառությամբ այն անուղղակի նշանակալից
մասնակցություն ունեցող անձանց, որոնք չունեն Ընկերության կանոնադրական կապիտալում
մասնակցություն), նախորդ տարվա ընթացքում նրանց եւ նրանց հետ փոխկապակցված
անձանց հետ Ընկերության կնքած ապահովագրության պայմանագրերի վերաբերյալ
տվյալներ, այդ թվում՝ ապահովագրության օբյեկտը, ապահովագրական գումարը եւ
ապահովագրական սակագինը.
3) Ընկերության եւ նրա հետ կապված անձանց միջեւ կնքված խոշոր գործարքների, ինչպես
նաեւ այն գործարքների մասին, որոնք կնքվել են այդ տեղեկություններն ստանալու
վերաբերյալ պահանջը ներկայացնելուն նախորդող երկու տարվա ընթացքում եւ կապված են
Ընկերության կողմից սույն օրենքով սահմանված գործառնությունների իրականացման հետ.
4) Ընկերության կողմից Ընկերության հետ կապված անձի նկատմամբ ստանձնած
պարտավորությունների մասին.
5) Ընկերության՝ միանման քաղաքականություն իրականացնող մասնակիցների խմբերի
ստեղծմանն ուղղված պայմանագրերի առկայության մասին, ինչպես նաեւ Ընկերության՝ այդ
պայմանագրերի կողմ հանդիսացող մասնակիցների անունները (անվանումները).
6) Ընկերության հաշվեկշռում արտացոլված գույքի նկատմամբ Ընկերության գույքային
իրավունքները հավաստող փաստաթղթերի, ընդհանուր ժողովի եւ կառավարման այլ
մարմինների հաստատած` Ընկերության ներքին ակտերի, Ընկերության առանձնացված
ստորաբաժանումների եւ հիմնարկների կանոնադրությունների, Ընկերության կողմից
պետական մարմիններին ներկայացվող ֆինանսական ու վիճակագրական
հաշվետվությունների, ընդհանուր ժողովի, խորհրդի, տնօրինության նիստերի
արձանագրությունների, Կենտրոնական բանկի կողմից իրականացված վերստուգումների
եզրակացությունների պատճենները, Կենտրոնական բանկի կողմից Ընկերության եւ (կամ)

Ընկերության ղեկավարի նկատմամբ կիրառված պատժամիջոցների վերաբերյալ
Կենտրոնական բանկի որոշումների պատճենները, ներքին աուդիտի ղեկավարի կողմից
խորհրդին եւ գործադիր տնօրենին (տնօրինությանը) ներկայացված հաշվետվությունների
պատճենները.
7) այն իրավաբանական անձանց ցանկը, որոնց կանոնադրական կապիտալում
Ընկերության ղեկավարները կամ նրանց հետ փոխկապակցված անձինք ունեն 20 եւ ավելի
տոկոս մասնակցություն կամ նրանց որոշումների վրա ներազդելու հնարավորություն:
Ընկերության բոլոր մասնակիցներին պետք է տրամադրվեն հաշվիչ հանձնաժողովի
արձանագրությունները:
Սույն հոդվածի համաձայն` Ընկերության մասնակցի ստացած տեղեկությունները նրա
կողմից չեն կարող փոխանցվել այլ անձանց, ինչպես նաեւ դրանք չեն կարող օգտագործվել
Ընկերության գործարար համբավն արատավորելու, Ընկերության մասնակիցների կամ
հաճախորդների իրավունքներն ու օրինական շահերը խախտելու կամ նմանատիպ այլ
նպատակներով: Հակառակ դեպքում նրանք ենթակա են պատասխանատվության՝ օրենքով եւ
(կամ) պայմանագրով սահմանված կարգով:
8. Խորհրդի անդամների, գործադիր տնօրենի, գլխավոր հաշվապահի վերաբերյալ, ինչպես
նաեւ խորհրդի անդամների թեկնածուների վերաբերյալ Ընկերության մասնակիցներին
տրամադրվող տեղեկատվությունը պետք է ներառի նաեւ`
1) նրանց անունը, ազգանունը, ծննդյան տարեթիվը, ամիսը, ամսաթիվը.
2) մասնագիտությունը եւ կրթությունը.
3) վերջին 10 տարվա ընթացքում զբաղեցրած պաշտոնները.
4) տվյալ պաշտոնում (ընտրվելու) նշանակվելու տարին, ամիսը, ամսաթիվը եւ պաշտոնից
ազատվելու տարին, ամիսը, ամսաթիվը.
5) տվյալ պաշտոնում վերընտրվելու քանակը.
6) Ընկերության մասնակից հանդիսացող խորհրդի անդամին, գործադիր տնօրենին,
գլխավոր հաշվապահին կամ խորհրդի անդամի թեկնածուին եւ նրանց հետ փոխկապակցված
անձանց պատկանող` Ընկերության քվեարկող բաժնետոմսերի (բաժնեմասերի, փայերի)
քանակը.
7) տեղեկություններ այն իրավաբանական անձանց մասին, որոնցում տվյալ անձը
զբաղեցնում է ղեկավար պաշտոններ.
8) փոխհարաբերությունների բնույթը տվյալ Ընկերության եւ Ընկերության հետ կապված
անձանց հետ.
9) Ընկերության կանոնադրությամբ կամ ներքին իրավական ակտերով նախատեսված այլ
տվյալներ:
9. Ընկերություններն իրավունք չունեն իրենց գովազդներում, հրապարակային օֆերտայում
կամ իրենց անունից արված որեւէ հայտարարության մեջ օգտագործելու ապակողմնորոշող
այնպիսի տեղեկություններ կամ այլ անձանց կողմից այդ Ընկերության վերաբերյալ
կատարված հայտարարություններ, որոնք կարող են թյուր ենթադրության տեղիք տալ տվյալ
Ընկերության ֆինանսական վիճակի, ֆինանսական շուկայում նրա զբաղեցրած դիրքի,
հեղինակության, գործարար համբավի կամ իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ:
10. Ընկերության կողմից սույն հոդվածի համաձայն հրապարակվող կամ տրամադրվող
տեղեկությունները պետք է լինեն ամբողջական եւ արժանահավատ:
11. Ընկերությունների կողմից հրապարակման ենթակա տեղեկատվության եւ
տեղեկատվության հրապարակման կարգին վերաբերող այլ պահանջներ կարող են
սահմանվել Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կողմից:
(84-րդ հոդվածը լրաց. 21.12.15 ՀՕ-196-Ն, խմբ. 27.10.16 ՀՕ-197-Ն)

Հոդված 85.

1. Ընկերությունները կազմում, հրապարակում եւ Կենտրոնական բանկ են ներկայացնում
տարեկան եւ եռամսյակային ֆինանսական եւ այլ հաշվետվություններ: Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով կարող է սահմանվել հաշվետվությունների ներկայացման այլ
պարբերականություն:
2. Կենտրոնական բանկ ներկայացվող հաշվետվությունների ձեւերը, դրանցում ներառվող
տեղեկատվությունը, ներկայացնելու կարգը եւ ժամկետները սահմանվում են Կենտրոնական
բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:
3. Յուրաքանչյուր Ընկերություն Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանած ձեւով, դեպքերում, կարգով եւ ժամկետներում, սակայն ոչ պակաս, քան տարին
մեկ, պարտավոր է Կենտրոնական բանկ ներկայացնել՝
1) Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող
իրավաբանական անձանց ֆինանսական հաշվետվությունները, տեղեկություններ` այդ
իրավաբանական անձանց ղեկավարների եւ նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձանց
մասին.
2) Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող
անձանց հետ փոխկապակցված իրավաբանական անձանց ֆինանսական
հաշվետվությունները, տեղեկություններ` այդ փոխկապակցված իրավաբանական անձանց
ղեկավարների եւ նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձանց մասին.
3) Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող

անձանց հայտարարություններն այն մասին, որ նրանց մասնակցության միջոցով որեւէ նոր
անձ Ընկերությունում անուղղակի նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձի կարգավիճակ
ձեռք չի բերել: Եթե այլ անձ Ընկերությունում ձեռք է բերել անուղղակի նշանակալից
մասնակցություն, ապա Ընկերությունը պարտավոր է Կենտրոնական բանկի
համաձայնությունն ստանալու նպատակով այդ անձի՝ Ընկերությունում անուղղակի
նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերելու օրվանից հետո` 10-օրյա ժամկետում,
Կենտրոնական բանկ ներկայացնել իր մոտ անուղղակի նշանակալից մասնակցություն
ունեցող անձանց վերաբերյալ Կենտրոնական բանկի սահմանած փաստաթղթերը, ինչպես
նաեւ այն իրավաբանական անձանց վերաբերյալ փաստաթղթերը (այդ թվում՝ անվանումը,
գտնվելու վայրը, ֆինանսական հաշվետվությունները, տեղեկությունները ղեկավարների
մասին, տեղեկությունները նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձանց մասին), որոնցում
Ընկերությունում անուղղակի նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձը հանդիսանում է
նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձ:
Սույն մասով սահմանված հաշվետվությունները եւ տեղեկություններն Ընկերություն
ներկայացնելու պարտականությունը կրում են Ընկերության կանոնադրական կապիտալում
նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձինք:
4. Ընկերության կողմից Կենտրոնական բանկ ներկայացվող հաշվետվությունները եւ այլ
տեղեկությունները պետք է լինեն ամբողջական եւ արժանահավատ:

Հոդված 86.

Ընկերությունները ֆինանսական հաշվետվությունները կազմում եւ ներկայացնում են
«Հաշվապահական հաշվառման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի համաձայն:
(86-րդ հոդվածը խմբ. 26.12.08 ՀՕ-228-Ն)

Բ Ա Ժ Ի Ն 5
ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ՄԻՋՆՈՐԴԱՅԻՆ ԳՈՐԾՈՒՆԵՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հոդված 88.

1. Ապահովագրական միջնորդներ են ապահովագրական բրոքերները եւ
ապահովագրական գործակալները:
2. Ապահովագրական բրոքերը, ապահովագրական բրոքերային գործունեությունից բացի,
այլ գործունեություն չի կարող իրականացնել, բացառությամբ օրենքով նախատեսված
դեպքերի:
Ապահովագրական գործակալը չի կարող միաժամանակ իրականացնել ապահովագրական
բրոքերի գործունեություն:
3. Սույն օրենքի իմաստով` ապահովագրական գործակալի գործունեություն իրականացնող
անձն ապահովագրական գործակալ չի համարվում, եթե ապահովագրության պայմանագիրը,
որի կնքմանը միջնորդել է անձը, բավարարում է սույն մասով նախատեսված բոլոր
պահանջները միաժամանակ՝
1) ապահովագրության պայմանագիրը կյանքի ապահովագրության կամ
պատասխանատվության ապահովագրության պայմանագիր չէ.

2) ապահովագրական գործակալի գործունեությունը տվյալ անձի հիմնական
գործունեությունը չէ.
3) ապահովագրության պայմանագրով նախատեսված ապահովագրավճարների տարեկան
գումարը չի գերազանցում Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված գումարը, եւ այդ պայմանագրի գործողության ժամկետը (ներառյալ`
պայմանագրի գործողության ժամկետի երկարաձգման ժամկետը) չի գերազանցում 5 տարին.
4) ապահովագրության պայմանագիրը կցված է մատակարարի կողմից վաճառվող եւ (կամ)
առաջարկվող ապրանքներին կամ ծառայություններին, եւ ապահովագրության պայմանագրով
ապահովագրվում է՝
ա. վաճառվող եւ (կամ) առաջարկվող ապրանքների կորստի կամ վնասվածքի ռիսկը, կամ`
բ. տվյալ մատակարարի կողմից վաճառված ճանապարհորդական ծառայությանը կցված
բեռի կորստի կամ վնասվածքի կամ ճանապարհորդության հետ կապված այլ ռիսկ, նույնիսկ
եթե ապահովագրվել է կյանքը կամ պատասխանատվության ռիսկը, եթե դրանք կապված են
ճանապարհորդության հիմնական ռիսկին:
4. Սպառողների շահերի պաշտպանության, ինչպես նաեւ ապահովագրական
խարդախությունների կանխարգելման նպատակով Կենտրոնական բանկը կարող է
նորմատիվ իրավական ակտերով պահանջներ սահմանել ապահովագրական միջնորդների
կողմից ապահովագրության պայմանագրերի կնքման, փոփոխության, պայմանագրերի
սպասարկման գործընթացի, ինչպես նաեւ ապահովագրական միջնորդների գործունեության,
վարվելակերպի կանոնների եւ ներքին հսկողության համակարգերի նկատմամբ:
5. Ապահովագրական միջնորդների նշանակալից մասնակիցները չեն կարող լինել
դիտավորությամբ կատարված հանցագործության համար դատվածություն ունեցող անձինք,
եթե այդ դատվածությունն օրենքով սահմանված կարգով մարված կամ վերացված չէ:
Ապահովագրական միջնորդները Կենտրոնական բանկ են ներկայացնում սույն մասով
նախատեսված տեղեկությունների վերաբերյալ հաշվետվություն՝ Կենտրոնական բանկի
սահմանած կարգով եւ ժամկետներում:
6. Ապահովագրական միջնորդների նշանակալից մասնակիցները չեն կարող ներառված
լինել Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով կամ
դրանց համաձայն հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված ազգերի
կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված զանգվածային
ոչնչացման զենքի տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում։
(88-րդ հոդվածը լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն, 28.06.19 ՀՕ-108-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-
Ն, լրաց. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 89.

1. Ընկերությունը կամ վերաապահովագրական ընկերությունը կարող է օգտվել միայն այն
միջնորդների ծառայություններից, որոնք հաշվառված են Կենտրոնական բանկի կողմից
վարվող ռեգիստրում կամ հանդիսանում են սույն օրենքի 88-րդ հոդվածի 3-րդ մասում նշված
գործունեություն իրականացնող անձինք:
2. Ապահովագրական բրոքերին եւ ապահովագրական գործակալին միջնորդների
ռեգիստրում հաշվառում եւ հաշվառումից հանում է Կենտրոնական բանկը:
3. Կենտրոնական բանկը, առանց Ընկերության միջնորդության, ապահովագրական
գործակալին հաշվառումից կարող է հանել միայն ապահովագրական գործակալի կողմից սույն
օրենքի եւ ապահովագրական գործունեությունը կարգավորող այլ իրավական ակտերի
պահանջները խախտելու դեպքում: Գրանցումից հանելու դեպքում Կենտրոնական բանկը
պետք է 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում այդ մասին ծանուցի այն Ընկերություններին,
որոնց գործակալն է հանդիսանում տվյալ անձը:
4. Գրանցված ապահովագրական միջնորդների ցանկը, նրանց վերաբերյալ տվյալները
պետք է հրապարակվեն Կենտրոնական բանկի ինտերնետային կայքում:

Հոդված 90.

պահանջները

1. Ապահովագրական բրոքերի պատասխանատու անձինք են համարվում գործադիր
տնօրենը կամ վարչության նախագահը, վարչության անդամները, գլխավոր հաշվապահը,
գործադիր տնօրենի տեղակալը, ինչպես նաեւ ապահովագրական բրոքերի հետ
աշխատանքային կամ այլ քաղաքացիական իրավահարաբերությունների մեջ գտնվող
բրոքերի գործառնություններ իրականացնող ֆիզիկական անձը:
2. Ապահովագրական գործակալի պատասխանատու անձինք են համարվում խորհրդի այն
անդամը (անդամները) եւ գործադիր մարմնի կամ դրան համարժեք այլ մարմնի անդամը,
որոնք պատասխանատու են ապահովագրական գործակալի գործառնությունների համար, եւ
ապահովագրական գործակալի գործառնություններն իրականացնող ֆիզիկական անձը:
3. Ապահովագրական միջնորդի պատասխանատու անձ կարող է լինել այն անձը, որը`
1) համապատասխանում է Կենտրոնական բանկի սահմանած մասնագիտական
համապատասխանության եւ որակավորման չափանիշներին.

2) դիտավորությամբ կատարված հանցագործությունների համար չունի օրենքով
սահմանված կարգով չմարված կամ չվերացված դատվածություն.
2.1) ներառված չէ Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի
բանաձեւերով կամ դրանց համաձայն հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված
ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված
զանգվածային ոչնչացման զենքի տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում.
3) դատավճռով զրկված չէ ֆինանսական, ապահովագրական, բանկային, հարկային,
մաքսային, առեւտրային, տնտեսական, իրավական ոլորտներում պաշտոններ վարելու
իրավունքից.
4) ճանաչված չէ սնանկ եւ չունի չմարված (չներված) պարտավորություններ.
5) կամ որի հետ փոխկապակցված անձն անցյալում չի կատարել այնպիսի արարք, որը
Կենտրոնական բանկի խորհրդի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով
հիմնավորված՝ Կենտրոնական բանկի կարծիքով հիմք է տալիս կասկածելու, որ տվյալ անձը,
որպես ապահովագրական միջնորդի պատասխանատու անձ, չի կարող պատշաճորեն
կառավարել ապահովագրական միջնորդի գործունեության համապատասխան ոլորտը, կամ
նրա գործողությունները կարող են հանգեցնել Ընկերության սնանկացմանը, ֆինանսական
վիճակի վատթարացմանը կամ հեղինակության եւ գործարար համբավի վարկաբեկմանը.
6) որի նկատմամբ հարուցված չէ քրեական հետապնդում:
4. Ապահովագրական միջնորդի պատասխանատու անձին ներկայացվող մասնագիտական
համապատասխանության եւ որակավորման չափանիշները, ինչպես նաեւ մասնագիտական
համապատասխանության ստուգման եւ որակավորման կարգը սահմանում է Կենտրոնական
բանկը:
5. Մասնագիտական անփութության հետեւանքով պատճառված վնասի հատուցումն
ապահովելու համար ապահովագրական միջնորդը պարտավոր է կնքել
պատասխանատվության ապահովագրության պայմանագիր հետեւյալ պայմաններով՝
1) ապահովագրական պատահարը պետք է ներառի մասնագիտական անփութության
հետեւանքով ապահովագրական միջնորդի կողմից ապահովադրին, ապահովագրված անձին
կամ շահառուին հասցրած ուղղակի դրամական վնասները.
2) ապահովագրական պատասխանատվության չափը ինչպես մեկ ապահովագրական
պատահարի համար, այնպես էլ ամբողջ պայմանագրի համար պետք է առնվազն հավասար
լինի Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված նվազագույն
սահմանաչափերին.
3) ապահովագրության պայմանագրով ապահովագրական պատահար է համարվում
ապահովագրական միջնորդի միջնորդությամբ կնքված ապահովագրական պայմանագրի
գործողության ընթացքում միջնորդի մեղքով առաջացած վնասը:
6. Այն միջնորդը, որն իրականացնում է սույն օրենքի 3-րդ հոդվածի 12-րդ կետի «գ»
ենթակետի գործառնությունները, պարտավոր է ապահովել Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված կանոնադրական եւ ընդհանուր կապիտալի նվազագույն
սահմանաչափը՝ ապահովագրական բրոքերի եւ իրավաբանական անձ հանդիսացող
ապահովագրական գործակալի դեպքում կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
գործող որեւէ առեւտրային բանկում բացված հաշվին մշտապես ապահովել առնվազն
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված նվազագույն
երաշխիքային գումարի առկայություն՝ ֆիզիկական անձ ապահովագրական գործակալի
դեպքում:
7. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված դրույթները չեն տարածվում այն
ապահովագրական գործակալների վրա, որոնց մասնագիտական անփութության հետեւանքով
պատճառված վնասի հատուցումն ապահովելու պատասխանատվությունն ստանձնել է
Ընկերությունը:
8. Ապահովագրական բրոքերի պատասխանատու անձը չի կարող միաժամանակ
մատուցել ապահովագրական գործակալի ծառայություններ կամ հանդիսանալ
ապահովագրական գործակալի պատասխանատու անձ: Ապահովագրական գործակալի
պատասխանատու անձը չի կարող միաժամանակ մատուցել ապահովագրական բրոքերի
ծառայություններ կամ հանդիսանալ ապահովագրական բրոքերի պատասխանատու անձ:
(90-րդ հոդվածը փոփ., խմբ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն, լրաց., փոփ. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 91.

Ապահովագրական միջնորդն ապահովագրական միջնորդային գործունեություն կարող է
իրականացնել միայն այն ապահովագրողների հետ, որոնք ունեն Հայաստանի
Հանրապետության տարածքում ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու
լիցենզիա (ինչպես նաեւ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ապահովագրական
գործունեության լիցենզիա չստացած ապահովագրողների հետ՝ միայն
վերաապահովագրության գծով):

Հոդված 92.

1. Ապահովագրական միջնորդը պարտավոր է ապահովադրի կողմից վճարված եւ

Ընկերությանը պատկանող ապահովագրավճարները, ինչպես նաեւ Ընկերության կողմից
վճարված եւ վերաապահովագրողին պատկանող վերաապահովագրավճարները պահել
Հայաստանի Հանրապետությունում գործող որեւէ առեւտրային բանկում բացված
առանձնացված հաշվարկային հաշվին:
2. Ապահովագրական միջնորդն իրավունք չունի օգտագործելու սույն հոդվածի 1-ին մասով
սահմանված միջոցներն իր կողմից իրականացվող ձեռնարկատիրական գործունեության
համար եւ կարող է տնօրինել դրանք, բացառությամբ Ընկերությանը պատկանող
ապահովագրավճարներն այդ Ընկերությանը վերադարձնելու նպատակով: Սույն հոդվածի 1-ին
մասով սահմանված միջոցները չեն մտնում միջնորդի լուծարային գույքի մեջ, իսկ
պարտատերերի (բացառությամբ Ընկերությունների՝ իրենց պատկանող
ապահովագրավճարների չափով) պահանջները չեն բավարարվում այդ միջոցներից:
3. Միջնորդը պարտավոր է ապահովադրի կողմից ձեռք բերված ապահովագրության
պայմանագրի կամ ապահովագրության վկայագրի դիմաց միջնորդին վճարված
ապահովագրավճարը փոխանցել Ընկերությանը կամ վերաապահովագրողին պայմանագրով
կամ վկայագրով նախատեսված ժամկետում, իսկ ժամկետ նախատեսված չլինելու դեպքում՝
առավելագույնը երեսնօրյա ժամկետում:
4. Ապահովադրի կողմից ապահովագրության պայմանագրի կամ վկայագրի դիմաց
ապահովագրական գործակալին վճարված ապահովագրավճարը համարվում է Ընկերությանը
վճարված` անկախ այն ապահովագրական գործակալի կողմից Ընկերությանը փոխանցված
լինելու հանգամանքից:
5. Եթե Ընկերությունն ապահովագրական հատուցումը կատարում է միջնորդի միջոցով,
ապա Ընկերության հատուցումը համարվում է կատարված, եթե ապահովադիրը,
ապահովագրված անձը կամ շահառուն ստանում են այդ հատուցումը:

Հոդված 93.

Ապահովագրական պայմանագրերի միջնորդության իրականացման նկատմամբ սույն
օրենքի 95-րդ եւ 102-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջների վերաբերյալ տեղեկությունը
միջնորդի կողմից պետք է տրամադրվի ապահովադիրներին գրավոր, առնվազն հայերենով:

Հոդված 95.

պահանջները

1. Նախքան ապահովագրության պայմանագրերի կնքումը կամ նախքան ուժի մեջ մտած
ապահովագրության պայմանագրերում փոփոխությունների կատարումը ապահովագրական
բրոքերային կազմակերպությունը պարտավոր է՝
1) հաճախորդին հայտնել իր հասցեն, հեռախոսահամարը, ինտերնետային կայքի հասցեն.
2) հաճախորդին տեղեկացնել սույն օրենքի 3-րդ հոդվածի 12-րդ կետով իրեն վերապահված
լիազորությունների մասին եւ հայտնել, որ նա հաշվառված է ապահովագրական բրոքերային
ընկերությունների ռեգիստրում.
3) հաճախորդին տեղեկացնել այն Ընկերության մասին, որի կանոնադրական կապիտալում
ապահովագրական բրոքերային ընկերությունն ունի նշանակալից մասնակցություն, ինչպես
նաեւ այն Ընկերության կամ դուստր Ընկերության հիմնական ընկերության մասին, որն ունի
նշանակալից մասնակցություն ապահովագրական բրոքերային կազմակերպության
կապիտալում.
4) հաճախորդին ներկայացնել Ընկերությունների կողմից առաջարկվող
ապահովագրության պայմանները՝ ըստ տեսակների, դասերի եւ ենթադասերի.
5) առաջարկել այնպես ձեւակերպված ապահովագրության պայմանագիր, որը
կհամապատասխանի հաճախորդի կողմից ապահովագրման ենթակա ռիսկերի բնույթին եւ
կծածկի դրանք.

6) հաճախորդին գրավոր ներկայացնել եւ բանավոր բացատրել ապահովագրության
պայմանագրի բոլոր պայմանները, մասնավորապես` ապահովագրավճարների չափը,
պայմանագրի սահմանափակումները եւ այլն.
7) հաճախորդին գրավոր ներկայացնել եւ բանավոր բացատրել ապահովագրական
պատահարի առաջացման դեպքում ապահովագրական հատուցման կարգն ու պայմանները.
8) հաճախորդին տեղեկացնել, որ վերջինս իրավունք ունի պահանջելու ապահովագրական
բրոքերային կազմակերպությունից հրապարակել ապահովագրության պայմանագրի
միջնորդության համար ծառայության վճարի չափը.
9) ստուգել ապահովագրական վկայագրի բովանդակությունը.
10) անհրաժեշտության դեպքում կամ ապահովադրի պահանջով գնահատել Ընկերության
տնտեսական նորմատիվների համապատասխանությունը սույն օրենքի պահանջներին.
11) ապահովագրության պայմանագրի հետ կապված այլ խորհրդատվություն տրամադրել
ապահովադրին.
12) կատարել Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
պահանջներ:
2. Ապահովագրական բրոքերային գործունեության իրականացման համար,
բացառությամբ վերաապահովագրության գծով միջնորդության, ապահովագրական
բրոքերները չեն կարող ուղղակի կամ անուղղակի դրամական կամ ոչ դրամական
փոխհատուցումներ ստանալ Ընկերություններից:

Հոդված 96.

տեղեկատվությունը եւ հաշվապահական հաշվառումը

1. Ապահովագրական բրոքերային կազմակերպությունը Կենտրոնական բանկ է
ներկայացնում իր գործունեության եւ պատասխանատու անձանց վերաբերյալ
հաշվետվություններ: Հաշվետվությունների ձեւը, տեղեկատվության կազմը եւ ներկայացման
կարգն ու ժամկետները սահմանվում են Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով:
2. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով կարող են սահմանվել
ապահովագրական բրոքերային կազմակերպությունների եւ նրանց պատասխանատու
անձանց վերաբերյալ հրապարակման ենթակա տեղեկատվության ցանկը, ձեւերը եւ
պարբերականությունը:
3. Ապահովագրական բրոքերային կազմակերպությունը ֆինանսական
հաշվետվությունները կազմում եւ ներկայացնում է «Հաշվապահական հաշվառման մասին»
Հայաստանի Հանրապետության օրենքի համաձայն:
(96-րդ հոդվածը խմբ. 26.12.08 ՀՕ-228-Ն)

Հոդված 97.

1. Ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիա կարող է ստանալ միայն
առեւտրային կազմակերպությունը:
2. Ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիա ստանալու համար
առեւտրային կազմակերպությունը Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված ձեւով, բովանդակությամբ ու կարգով Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում
հետեւյալ փաստաթղթերն ու տեղեկությունները՝
1) միջնորդագիր.
2) սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված պահանջներին
համապատասխանող ապահովագրական բրոքերային կազմակերպության
պատասխանատվությունն ապահովագրող պայմանագիրը.
3) առեւտրային կազմակերպության մասնակիցների մասին տեղեկատվություն.
4) առեւտրային կազմակերպության իրավասու մարմնի որոշումը՝ ապահովագրական
բրոքերային կազմակերպության պատասխանատու անձինք նշանակելու մասին.
5) ապահովագրական բրոքերային կազմակերպության պատասխանատու անձանց
գործունեության մասին տեղեկանք, դրանց վավերացված ստորագրությունների նմուշները.
6) ապահովագրական բրոքերային կազմակերպության գործունեության կանոնակարգերը.
7) ապահովագրական բրոքերի գործունեության տարածքը Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված չափանիշներին համապատասխանելու մասին
հայտարարություն.
8) ապահովագրական բրոքերային կազմակերպության կանոնադրական կապիտալում
նշանակալից մասնացություն ունեցող անձանց, նրանց անհատական տվյալների,
դիտավորությամբ կատարված հանցագործության համար դատվածություն չունենալու (եթե
այդ դատվածությունը մարված կամ վերացված է օրենքով սահմանված կարգով) մասին
գրավոր հայտարարություն) եւ մասնակցության չափի մասին տեղեկություններ.
9) պետական տուրքի վճարման անդորրագիրը.
10) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանած այլ
փաստաթղթեր:
(97-րդ հոդվածը լրաց. 28.06.19 ՀՕ-108-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 98.

որոշումը

1. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը որոշում է ընդունում ապահովագրական բրոքերային
գործունեության լիցենզիայի տրամադրման մասին, եթե ներկայացված փաստաթղթերը եւ
տեղեկությունները համապատասխանում են սույն օրենքին, այլ օրենքներին եւ իրավական
ակտերին, դրանցում ներկայացված տեղեկություններն ստույգ են եւ արժանահավատ, եւ
առկա չեն ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիայի տրամադրման` սույն
օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված մերժման
հիմքերը:
2. Կենտրոնական բանկը տրամադրում է ապահովագրական բրոքերային գործունեության
լիցենզիա կամ մերժում լիցենզիայի տրամադրումը լիցենզիայի տրամադրման միջնորդագրի
ներկայացման պահից` 30-օրյա ժամկետում, որի ընթացքը Կենտրոնական բանկի որոշմամբ
կարող է կասեցվել ոչ ավելի, քան 30 օրով՝ Կենտրոնական բանկի կողմից պահանջվող
որոշակի տեղեկություններ ստանալու համար: Եթե նշված ժամկետում Կենտրոնական բանկը
որոշում չի ընդունում գրանցման եւ լիցենզիայի տրամադրման մերժման կամ գրանցման եւ
լիցենզիայի վերաբերյալ, ապա լիցենզիան համարվում է տրված, իսկ կազմակերպությունը`
գրանցված:
3. Կենտրոնական բանկը պարտավոր է լիցենզիայի տրամադրման մասին որոշումը
կայացնելու պահից հնգօրյա ժամկետում լիցենզիան հանձնել ապահովագրական բրոքերային
կազմակերպությանը:
4. Կենտրոնական բանկն ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիա
տրամադրելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո` հինգ աշխատանքային օրվա ընթացքում,
ապահովագրական միջնորդների ռեգիստրում պետք է մուտքագրի ապահովագրական
բրոքերային կազմակերպության անվանումը, գտնվելու վայրը, գործունեության
իրականացման վայրը, պատասխանատու ղեկավարների անունները, Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ տեղեկություններ:
5. Ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիա ստանալու պահից 10 օրվա
ընթացքում ապահովագրական բրոքերային կազմակերպությունը պարտավոր է
Կենտրոնական բանկին տրամադրել սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված
պահանջներին համապատասխանող` պատասխանատվության ապահովագրության
պայմանագրի պատճենը:

Հոդված 99.

հիմքերը

Կենտրոնական բանկի խորհուրդը մերժում է ապահովագրական բրոքերային
գործունեության լիցենզիայի տրամադրումը, եթե՝
1) միջնորդագիր ներկայացրած առեւտրային կազմակերպությունը չի բավարարում սույն
օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով ապահովագրական բրոքերային գործունեության համար
սահմանված պահանջները.
2) միջնորդագիր ներկայացրած առեւտրային կազմակերպության ղեկավարները չեն
համապատասխանում սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված պահանջներին.
3) միջնորդագիր ներկայացրած առեւտրային կազմակերպությունը չի ներկայացրել սույն
օրենքի 97-րդ հոդվածով սահմանված փաստաթղթերը, կամ ներկայացվել են կեղծ կամ թերի
փաստաթղթեր, կամ ներկայացված փաստաթղթերում արտացոլվել են անարժանահավատ
կամ կեղծ տվյալներ.
4) միջնորդագիր ներկայացրած առեւտրային կազմակերպության կանոնադրության կամ
գործունեության կանոնակարգերի դրույթները ճշգրիտ եւ բավականաչափ հստակ չեն, ինչի
պատճառով կարող են վտանգվել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ
շահառուների շահերը.
4.1) նշանակալից մասնակիցներից թեկուզ մեկն ունի դիտավորությամբ կատարված
հանցագործության համար դատվածություն, եւ այդ դատվածությունն օրենքով սահմանված
կարգով մարված կամ վերացված չէ.
4.2) նշանակալից մասնակիցներից կամ այդ մասնակիցների հետ փոխկապակցված
անձանցից թեկուզ մեկն անցյալում կատարել է այնպիսի արարք, որը Կենտրոնական բանկի
խորհրդի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով հիմնավորված՝
Կենտրոնական բանկի խորհրդի կարծիքով հիմք է տալիս կասկածելու, որ տվյալ անձի՝ որպես
ապահովագրական բրոքերային գործունեություն իրականացնող կազմակերպության
բարձրագույն կառավարման մարմնի որոշումների կայացման ժամանակ ձայնի իրավունք
ունեցող անդամի գործողությունները կարող են հանգեցնել այդ կազմակերպության
սնանկացման կամ ֆինանսական վիճակի վատթարացման կամ հեղինակության եւ գործարար
համբավի վարկաբեկման.
4.3) նշանակալից մասնակիցներից թեկուզ մեկը ներառված է Միավորված ազգերի
կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով կամ դրանց համաձայն
հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված ազգերի կազմակերպության

Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված զանգվածային ոչնչացման զենքի
տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում.
5) միջնորդագիր ներկայացրած առեւտրային կազմակերպությունը չունի Կենտրոնական
բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված չափանիշներին համապատասխանող
անհրաժեշտ տարածք եւ տեխնիկական հագեցվածություն:
(99-րդ հոդվածը լրաց. 28.06.19 ՀՕ-108-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն, լրաց. 03.07.25 ՀՕ-
268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 99.1.

դադարեցումը եւ նախնական համաձայնության գործողության
դադարեցումը

1. Եթե լիցենզավորման ընթացքում Կենտրոնական բանկ են ներկայացվում
անարժանահավատ, կեղծ կամ ոչ լրիվ տեղեկություններ, ինչպես նաեւ եթե անձի` սույն
օրենքով սահմանված ապահովագրական բրոքերային գործունեության լիցենզիա ձեռք
բերելուց հետո առաջանում է սույն օրենքի 99-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4.1-ին կամ 4.2-րդ կետով
նախատեսված հիմքերից որեւէ մեկը, ինչպես նաեւ եթե ստացվում են այնպիսի հիմնավոր
տեղեկություններ, ըստ որոնց՝ ի հայտ են եկել ապահովագրական բրոքերի հետ կապված
անձանց (իսկ այդ կազմակերպության հետ կապված իրավաբանական անձի դեպքում՝ նաեւ
նրա մասնակցի) ֆինանսական վիճակի վատթարացման փաստեր, որոնք կարող են
անդրադառնալ ապահովագրական բրոքերի ֆինանսական վիճակի վրա կամ այլ կերպ
վտանգել հաճախորդների շահերը, ապա Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավունք ունի
առաջարկելու, որ ապահովագրական բրոքերի կանոնադրական կապիտալում նշանակալից
մասնակցություն ունեցող անձը Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած ժամկետում
օտարի ապահովագրական բրոքերի կանոնադրական կապիտալում իր ունեցած
ներդրումները կամ ապահովագրական բրոքերի նկատմամբ իր ունեցած այն պահանջի
իրավունքը, որի ուժով նա կարող է ազդել ապահովագրական բրոքերի գործունեության վրա
այն հիմնավորմամբ, որ դա սպառնում է ապահովագրական բրոքերի ֆինանսական վիճակին։
Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած ժամկետում համապատասխան ներդրումները
չօտարվելու դեպքում օտարումը կարող է իրականացվել դատական կարգով:
2. Եթե նշանակալից մասնակցության ձեռքբերումից հետո առաջանում է սույն օրենքի 99-
րդ հոդվածի 1-ին մասի 4.3-րդ կետով նախատեսված հիմքը, ապա ապահովագրական
բրոքերի կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող անձի
նկատմամբ կիրառվում է «Փողերի լվացման եւ ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ
պայքարի մասին» օրենքի 28-րդ հոդվածով սահմանված պահանջը, ինչպես նաեւ անձը
զրկվում է մասնակցության ուժով իրեն վերապահված ձայնի, առանց ընտրության խորհրդի
կազմում ընդգրկվելու կամ դրանում իր ներկայացուցչին նշանակելու իրավունքից, ինչպես
նաեւ ձեռք բերված բաժնետոմսերը ձայների հաշվարկման ժամանակ հաշվի չեն առնվում:
Ապահովագրական բրոքերի որոշումների կայացման գործընթացը չխաթարելու նպատակով
Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավասու է որոշումների կայացման ժամանակ քվեարկելու
իրավունքը վերապահելու Կենտրոնական բանկի խորհրդի նշանակած ժամանակավոր
կառավարման մարմնին: Կենտրոնական բանկի խորհուրդը կարող է սահմանել
ժամանակավոր կառավարման մարմնի նշանակման չափանիշներ, նշանակման ու
գործունեության կարգ:
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ Կենտրոնական բանկի խորհրդի
առաջարկությունը չկատարելու դեպքում Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած
ժամկետին հաջորդող օրվանից ապահովագրական բրոքերի նշանակալից մասնակիցը չի
օգտվում մասնակցության ուժով իրեն վերապահված ձայնի, շահութաբաժիններ ստանալու եւ
առանց ընտրության խորհրդի կազմում ընդգրկվելու կամ դրանում իր ներկայացուցչին
նշանակելու իրավունքից։ Ապահովագրական բրոքերի որոշումների կայացման գործընթացը
չխաթարելու նպատակով Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավասու է որոշումների
կայացման ժամանակ քվեարկելու իրավունքը վերապահելու Կենտրոնական բանկի խորհրդի
նշանակած ժամանակավոր կառավարման մարմնին: Կենտրոնական բանկի խորհուրդը
կարող է սահմանել ժամանակավոր կառավարման մարմնի նշանակման չափանիշներ,
նշանակման ու գործունեության կարգ:
(99.1-ին հոդվածը լրաց. 03.07.25 ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 100.

օտարերկրյա պետությունում գործող մասնաճյուղը եւ ներկայացուցչությունը

Ապահովագրական բրոքերային կազմակերպությունը կարող է Հայաստանի
Հանրապետությունում կամ օտարերկրյա պետությունում մասնաճյուղեր եւ
ներկայացուցչություններ ստեղծել եւ մասնաճյուղերի միջոցով ապահովագրական բրոքերային
գործունեություն իրականացնել՝ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված կարգով ստանալով Կենտրոնական բանկի թույլտվությունը:

Հոդված 102.

պահանջները

1. Նախքան ապահովագրության պայմանագրի կնքումը կամ նախքան ուժի մեջ մտած
ապահովագրության պայմանագրում փոփոխությունների կատարումը, ապահովագրական
գործակալը պարտավոր է՝
1) հաճախորդին հայտնել իր հասցեն եւ հեռախոսահամարը.
2) հաճախորդին հայտնել, որ ինքը գործում է որպես ապահովագրական գործակալ,
համապատասխան փաստաթղթով հավաստել, որ գրանցված է ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրին, ինչպես նաեւ տեղեկացնել ռեգիստրում կատարված գրառումներն
ապահովադրի կողմից ստուգելու իրավունքի մասին.
3) հաճախորդին տեղեկացնել այն Ընկերության կամ Ընկերությունների մասին, որի (որոնց)
անունից հանդես է գալիս ապահովագրական գործակալը, ապահովագրության այն դասերը,
որոնց գծով Ընկերությունը կամ Ընկերությունները տվել է (են) ապահովագրական
միջնորդություն իրականացնելու լիազորություններ.
4) հաճախորդին ապահովագրության պայմանագիր կնքելու առաջարկ անել.
5) հաճախորդին ներկայացնել ապահովագրության պայմանագրի բոլոր պայմանները,
մասնավորապես ապահովագրավճարների չափը, պայմանագրի սահմանափակումները եւ
այլն.
6) հաճախորդին ներկայացնել ապահովագրական պատահարի առաջացման դեպքում
ապահովագրական հատուցման կարգն ու պայմանները.
7) իրականացնել Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
պահանջներ:

Հոդված 103.

1. Ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում հաշվառվելու կամ ռեգիստրում առկա
տեղեկատվությունը փոփոխելու համար անձը կամ ապահովագրական գործակալը
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ ակտերով սահմանված կարգով, ձեւով եւ բովանդակությամբ
ներկայացնում է հետեւյալ փաստաթղթերն ու տեղեկությունները՝
1) իրավաբանական անձ դիմումատուի համար`
ա. հաշվառման դիմում,
բ. իրավաբանական անձ դիմումատուի կանոնադրությունը, կանոնադրության
փոփոխությունները կամ կանոնադրությունը նոր խմբագրությամբ,
գ. իրավաբանական անձ դիմումատուի ղեկավար անձանց ցանկը, որը ներառում է նաեւ
նրանց վերաբերյալ տվյալներ,
դ. Ընկերության հետ ապահովագրական գործակալի գործառնություններ իրականացնելու
պայմանագրի պատճենը, որում նշված պետք է լինեն, թե սույն օրենքի 3-րդ հոդվածի 12-րդ
կետով սահմանված որ գործառնություններն են թույլատրված ապահովագրական
գործակալին, եւ որ ապահովագրության դասերի գծով, իսկ սույն օրենքի 3-րդ հոդվածի 12-րդ
կետի «գ» ենթակետով սահմանված գործառնության դեպքում նաեւ գործակալին
ապահովագրավճարների հավաքագրման եւ հատուցումների փոխանցման իրականացման`
Ընկերության կողմից թույլատրված չափերը,
ե. ղեկավար անձանց մասնագիտական որակավորման վկայականը,
զ. սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 5-7-րդ մասերով նախատեսված պահանջների
առկայությունը վկայող փաստաթղթեր,
է. ղեկավար անձանց հայտարարությունը սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 3-րդ մասով
սահմանված հիմքերի բացակայության մասին,
է.1. Իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն
ունեցող անձանց, նրանց անհատական տվյալների եւ մասնակցության չափի մասին

տեղեկություններ, նշանակալից մասնակիցների կողմից դիտավորությամբ կատարված
հանցագործության համար դատվածություն չունենալու (կամ այդ դատվածությունն օրենքով
սահմանված կարգով մարված կամ վերացված լինելու) մասին գրավոր հայտարարություն,
ը. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
տեղեկատվություն.
2) անհատ ձեռնարկատեր հայտատուի համար`
ա. հաշվառման դիմում,
բ. անհատ ձեռնարկատեր գործակալի հետ աշխատանքային հարաբերություններում
գտնվող ղեկավար անձանց վերաբերյալ տվյալներ,
գ. Ընկերության հետ անհատ ձեռնարկատեր գործակալի գործառնություններ
իրականացնելու պայմանագրի պատճենը, որում նշված պետք է լինեն, թե սույն օրենքի 3-րդ
հոդվածի 12-րդ կետով սահմանված որ գործառնություններն են թույլատրված
ապահովագրական գործակալին որ ապահովագրության դասերի գծով, իսկ 12-րդ կետի «գ»
ենթակետով սահմանված գործառնության դեպքում նաեւ գործակալին
ապահովագրավճարների հավաքագրման եւ հատուցումների փոխանցման իրականացման`
Ընկերության կողմից թույլատրված չափերը,
դ. անհատ ձեռնարկատեր գործակալի հետ աշխատանքային հարաբերություններում
գտնվող ղեկավար անձանց մասնագիտական որակավորման վկայականները,
ե. անհատ ձեռնարկատիրոջ եւ անհատ ձեռնարկատեր գործակալի հետ աշխատանքային
հարաբերություններում գտնվող ղեկավար անձանց` սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 3-րդ մասով
սահմանված հիմքերի բացակայության մասին հայտարարությունը,
զ. սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 5-7-րդ մասերով նախատեսված պահանջների
առկայությունը վկայող փաստաթղթեր,
է. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
տեղեկատվություն:
(103-րդ հոդվածը լրաց. 28.06.19 ՀՕ-108-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 104.

1. Կենտրոնական բանկը որոշում է ընդունում ապահովագրական գործակալին
ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում հաշվառելու մասին, եթե ներկայացված
փաստաթղթերը եւ տեղեկությունները համապատասխանում են սույն օրենքին, այլ
օրենքներին եւ իրավական ակտերին, նրանցում ներկայացված տեղեկություններն ստույգ են եւ
արժանահավատ եւ առկա չեն ապահովագրական գործակալին ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրում հաշվառելու մասին սույն օրենքով սահմանված մերժման
հիմքերը:
2. Կենտրոնական բանկը սույն օրենքի 103-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված
տեղեկությունները եւ փաստաթղթերը ստանալու պահից` 10 աշխատանքային օրվա
ընթացքում, որոշում է ընդունում ապահովագրական գործակալին ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրում հաշվառելու կամ հաշվառումը մերժելու մասին:
3. Կենտրոնական բանկը հաշվառման մասին որոշումը կայացնելուց հետո` երկու
աշխատանքային օրվա ընթացքում, պետք է ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում
մուտքագրի ապահովագրական գործակալի անվանումը կամ անունը, գրանցման համարը,
հասցեն, գործունեության իրականացման վայրը, ինչպես նաեւ միջնորդության համար
պատասխանատու ղեկավարների անունը եւ ապահովագրական գործակալի
գործառնություններ իրականացնող ֆիզիկական անձանց վերաբերյալ տվյալները:
4. Կենտրոնական բանկը պարտավոր է ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում
ապահովագրական գործակալի հաշվառման մասին որոշումը կայացնելու պահից` երեք
աշխատանքային օրվա ընթացքում, հաշվառման վկայականը հանձնել ապահովագրական
գործակալին:

Հոդված 105.

Կենտրոնական բանկը մերժում է ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում
ապահովագրական գործակալի հաշվառումը, եթե`
1) դիմումատուն չի բավարարում սույն օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով
ապահովագրական գործակալի գործունեության համար սահմանված պահանջները.
2) դիմումատուի ղեկավար անձինք չեն համապատասխանում սույն օրենքով եւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին.
2.1) դիմումատուի նշանակալից մասնակիցներից թեկուզ մեկն ունի դիտավորությամբ
կատարված հանցագործության համար դատվածություն, եւ այդ դատվածությունն օրենքով
սահմանված կարգով մարված կամ վերացված չէ.
2.2) նշանակալից մասնակիցներից թեկուզ մեկը ներառված է Միավորված ազգերի
կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով կամ դրանց համաձայն
հրապարակված ահաբեկչության կամ Միավորված ազգերի կազմակերպության
Անվտանգության խորհրդի բանաձեւերով հրապարակված զանգվածային ոչնչացման զենքի

տարածման հետ կապված անձանց ցանկերում.
3) դիմումատուն չի ներկայացրել սույն օրենքի 103-րդ հոդվածով սահմանված
փաստաթղթերը կամ ներկայացվել են կեղծ կամ թերի փաստաթղթեր, կամ ներկայացված
փաստաթղթերում արտացոլվել են անարժանահավատ կամ կեղծ տվյալներ:
(105-րդ հոդվածը լրաց. 28.06.19 ՀՕ-108-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն, լրաց. 03.07.25
ՀՕ-268-Ն)
(03.07.25 ՀՕ-268-Ն օրենքն ունի եզրափակիչ մաս եւ անցումային դրույթներ)

Հոդված 106.

ռեգիստրում գրառումների փոփոխությունները

1. Կենտրոնական բանկն ապահովագրական գործակալին հանում է ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրից կամ փոփոխություններ է մտցնում ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրում ապահովագրական գործակալի վերաբերյալ տեղեկատվության
մեջ, եթե՝
1) ապահովագրական գործակալը Կենտրոնական բանկին ներկայացրել է
ապահովագրական գործակալների ռեգիստրից դուրս գալու մասին դիմում.
2) իրավաբանական անձ ապահովագրական գործակալը լուծարվել է, կամ անհատ
ձեռնարկատեր ապահովագրական գործակալը մահացել է.
3) Ընկերության եւ ապահովագրական գործակալի միջեւ պայմանագրի գործողությունը
դադարել է.
4) ապահովագրական գործակալը չունի սույն օրենքի 90-րդ հոդվածի 5-7-րդ մասերով
նախատեսված պահանջների առկայությունը վկայող փաստաթղթեր.
5) ի հայտ են եկել սույն օրենքի 105-րդ հոդվածով սահմանված գործակալին
ապահովագրական գործակալների ռեգիստրում հաշվառման մերժման հիմքերը.
6) ապահովագրական գործակալը կամ ապահովագրական գործակալի ղեկավարը
խախտել է սույն օրենքի 102-րդ հոդվածով սահմանվող ապահովագրության պայմանագրի
միջնորդության իրականացման նկատմամբ ներկայացվող պահանջները.
7) ապահովագրական գործակալը խախտել է սույն օրենքը կամ այլ իրավական ակտեր
կամ ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների իրավունքներն ու
օրինական շահերը բավարար չափով պաշտպանված չեն ապահովագրական գործակալի
գործողություններից կամ անգործությունից առաջացող ռիսկերից.
8) ապահովագրական գործակալը չի կատարել Կենտրոնական բանկի հանձնարարականը:
2. Ընկերությունը սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հանգամանքները բացահայտելու
դեպքում տեղեկացնում է այդ մասին Կենտրոնական բանկին երկու աշխատանքային օրվա
ընթացքում:
3. Կենտրոնական բանկը սույն հոդվածի 1-ին մասով տեղեկությունները ստանալուց կամ
բացահայտելուց հետո` 10 աշխատանքային օրվա ընթացքում, որոշում է ընդունում
ապահովագրական գործակալին ապահովագրական գործակալների ռեգիստրից հանելու կամ
ապահովագրական գործակալի տեղեկատվությունն ապահովագրական գործակալների
ռեգիստրում փոփոխելու վերաբերյալ:
4. Ապահովագրական գործակալների ռեգիստրից հանելու մասին որոշումը կայացնելու
պահից` եռօրյա ժամկետում, Կենտրոնական բանկը պարտավոր է ծանուցել դրա մասին
ապահովագրական գործակալին:

Հոդված 107.

օտարերկրյա պետությունում գործող մասնաճյուղը եւ ներկայացուցչությունը

Ապահովագրական գործակալը կարող է Հայաստանի Հանրապետությունում կամ
օտարերկրյա պետությունում մասնաճյուղեր եւ ներկայացուցչություններ ստեղծել եւ
մասնաճյուղերի միջոցով ապահովագրական գործակալական գործունեություն իրականացնել՝
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով ստանալով
Կենտրոնական բանկի թույլտվությունը:

Բ Ա Ժ Ի Ն 6
ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ԳԱՂՏՆԻՔԸ

Հոդված 109.

1. Ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունների հրապարակումն այն անձի,
կազմակերպության, պետական մարմնի կամ պաշտոնատար անձի կողմից, որին այդ
տեղեկությունները վստահված են եղել, հայտնի են դարձել նրա ծառայության կամ
աշխատանքի կապակցությամբ կամ տրամադրվել են սույն օրենքով սահմանված կարգով՝
արգելվում է:
2. Սույն հոդվածը չի տարածվում Ընկերության հաճախորդի վրա՝ միայն իրեն վերաբերող
տեղեկությունների հրապարակման մասով:
3. Որոշակի հաճախորդի վերաբերյալ ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունները կարող են հրապարակվել տվյալ հաճախորդի գրավոր կամ դատարանում
տրված բանավոր թույլտվությամբ: Հաճախորդի թույլտվությամբ կարող են հրապարակվել
միայն տվյալ հաճախորդին վերաբերող տեղեկությունները՝ սույն օրենքի 117-րդ հոդվածին
համապատասխան:

Հոդված 110.

1. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն պետք է երաշխավորեն ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունների պահպանումը:
2. Ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձի եւ Բյուրոյի ղեկավարներին, ծառայողներին, նախկինում ղեկավար կամ
ծառայող հանդիսացող անձանց, ինչպես նաեւ այն անձանց ու կազմակերպություններին,
որոնք ապահովագրողին, վերաապահովագրողին, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձին եւ Բյուրոյին ծառայություններ (աշխատանքներ) են մատուցում կամ
մատուցել են նախկինում, արգելվում է ծառայության կամ աշխատանքի կապակցությամբ
իրենց վստահված կամ հայտնի դարձած ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունները հրապարակելը, ինչպես նաեւ իր անձնական կամ երրորդ անձանց շահերից
ելնելով դրանք օգտագործելը, երրորդ անձանց կողմից այդպիսի օգտագործման
հնարավորություն ուղղակի կամ անուղղակի ընձեռելը, այն է՝ թույլատրելը, չխոչընդոտելը կամ
նման տեղեկությունների պահպանման կարգի խախտման հետեւանքով այն հնարավոր
դարձնելը:
3. Ապահովագրողները, վերաապահովագրողները, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձինք եւ Բյուրոն պարտավոր են տեխնիկական այնպիսի միջոցներ
ձեռնարկել եւ կազմակերպչական այնպիսի կանոններ սահմանել, որոնք անհրաժեշտ են
ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները պատշաճ պահպանելու համար:
4. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն կարող են դատարանում հրապարակել ապահովագրական
գաղտնիք կազմող տեղեկությունները հաճախորդի վերաբերյալ՝ իր իրավունքներն ու
օրինական շահերը պաշտպանելու անհրաժեշտության դեպքում եւ սահմաններում, եթե վեճը

ծագել է ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձի, Բյուրոյի եւ տվյալ հաճախորդի միջեւ: Նման դեպքերում
ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող
անձի, Բյուրոյի կամ հաճախորդի միջնորդությամբ դատական նիստը կարող է լինել դռնփակ:
(110-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 111.

1. Ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունների տրամադրումը՝ միայն սույն
օրենքով սահմանված դեպքերում եւ հիմքերով պետական մարմիններին, պաշտոնատար
անձանց ու քաղաքացիներին այդ տեղեկությունները բանավոր կամ գրավոր ձեւով հաղորդելն
է:
2. Այն անձինք կամ կազմակերպությունները, բացառությամբ ապահովագրողի,
վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձի, Բյուրոյի,
որոնց ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները վստահված են եղել կամ
հայտնի են դարձել դրանց ծառայության կամ աշխատանքի կապակցությամբ, իրավունք
չունեն այդ տեղեկությունները տրամադրելու: Կենտրոնական բանկն իրավունք չունի
պետական մարմիններին, պաշտոնատար անձանց ու քաղաքացիներին կամ որեւէ այլ անձի
տրամադրելու ապահովագրողների, վերաապահովագրողների, ապահովագրական
միջնորդություն իրականացնող անձանց եւ Բյուրոյի վերահսկողության կապակցությամբ
վերջիններիս հաճախորդների (Բյուրոյի անդամների հաճախորդների) վերաբերյալ իրեն
հայտնի դարձած ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները, բացառությամբ
օրենքով սահմանված դեպքերի:
3. «Փողերի լվացման եւ ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի մասին»
Հայաստանի Հանրապետության օրենքով նախատեսված եւ ապահովագրական գաղտնիք
հանդիսացող տեղեկատվությունը տրամադրվում է այդ օրենքով սահմանված լիազոր
մարմնին փողերի լվացման կամ ահաբեկչության ֆինանսավորման վերաբերյալ կասկածի
կամ լիազոր մարմնի հարցման հիման վրա՝ այդ օրենքով սահմանված դեպքերում եւ կարգով:
4. «Ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքով սահմանված դեպքերում ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկատվությունը տրամադրվում է իրավասու մարմնին՝ դատարանի որոշման հիման վրա:
(111-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, 21.06.14 ՀՕ-119-Ն, 16.04.20 ՀՕ-242-Ն)

Հոդված 112.

իրականացնող մարմիններին
(վերնագիրը փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

1. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձն եւ Բյուրոն, ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները
նախաքննություն իրականացնող մարմիններին սույն օրենքին համապատասխան
տրամադրում են միայն դատարանի որոշման հիման վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության
քրեական դատավարության օրենսգրքին համապատասխան:
2. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն պարտավոր են դատարանի որոշումն ստանալուց հետո`
երկու աշխատանքային օրվա ընթացքում, նախաքննություն իրականացնող մարմնին կամ
նրա կողմից լիազորված անձին տրամադրել տվյալ որոշմամբ պահանջվող տեղեկությունները
եւ փաստաթղթերը՝ փակ եւ փակվող մասում գործադիր մարմնի ղեկավարի կամ նրան
փոխարինող անձի կողմից ստորագրված ծրարում: Ապահովագրողին,
վերաապահովագրողին, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձին եւ
Բյուրոյին արգելվում է իր հաճախորդներին (Բյուրոյի դեպքում` իր անդամների
հաճախորդներին) տեղեկացնել նրանց մասին ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունները նախաքննություն իրականացնող մարմիններին տրամադրելու փաստի
մասին:
3. Ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձի եւ Բյուրոյի ղեկավարը կամ ծառայողը չի կարող հարցաքննվել
հաճախորդի վերաբերյալ ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունների
վերաբերյալ, բացառությամբ սույն հոդվածում եւ սույն օրենքի 113-րդ, 114-րդ եւ 119-րդ
հոդվածներով սահմանված դեպքերի ու կարգի:
(112-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, փոփ. 19.03.12 ՀՕ-69-Ն, 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 113.

1. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը քաղաքացիական գործերով եւ քրեական վարույթներով կողմ
հանդիսացող իր հաճախորդների եւ Բյուրոն՝ իր անդամների հաճախորդների վերաբերյալ
ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները սույն օրենքին համապատասխան

տրամադրում են միայն դատարանի՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական
դատավարության կամ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով
ընդունված որոշման հիման վրա:
2. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն պարտավոր են դատարանի որոշումը, վճիռը կամ
դատավճիռն ստանալու պահից` երկու աշխատանքային օրվա ընթացքում, դատարանին կամ
դատարանի լիազորած անձին տրամադրել տվյալ որոշմամբ, վճռով կամ դատավճռով
պահանջվող տեղեկությունները եւ փաստաթղթերը՝ փակ եւ փակվող մասում գործադիր
մարմնի ղեկավարի կամ նրան փոխարինող անձի կողմից ստորագրված ծրարում: Այդ
ընթացքում ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն ձեռնարկում են անհրաժեշտ միջոցներ Հայաստանի
Հանրապետության քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով
ընդունված դատարանի որոշումը կամ վճիռն ստանալու եւ ապահովագրական գաղտնիք
կազմող տեղեկությունները տրամադրելու բանկի պարտավորության մասին իր հաճախորդին
տեղեկացնելու համար:
Ապահովագրողին, վերաապահովագրողին, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձին արգելվում է իր հաճախորդներին եւ Բյուրոյին՝ իր անդամների
հաճախորդներին, տեղեկացնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության
օրենսգրքով նախատեսված կարգով ընդունված դատարանի որոշման կամ դատավճռի
ստացման եւ նրա մասին ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները
դատարանի կամ դատարանի լիազորած անձին տրամադրելու փաստի վերաբերյալ:
(113-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, փոփ. 19.03.12 ՀՕ-69-Ն, 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 114.

իրավահաջորդներին

1. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը հաճախորդների եւ Բյուրոն՝ իր անդամների հաճախորդների վերաբերյալ
ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները սույն օրենքին համապատասխան
տրամադրում են տվյալ հաճախորդի ժառանգներին (իրավահաջորդներին), եթե վերջիններս
կամ նրանց ներկայացուցիչները տվյալ անձանց ժառանգության (իրավահաջորդության)
իրավունքները հիմնավորող բավարար փաստաթղթեր են ներկայացրել:
2. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը կամ Բյուրոն պարտավոր են ժառանգության (իրավահաջորդության)
իրավունքները հիմնավորող բավարար փաստաթղթերն ստանալու պահից` հինգ
աշխատանքային օրվա ընթացքում, տեղեկացնել դիմող անձանց կամ
կազմակերպություններին ներկայացված փաստաթղթերի անբավարարության մասին՝ նշելով
պակասող անհրաժեշտ փաստաթղթերի ցանկը, իսկ դրանց բավարարության դեպքում տասն
աշխատանքային օրվա ընթացքում նրանց հաղորդել հաճախորդի վերաբերյալ
ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող
անձի կամ Բյուրոյի մոտ եղած սպառիչ տեղեկությունները եւ տրամադրել բոլոր
փաստաթղթերը:
3. Ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձի կամ Բյուրոյի կողմից սույն հոդվածին համապատասխան
տեղեկությունները հաղորդելու եւ փաստաթղթերը ներկայացնելու մերժումը կամ սահմանված
ժամկետներում չներկայացնելը կարող է բողոքարկվել դատարան: Մերժման կամ սույն
օրենքով սահմանված ժամկետներում տեղեկությունները չհաղորդելու եւ փաստաթղթերը
չներկայացնելու հետեւանքով դիմող անձանց կամ կազմակերպություններին պատճառված
վնասը ենթակա է հատուցման օրենքով սահմանված կարգով, եթե մերժումը եղել է անհիմն,
կամ ժամկետները խախտվել են ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական
միջնորդություն իրականացնող անձի կամ Բյուրոյի մեղքով:
(114-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 115.

Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձն իր հաճախորդների եւ Բյուրոն իր անդամների հաճախորդների
վերաբերյալ ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները, սույն օրենքին
համապատասխան, տրամադրում են Հայաստանի Հանրապետության հարկային
մարմիններին միայն դատարանի՝ Հայաստանի Հանրապետության վարչական
դատավարության օրենսգրքի 31.7-րդ գլխով, Հայաստանի Հանրապետության
քաղաքացիական դատավարության կամ քրեական դատավարության օրենսգրքերով
նախատեսված կարգով ընդունված որոշման հիման վրա:
Ապահովագրողին, վերաապահովագրողին, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձին արգելվում է իր հաճախորդներին, իսկ Բյուրոյին՝ իր անդամների
հաճախորդներին տեղեկացնել Հայաստանի Հանրապետության վարչական դատավարության
օրենսգրքով նախատեսված կարգով ընդունված դատարանի որոշման եւ ապահովագրական

գաղտնիք կազմող տեղեկությունները հարկային մարմին տրամադրելու փաստի վերաբերյալ:
(115-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, 12.04.22 ՀՕ-99-Ն)

Հոդված 115.1.

հանձնաժողովին
1. «Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովի մասին» օրենքով սահմանված
դեպքերում ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունների տրամադրումը
Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովին ապահովագրական գաղտնիքի
հրապարակում չի համարվում:
(115.1-ին հոդվածը լրաց. 25.03.20 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 116.

շրջանակներում ապահովագրական գաղտնիքի տրամադրումը

(հոդվածն ուժը կորցրել է 21.06.14 ՀՕ-119-Ն)

Հոդված 117.

վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդների, բյուրոյի եւ
Կենտրոնական բանկի միջեւ
(վերնագիրը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

1. Ապահովագրողները, վերաապահովագրողները, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձինք եւ Բյուրոն իրենց գործունեության անվտանգությունն ու
խարդախությունների հավանականության նվազեցումն ապահովելու նպատակով կարող են
միմյանց հետ փոխանակել կամ միմյանց տրամադրել իրենց հաճախորդների (Բյուրոն իր
անդամների հաճախորդների) մասին տեղեկություններ, թեկուզ դրանք ապահովագրական
գաղտնիք կազմեն:
2. Կենտրոնական բանկն իրավունք ունի ապահովագրողների, վերաապահովագրողների,
ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձանց եւ Բյուրոյի վերահսկողության
ընթացքում ստանալու եւ ծանոթանալու վերջիններիս հաճախորդների (Բյուրոյի անդամների
հաճախորդների) վերաբերյալ տեղեկություններին, թեկուզ դրանք ապահովագրական
գաղտնիք կազմեն:
3. Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով եւ
պայմաններով Կենտրոնական բանկում կարող է ստեղծվել ապահովագրողների,
վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձանց
հաճախորդների տեղեկատվական համակարգ, որին պարտադիր մասնակցում են
Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող բոլոր ապահովագրողները,
վերաապահովագրողները, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձինք:
(117-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 118.

սահմանները

1. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձն եւ Բյուրոն ապահովագրական գաղտնիք կազմող տեղեկությունները,
սույն օրենքի 112-115.1-րդ հոդվածներին համապատասխան, տրամադրում են միայն իրենց
հաճախորդի, իսկ Բյուրոն` իր անդամների հաճախորդների վերաբերյալ: Ընդ որում, եթե
հաճախորդների՝ ապահովագրողի, վերաապահովագրողի, ապահովագրական
միջնորդություն իրականացնող անձի կամ Բյուրոյի մոտ պահվող փաստաթղթերում նշված են
այլ անձանց կամ կազմակերպությունների անուններ կամ անվանումներ, գործարքի
(գործառնության) պայմաններ եւ նման այլ տեղեկություններ, դրանք սույն հոդվածի իմաստով
համարվում են հաճախորդի վերաբերյալ տեղեկություններ:
2. Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձն եւ Բյուրոն իրավունք չունեն իրենց հաճախորդի վերաբերյալ սույն
օրենքով սահմանված կարգով տեղեկություններ տրամադրելիս վերջինիս կնքած
պայմանագրերի կամ այլ գործարքների (գործառնությունների) կողմ հանդիսացող անձանց եւ
կազմակերպությունների վերաբերյալ տեղեկություններ տրամադրելու, եթե դրանք չեն
պահանջվել սույն օրենքով սահմանված կարգով:
(118-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 119.

Ապահովագրողը, վերաապահովագրողը, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձը եւ Բյուրոն պարտավոր են մերժել ապահովագրական գաղտնիք կազմող
տեղեկությունների տրամադրումը, եթե պահանջը չի համապատասխանում սույն օրենքի

դրույթներին:
(119-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 120.

1. Ապահովագրողների, վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձանց եւ Բյուրոյի ղեկավարները պարտավոր են նախաքննություն
իրականացնող մարմնին հայտնել իրենց հաստատապես հայտնի նախապատրաստվող ծանր
կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունների մասին: Ընդ որում, ապահովագրական
գաղտնիք կազմող տեղեկությունները եւ փաստաթղթերը նախաքննություն իրականացնող
մարմնին տրամադրվում են սույն օրենքի 112-րդ եւ 113-րդ հոդվածներին համապատասխան:
Ապահովագրողների, վերաապահովագրողների, ապահովագրական միջնորդություն
իրականացնող անձանց աշխատակիցները պարտավոր են իրենց հաստատապես հայտնի
նախապատրաստվող կամ արդեն իսկ կատարված հանցագործության վերաբերյալ նման
տեղեկությունների մասին գրավոր հայտնել ապահովագրողների, վերաապահովագրողների,
ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձանց ղեկավարներին կամ նրանցից
թեկուզ մեկին:
2. Սույն օրենքի որեւէ դրույթ չի կարող մեկնաբանվել որպես հանցագործության հետքերը եւ
հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված միջոցները պարտակելու կամ հանցագործության
մասին չհայտնելու մեջ մեղավոր անձանց Հայաստանի Հանրապետության քրեական
օրենսգրքով սահմանված պատասխանատվությունից ազատող:
(120-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, փոփ. 09.06.22 ՀՕ-203-Ն)

Հոդված 121.

կազմող տեղեկություններ տրամադրելու համար պատասխանատվությունը

Սույն օրենքի 109-113-րդ եւ 118-րդ հոդվածների պահանջները խախտող անձինք եւ
կազմակերպությունները պարտավոր են հատուցել խախտման հետեւանքով ապահովագրողի,
վերաապահովագրողի, ապահովագրական միջնորդություն իրականացնող անձի
հաճախորդին պատճառված վնասները՝ օրենքով սահմանված կարգով: Սույն հոդվածով
նախատեսված խախտումներն առաջացնում են օրենքով սահմանված
պատասխանատվություն:

Հոդված 122.

շահերի պաշտպանությունը եւ գաղտնիության ապահովումը

1. Մինչեւ ապահովագրության պայմանագրի ուժի մեջ մտնելն ապահովագրական միջնորդը
պարտավոր է պարզել ապահովադրի կամ նրա լիազորած անձի ինքնությունը՝ «Փողերի
լվացման եւ ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի մասին» Հայաստանի
Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով: Եթե ապահովագրական միջնորդը
բացահայտել է ապահովադրի կամ նրա լիազորած անձի ինքնությունը նախքան
ապահովագրության պայմանագիր կնքելը, ապա նա կարող է պահանջել լրացուցիչ
տեղեկություններ: Ապահովագրական միջնորդն իրավունք ունի իրավասու մարմիններից
ստանալու ապահովադրի կամ նրա լիազորած անձի անհատական տվյալները:
2. Ապահովագրական միջնորդն ապահովագրական միջնորդային գործունեություն
իրականացնելիս իրավունք չունի առանց ապահովադրի, ապահովագրված անձի, շահառուի
կամ նրանց լիազոր ներկայացուցչի համաձայնության օգտագործելու նրանց մասին
տեղեկությունները, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի: Պայմանագրային
հարաբերությունների դադարման դեպքում անհատական տվյալների մասին
տեղեկությունների օգտագործումը, առանց վերը նշված անձանց համաձայնության, արգելվում
է, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի:
3. Ապահովագրական միջնորդի ղեկավարները, աշխատակիցները, ինչպես նաեւ
ապահովագրական միջնորդի անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող անձինք իրենց
գործունեության ընթացքում եւ գործունեության դադարման դեպքում պարտավոր են սույն
օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված կարգով ապահովել ապահովագրական
միջնորդային գործունեության ընթացքում ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց,
շահառուների եւ ապահովագրական, վերաապահովագրական ընկերությունների եւ Բյուրոյի
վերաբերյալ հայտնի դարձած տեղեկությունների գաղտնիությունը, ներառյալ` առեւտրային
գաղտնիք կազմող տեղեկությունները: Միջնորդները կարող են իրենց գործունեության
ընթացքում ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց, շահառուների կամ նրանց
ներկայացուցիչների մասին հայտնի դարձած տեղեկությունները հրապարակել միայն սույն
օրենքով եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված դեպքերում:
(122-րդ հոդվածը փոփ. 26.05.08 ՀՕ-89-Ն, լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Բ Ա Ժ Ի Ն 7
ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ՊՈՐՏՖԵԼԻ ՓՈԽԱՆՑՈՒՄԸ

Հոդված 124.

1. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման համար փոխանցող եւ ստանձնող
Ընկերությունները կնքում են ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման պայմանագիր, որը
սահմանում է կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները:
2. Պայմանագիրը չի կարող պարունակել այնպիսի դրույթներ, որոնք խախտում կամ կարող
են խախտել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների իրավունքներն
ու օրինական շահերը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ փոխանցող Ընկերությունը գտնվում
է ժամանակավոր ադմինիստրացիայի կառավարման ներքո:
3. Մինչեւ պայմանագրի կնքումն այն պետք է հաստատվի փոխանցող եւ ստանձնող
Ընկերությունների խորհուրդների կողմից: Եթե փոխանցող Ընկերությունը գտնվում է
ժամանակավոր ադմինիստրացիայի կառավարման ներքո կամ լուծարման գործընթացում,
ապա փոխանցման պայմանագիրը ստորագրում է ադմինիստրացիայի ղեկավարը կամ
լուծարային կառավարիչը կամ լուծարային հանձնաժողովի նախագահը:
4. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման պայմանագիրն ուժի մեջ է մտնում
փոխանցման պայմանագրում նշված ժամկետում, բայց ոչ շուտ, քան Կենտրոնական բանկի
կողմից պորտֆելի փոխանցման թույլտվություն տրամադրելու օրվանից:
5. Ապահովագրական պորտֆելի փաստացի փոխանցումը պետք է իրականացվի
ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման պայմանագրում նշված ժամկետում, բայց ոչ ուշ,
քան պայմանագրի ուժի մեջ մտնելու պահից` 90 օրվա ընթացքում:
6. Ստանձնող Ընկերությունն ապահովագրական պորտֆելի փաստացի փոխանցման
գործընթացի ավարտից հետո` 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում, ապահովագրական
պորտֆելը փոխանցող եւ ստանձնող Ընկերությունների լիազորած անձանց
ստորագրություններով վավերացված հանձնման-ընդունման ակտը ներկայացնում է
Կենտրոնական բանկ:
7. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման պայմանագրի ուժի մեջ մտնելու պահից
ստանձնող Ընկերությունը դառնում է փոխանցված ապահովագրության պայմանագրերի կողմ՝
ապահովագրողի կարգավիճակով եւ կրում է ապահովագրողի օրենքով եւ պայմանագրով
նախատեսված բոլոր պարտավորությունները:
(124-րդ հոդվածը փոփ. 19.03.12 ՀՕ-69-Ն)

Հոդված 125.

կարգը

1. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման թույլտվություն ստանալու համար
փոխանցող եւ ստանձնող Ընկերությունները Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված ձեւով եւ բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ համատեղ
ներկայացնում են հետեւյալ փաստաթղթերն ու տեղեկությունները՝
1) ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման թույլտվություն ստանալու դիմումը.
2) ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման կնքված պայմանագիրը.
3) առանձին դասերով կամ ենթադասերով փոխանցվող ապահովագրության
պայմանագրերի ցանկը.

4) փոխանցվող պորտֆելի գծով ձեւավորված պահուստների տեսակները եւ դրանց հետ
կապված հաշվարկները.
5) ստանձնող Ընկերության եւ փոխանցող Ընկերության՝ սույն օրենքով սահմանված
հիմնական տնտեսական նորմատիվների հաշվարկը.
6) պորտֆելի փոխանցմամբ պայմանավորված ստանձնող եւ փոխանցող Ընկերությունների
գործարար ծրագրում կատարված փոփոխությունները.
7) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտով սահմանված այլ
տեղեկություններ:
2. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման թույլտվություն ստանալու կարգը
սահմանվում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:

Հոդված 126.

հայտի բավարարումը կամ մերժումը

1. Կենտրոնական բանկը ոչ կյանքի ապահովագրություն իրականացնող Ընկերության
ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման դիմումը բավարարում կամ մերժում է դիմումը
ներկայացնելու պահից` 60-օրյա ժամկետում:
1.1. Կենտրոնական բանկը կյանքի ապահովագրություն իրականացնող Ընկերության
ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման դիմումն ստանալուց հետո՝ հինգ
աշխատանքային օրվա ընթացքում, ապահովագրական պորտֆելի նախատեսվող
փոխանցման վերաբերյալ հայտարարություն է հրապարակում Կենտրոնական բանկի
պաշտոնական կայքում, ինչպես նաեւ http://www.azdarar.am հասցեում գտնվող Հայաստանի
Հանրապետության հրապարակային ծանուցումների պաշտոնական ինտերնետային կայքում:
Նշված հայտարարության մեջ նշվում է, որ հայտարարության հրապարակումից հետո՝ երկու
ամսվա ընթացքում, ապահովադիրները, որոնց հետ կնքված ապահովագրության
պայմանագրերը նախատեսվում է փոխանցել այլ Ընկերության, կարող են գրավոր
Կենտրոնական բանկ ներկայացնել ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման վերաբերյալ
իրենց առարկությունները: Միեւնույն ժամկետում փոխանցող Ընկերությունն
ապահովագրական պորտֆելի նախատեսվող փոխանցման մասին օրենքով սահմանված
կարգով ծանուցում է ուղարկում ապահովադիրներին՝ ծանուցմանը կցելով Կենտրոնական
բանկի հայտարարությունը:
1.2. Կենտրոնական բանկը կյանքի ապահովագրություն իրականացնող Ընկերության
ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման դիմումը բավարարում կամ մերժում է սույն
հոդվածի 1.1-ին մասով սահմանված երկամսյա ժամկետի ավարտից հետո՝ 30-օրյա
ժամկետում: Ապահովադիրներից ստացած առարկությունները հիմք չեն ապահովագրական
պորտֆելի փոխանցման մերժման համար, սակայն Կենտրոնական բանկը որոշմամբ
անդրադառնում է նաեւ ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման վերաբերյալ
ապահովադիրներից ստացված առարկություններին եւ հիմնավորում այդ առարկությունները
չընդունելու պատճառները:
2. Կենտրոնական բանկը մերժում է ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման դիմումը,
եթե`
1) սույն օրենքի 125-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստաթղթերը կամ
տեղեկությունները չեն համապատասխանում սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջներին, կամ այդ փաստաթղթերում
ներկայացվել են կեղծ, թերի կամ անարժանահավատ տեղեկություններ.
2) ապահովագրական պորտֆելի փոխանցումը Կենտրոնական բանկի հիմնավորված
կարծիքով վտանգում կամ կարող է վտանգել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց
կամ շահառուների իրավունքները կամ օրինական շահերը.
3) ապահովագրական պորտֆելի փոխանցումը Կենտրոնական բանկի հիմնավորված
կարծիքով կարող է հանգեցնել փոխանցող կամ ստանձնող Ընկերության ֆինանսական
վիճակի վատթարացմանը.
4) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով ապահովագրական պորտֆելի
փոխանցման դեպքում ստանձնող Ընկերությունը չի բավարարի սույն օրենքով կամ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջները.
4.1) ստանձնող Ընկերությունն ապահովագրական պորտֆելում ընդգրկված որեւէ
ապահովագրության դասով (ձեւով) ապահովագրություն իրականացնելու իրավունք չունի.
5) ապահովագրական պորտֆելի փոխանցումը Կենտրոնական բանկի հիմնավորված
կարծիքով կարող է հանգեցնել տնտեսական մրցակցության սահմանափակմանը:
3. Կենտրոնական բանկն ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման դիմումը
բավարարելու կամ մերժելու մասին որոշումը կայացնելու պահից` հնգօրյա ժամկետում,
պարտավոր է իր որոշման մասին ծանուցել դիմումը ներկայացրած Ընկերություններին,
ինչպես նաեւ այդ որոշումը տեղադրել Կենտրոնական բանկի ինտերնետային կայքում:
(126-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն, փոփ., լրաց. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 127.

ծանուցումը

1. Ապահովագրական պորտֆելի փոխանցման Կենտրոնական բանկի թույլտվությունն

ստանալու պահից` հնգօրյա ժամկետում, ստանձնող Ընկերությունը պարտավոր է այդ մասին
հայտարարություն հրապարակել Հայաստանի Հանրապետությունում առնվազն 2000
տպաքանակով հրատարակվող մամուլում, Հայաստանի Հանրապետության տարածքում
հասանելի էլեկտրոնային զանգվածային լրատվության միջոցներով, իր ինտերնետային տնային
էջում, ինչպես նաեւ օրենքով սահմանված կարգով ծանուցում ուղարկել ապահովադիրներին:
2. Հայտարարության եւ ծանուցման մեջ պետք է նշվեն ապահովագրության պայմանագիրը
լուծելու` ապահովադրի իրավունքի եւ այդ իրավունքի իրականացման պայմանների,
ժամկետների եւ կարգի մասին տեղեկություններ:
3. Ապահովագրական պայմանագիրը լուծելու` ապահովադրի իրավունքի իրականացման
ժամկետը չի կարող 30 օրից պակաս լինել:
(127-րդ հոդվածը փոփ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)


Բ Ա Ժ Ի Ն 8
ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒՄԸ ԵՎ ԼՈՒԾԱՐՈՒՄԸ

Հոդված 129.

1. Ընկերությունը կարող է միանալ միայն այլ Ընկերությանը:
2. Կյանքի ապահովագրության դասերով ապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա
ստացած Ընկերությունը կարող է միանալ միայն կյանքի ապահովագրության դասերով
ապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա ստացած Ընկերությանը, իսկ ոչ կյանքի
ապահովագրության դասերով ապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա ստացած
Ընկերությունը կարող է միանալ միայն ոչ կյանքի ապահովագրության դասերով
ապահովագրություն իրականացնելու լիցենզիա ստացած Ընկերությանը:

Հոդված 130.

1. Ընկերության կամ մի քանի Ընկերությունների՝ մեկ այլ Ընկերության միանալու դեպքում
միացող Ընկերությունները կնքում են միացման պայմանագիր՝ ստանալով Կենտրոնական
բանկի խորհրդի նախնական համաձայնությունը:
2. Միացման պայմանագրի կնքման համաձայնություն ստանալու համար Ընկերությունը
(Ընկերությունները) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
կարգով, ձեւով եւ ժամկետներում Կենտրոնական բանկ է (են) ներկայացնում`
1) միացմանը նախնական համաձայնություն ստանալու մասին դիմումը.
2) վերակազմակերպվող Ընկերությունների կառավարման իրավասու մարմինների
միացման մասին որոշումը.
3) գործարքի էական պայմանները.
4) միացման արդյունքում պահպանվող Ընկերության առաջիկա երեք տարիների
գործարար ծրագիրը.
5) տեղեկություններ այն անձանց մասին, որոնցում պահպանվող Ընկերությունը եւ նրա հետ
փոխկապակցված անձինք ձեռք են բերելու մասնակցություն: Ընդ որում, միացմանը
նախնական համաձայնություն ստանալու մասին դիմումի հետ մեկտեղ պահպանվող
Ընկերությունը պետք է սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական
ակտերով սահմանված կարգով ներկայացնի նաեւ այլ անձանց մոտ օրենքով սահմանված
մասնակցություն ձեռք բերելու նախնական համաձայնություն ստանալու մասին դիմում եւ այլ
պահանջվող փաստաթղթեր.
6) տեղեկություններ այն անձանց մասին, որոնք պահպանվող Ընկերությունում ձեռք են
բերելու նշանակալից մասնակցություն: Ընդ որում, միացմանը նախնական համաձայնություն
ստանալու մասին դիմումի հետ մեկտեղ պահպանվող Ընկերությունը պետք է սույն օրենքով եւ
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով ներկայացնի
նաեւ իր կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերելու

նախնական համաձայնություն ստանալու մասին նշանակալից մասնակցություն ձեռք բերող
անձի եւ նրա հետ փոխկապակցված անձի դիմումը եւ այլ պահանջվող փաստաթղթեր.
7) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ փաստաթղթեր
եւ տեղեկություններ:
3. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը սույն հոդվածի 2-րդ մասում նշված
համապատասխան գործարքի էական պայմանները, անհրաժեշտ փաստաթղթերը եւ
տեղեկություններն ստանալու պահից` 30-օրյա ժամկետում, ընդունում է սույն հոդվածի 1-ին
մասով նախատեսված համաձայնություն տալու կամ չտալու մասին որոշում:
4. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը կարող է համաձայնություն չտալ միացման
պայմանագրի կնքմանը, եթե՝
1) Ընկերության (Ընկերությունների) միացումը կամ ներկայացված փաստաթղթերը
հակասում են օրենքներին կամ այլ իրավական ակտերին.
2) պահանջվող փաստաթղթերը չեն ներկայացվել պատշաճ կարգով եւ ձեւով կամ
ներկայացվել են թերի կամ դրանցում առկա են կեղծ, անարժանահավատ կամ թերի տվյալներ.
3) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով միացման արդյունքում պահպանվող
Ընկերության ֆինանսական վիճակն էականորեն կվտանգվի, կամ նրա կողմից կխախտվեն
սույն օրենքով կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված
պահանջները.
4) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով միացման արդյունքում Ընկերությունը
կամ Ընկերության կանոնադրական կապիտալում նշանակալից մասնակցություն ունեցող
անձը կամ նրա հետ փոխկապակցված անձն ապահովագրական շուկայում ձեռք կբերի
գերիշխող դիրք.
5) Կենտրոնական բանկի հիմնավորված կարծիքով միացման արդյունքում կողմերից որեւէ
մեկի ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը կվտանգվեն.
6) Կենտրոնական բանկը մերժել կամ մերժում է սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կամ 6-րդ
կետերում նշված նախնական համաձայնության տալու դիմումը:
5. Կենտրոնական բանկի նախնական համաձայնությունն ստանալու պահից` 30-օրյա
ժամկետում, միացող Ընկերությունները միջնորդագրին կից Կենտրոնական բանկի խորհրդի
հաստատմանն են ներկայացնում միացման պայմանագիրը եւ Կենտրոնական բանկի
սահմանած այլ փաստաթղթեր ու տեղեկություններ: Կենտրոնական բանկի խորհուրդը
հաստատում է միացման պայմանագիրն այն ստանալու պահից` 15-օրյա ժամկետում, եթե
պայմանագիրը համապատասխանում է ստացված նախնական համաձայնության
պայմաններին:

Հոդված 131.

1. Միացման պայմանագրում սահմանված ժամկետներում միացման մասին որոշում
ընդունած Ընկերություններն իրականացնում են միացման պայմանագրով նախատեսված
միջոցառումները, հաստատում են փոխանցման ակտը եւ պահպանվող Ընկերության
կանոնադրության կամ կանոնադրության լրացումների եւ փոփոխությունների հետ սույն
օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով
ներկայացնում են Կենտրոնական բանկ՝ գրանցման:
2. Վերակազմակերպվող Ընկերության կանոնադրությունը կամ դրանում կատարված
փոփոխությունները եւ լրացումները Կենտրոնական բանկի կողմից գրանցելու պահից
միացված Ընկերության (Ընկերությունների) գործունեության դադարման վերաբերյալ
Ընկերությունների գրանցման մատյանում կատարվում է գրառում: Սույն մասում նշված
գրառման պահից պահպանվող Ընկերությունը համարվում է վերակազմակերպված:
3. Վերակազմակերպված Ընկերությունը կարող է իրականացնել ապահովագրություն բոլոր
այն դասերի գծով, որոնցով միացած Ընկերությունը կամ Ընկերություններն ունեին
թույլտվություն կնքելու ապահովագրության պայմանագրեր:

Հոդված 132.

Միացող Ընկերությունները պարտավոր են Կենտրոնական բանկի կողմից միացման
պայմանագրի կնքմանը նախնական համաձայնությունն ստանալու պահից` եռօրյա
ժամկետում, Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով
այդ մասին հայտարարություն հրապարակել իրենց ինտերնետային կայքերում եւ մամուլում:

Հոդված 133.

1. Միացումը Կենտրոնական բանկի խորհրդի կողմից կարող է կասեցվել, եթե`
1) վերակազմակերպվող Ընկերությունները խախտում են սույն օրենքի, այլ օրենքների,
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերի, միացման պայմանագրի կամ
միացման պայմանագրի կնքմանը նախնական համաձայնություն տալու մասին
Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշման պահանջները.

2) վերակազմակերպվող Ընկերությունները միացման ընթացքում կատարում են այնպիսի
գործողություններ կամ դրսեւորում են այնպիսի անգործություն, որոնց հետեւանքով կարող են
վտանգվել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների իրավունքներն
ու օրինական շահերը:
2. Միացումը կասեցնելու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշմամբ սահմանվում
են նաեւ կասեցման հիմքերը վերացնելու ժամկետներ:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կասեցման հիմքերը սահմանված
ժամկետներում չվերացվելու դեպքում Կենտրոնական բանկի խորհուրդը դադարեցնում է
միացումը:

Հոդված 135.

1. Ընկերության ընդհանուր ժողովն իրավունք ունի որոշում կայացնելու Ընկերության
լուծարման մասին, եթե Ընկերությունը փոխանցել է իր ապահովագրական պորտֆելն
ամբողջությամբ, կատարել է ապահովագրության պայմանագրերից բխող բոլոր
պարտավորությունները եւ ունի բավարար միջոցներ բոլոր այլ պարտատերերի պահանջները
բավարարելու համար:
2. Ընդհանուր ժողովի կողմից Ընկերության լուծարման նախնական համաձայնություն
ստանալու համար Կենտրոնական բանկին դիմելու մասին որոշման կայացման համար
խորհուրդն ընդհանուր ժողով է ներկայացնում Ընկերության ընթացիկ տարվա ֆինանսական
վիճակի մասին հաշվետվություն, ինչպես նաեւ պարտատերերի պահանջների բավարարմանն
ուղղված միջոցների առկայությունը հավաստող եւ պարտատերերի պահանջների
բավարարման համար անհրաժեշտ ժամկետները նախատեսող տեղեկանք:
3. Ընդհանուր ժողովի որոշմամբ Ընկերության լուծարման նպատակով ընդհանուր ժողովի
կողմից նախնական համաձայնություն ստանալու համար Կենտրոնական բանկին դիմելու
մասին որոշման հիման վրա Ընկերությունը Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում
Ընկերության լուծարման նախնական համաձայնություն ստանալու դիմում՝ կցելով լուծարումը
հիմնավորող փաստաթղթեր եւ տեղեկություններ, որոնց ցանկը սահմանվում է Կենտրոնական
բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:
4. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը 90-օրյա ժամկետում քննարկում է Ընկերության
լուծարման նախնական համաձայնություն ստանալու դիմումը եւ որոշում ընդունում դիմումը
բավարարելու կամ մերժելու մասին:
5. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը կարող է մերժել Ընկերության լուծարման նախնական
համաձայնություն ստանալու դիմումը, եթե Կենտրոնական բանկի խորհրդի հիմնավորված
կարծիքով լուծարումը կարող է վտանգել ապահովադիրների իրավունքները եւ օրինական
շահերը կամ հանգեցնել ֆինանսական համակարգի ապակայունացմանը:
6. Կենտրոնական բանկի խորհրդի կողմից Ընկերությանը լուծարման նախնական
համաձայնություն տալու դեպքում Ընկերությունը միջոցներ է ձեռնարկում իր
ապահովագրական պորտֆելն ամբողջությամբ փոխանցելու եւ ապահովագրական
գործունեությունից բխող իր բոլոր պարտավորությունները պատշաճ կերպով կատարելու
ուղղությամբ:
7. Ապահովագրական պորտֆելն ամբողջությամբ փոխանցելուց եւ ապահովագրական
գործունեությունից բխող իր բոլոր պարտավորությունները պատշաճ կերպով կատարելուց
հետո միայն ընդհանուր ժողովը կարող է լուծարման մասին որոշում ընդունել:
8. Լուծարման մասին որոշման ընդունումից հետո Ընկերությունը եռօրյա ժամկետում
Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում լուծարման թույլտվություն ստանալու դիմում՝ կցելով
լուծարումը հիմնավորող փաստաթղթեր եւ տեղեկություններ, որոնց ցանկը սահմանվում է
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:
9. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը 30-օրյա ժամկետում քննարկում է Ընկերության
լուծարման թույլտվություն ստանալու դիմումը եւ որոշում ընդունում դիմումը բավարարելու
կամ մերժելու մասին:
10. Կենտրոնական բանկի խորհուրդն իրավունք ունի մերժելու լուծարման թույլտվություն
ստանալու դիմումը, եթե առկա են ապահովագրական գործունեությունից բխող
պարտավորություններ, կամ Ընկերությունն ի վիճակի չի լինի բավարարել իր այլ
պարտատերերի պահանջները:

11. Կենտրոնական բանկի խորհուրդը լուծարման թույլտվություն տալու դեպքում ընդունում
է նաեւ Ընկերության ապահովագրական գործունեության լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչելու
մասին որոշում:

Հոդված 136.

1. Ընկերության լուծարային հանձնաժողովը ստեղծվում է Ընկերության լուծարման
թույլտվությունը տալու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշման կայացումից հետո`
հնգօրյա ժամկետում:
2. Լուծարային հանձնաժողովն ստեղծվում է Ընկերությունը լուծարելու, նրա գույքը
(միջոցները) վաճառելու եւ պարտատերերի օրինական պահանջները բավարարելու
նպատակով:
3. Լուծարային հանձնաժողովը կազմվում է առնվազն երեք անդամից: Լուծարային
հանձնաժողովի նախագահ եւ անդամ կարող են լինել միայն Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված համապատասխան որակավորում ունեցող անձինք:
4. Մինչեւ լուծարային հանձնաժողովի ձեւավորումը լուծարային հանձնաժողովի
լիազորություններն իրականացնում է տվյալ Ընկերության գործադիր մարմինը, եթե
Ընկերության կանոնադրությամբ այլ բան նախատեսված չէ:
5. Լուծարային հանձնաժողովի ստեղծման պահից նրան են անցնում լուծարվող
Ընկերության կառավարման լիազորությունները:
6. Լուծարային հանձնաժողովի ստեղծման պահից` հնգօրյա ժամկետում, լուծարային
հանձնաժողովը հայտարարություն է տալիս առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող
հանրապետական մամուլում եւ ծանուցում է Կենտրոնական բանկին Ընկերության լուծարման
եւ պարտատերերի կողմից պահանջների ներկայացման կարգի ու ժամկետների մասին, որը չի
կարող պակաս լինել 60 օրից:
7. Լուծարային հանձնաժողով չստեղծվելու դեպքում Ընկերության լուծարային
հանձնաժողովն ստեղծվում է Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշմամբ:

Հոդված 137.

1. Ընկերության կառավարման մարմինները պարտավոր են լուծարային հանձնաժողով
ստեղծվելու պահից` եռօրյա ժամկետում, լուծարային հանձնաժողով հանձնել
Ընկերության կապարակնիքը, ձեւաթղթերը, փաստաթղթերը, նյութական եւ այլ արժեքներ:
2. Լուծարային հանձնաժողով ստեղծվելու պահից` եռօրյա ժամկետում, լուծարային
հանձնաժողովի նախագահը դիմում է Կենտրոնական բանկ՝ լուծարվող Ընկերության
ֆիրմային անվանման մեջ ներառելու «լուծարվող ապահովագրական ընկերություն» բառերը:
Կենտրոնական բանկը դիմումն ստանալու պահից եռօրյա ժամկետում լուծարվող
Ընկերության ֆիրմային անվանման մեջ կատարում է փոփոխություն՝ ներառելով «լուծարվող
ապահովագրական ընկերություն» բառերը:
3. Լուծարային հանձնաժողովը պարտավոր է սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված
կարգով լուծարվող Ընկերության ֆիրմային անվանման մեջ փոփոխություն կատարելուց
հետո` 15-օրյա ժամկետում, փոխել լուծարվող Ընկերության կապարակնիքը, ձեւաթղթերը՝
ներառելով «լուծարվող ապահովագրական ընկերություն» բառերը:
4. Լուծարային հանձնաժողովը մինչեւ պարտատերերի պահանջների բավարարումը սկսելը՝
1) հաշվեգրում եւ գնահատում է լուծարվող Ընկերության ակտիվներն ու պասիվները.
2) ձեռնարկում է Ընկերության բոլոր պարտատերերին հայտնաբերելու եւ Ընկերության
դեբիտորական պարտքերն ստանալու ուղղությամբ անհրաժեշտ միջոցառումներ.
3) միջոցներ է ձեռնարկում լուծարվող Ընկերության ակտիվներն առավել շահավետ
իրացնելու համար.
4) միջոցներ է ձեռնարկում լուծարվող Ընկերության նկատմամբ առկա
պարտավորությունների կատարման ապահովման ուղղությամբ.
5) որոշում է Ընկերության պարտավորությունների կատարումից հետո մնացած միջոցները
մասնակիցների միջեւ բաշխելու կարգը:
5. Լուծարային հանձնաժողովը պարտատերերի պահանջների ներկայացման ժամկետի
ավարտից հետո` 7-օրյա ժամկետում, կազմում, հաստատում եւ առնվազն 2000 տպաքանակ
ունեցող հանրապետական մամուլում հրապարակում է միջանկյալ լուծարային հաշվեկշիռը,
որը պարունակում է տեղեկություններ՝
1) լուծարվող Ընկերության գույքի կազմի մասին.
2) պարտատերերի ներկայացրած պահանջների ցանկի մասին, այդ թվում՝ Ընկերության
հաշվեկշռում արտացոլված կամ Ընկերությանը ներկայացված պահանջների ընդհանուր
գումարը, յուրաքանչյուր պարտատիրոջը հասանելիք գումարի չափը եւ սույն օրենքով
սահմանված պահանջների բավարարման հերթականությունը, ինչպես նաեւ իր կողմից
մերժված պահանջների առանձին ցանկը.
3) պարտատերերի ներկայացրած պահանջների քննարկման արդյունքների մասին.
4) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
տեղեկություններ:

6. Լուծարային հանձնաժողովը պարտավոր է միջանկյալ լուծարային հաշվեկշիռը
հրապարակած թերթի մեկ օրինակը հրապարակման օրը ներկայացնել Կենտրոնական բանկ:
Կենտրոնական բանկն իրավունք ունի պարտադրելու լուծարային հանձնաժողովին միջանկյալ
լուծարային հաշվեկշիռը հրապարակել առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող այլ
հանրապետական մամուլում:
7. Լուծարային հանձնաժողովը պարտատերերի պահանջները բավարարում է սույն օրենքի
138-րդ հոդվածով սահմանված հերթականությամբ, միջանկյալ լուծարային հաշվեկշռին
համապատասխան՝ սկսած դրա հրապարակման օրվանից:
(137-րդ հոդվածը փոփ. 08.06.09 ՀՕ-144-Ն, 19.03.12 ՀՕ-69-Ն)

Հոդված 138.

1. Գրավով ապահովված պարտավորությունները բավարարվում են տվյալ
պարտավորության ապահովման միջոց հանդիսացող գրավի առարկայի իրացումից
ստացված գումարից՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքի 14.1-ին
գլխի պահանջներին համապատասխան: Եթե պարտավորության արժեքը գերազանցում է
տվյալ պարտավորության ապահովման միջոց հանդիսացող գրավի առարկայի իրացման
արժեքը, ապա գրավով չապահովված պարտավորության մասը բավարարվում է այլ
պարտատերերի նկատմամբ ունեցած պարտավորությունների հետ համատեղ:
1.1. Ապահովագրության պայմանագրերից բխող պահանջները բավարարվում են
Ընկերության տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվներից՝ արտահերթ՝ սույն
հոդվածի 2-րդ մասի 2-8-րդ կետերով սահմանված հերթականությամբ:
Եթե ապահովագրության պայմանագրերից բխող պահանջների արժեքը գերազանցում է
Ընկերության տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվների մեծությունը, ապա
գերազանցող մասը բավարարվում է սույն հոդվածով՝ ապահովագրության պայմանագրերից
բխող համապատասխան պահանջների բավարարման համար նախատեսված հերթում: Եթե
Ընկերության տեխնիկական պահուստներին համարժեք ակտիվների մեծությունն է
գերազանցում պահանջների արժեքը, ապա գերազանցող մասը ընդգրկվում է լուծարային
միջոցների կազմում եւ օգտագործվում է օրենքով սահմանված կարգով:
2. Ընկերության պարտավորությունները մարվում են լուծարային միջոցների հաշվին
հետեւյալ հերթականությամբ.
1) առաջին՝ լուծարային հանձնաժողովի կողմից սույն օրենքով սահմանված
լիազորությունների իրականացման համար անհրաժեշտ եւ հիմնավորված ծախսերը, այդ
թվում՝ լուծարային հանձնաժողովի նախագահի եւ անդամների աշխատավարձը եւ դրան
հավասարեցված վճարումները.
2) երկրորդ՝ պարտադիր ապահովագրության պայմանագրերից բխող անձի կյանքին ու
առողջությանը պատճառված վնասից առաջացած պահանջները.
3) երրորդ՝ պարտադիր ապահովագրության պայմանագրերից բխող այլ պահանջներ.
4) չորրորդ՝ կամավոր ապահովագրության պայմանագրերից բխող անձի կյանքին ու
առողջությանը պատճառված վնասից առաջացած պահանջները.
5) հինգերորդ` կամավոր ապահովագրության պայմանագրերից բխող այլ պահանջներ.
6) վեցերորդ` վերաապահովագրության ընդունած (ստանձնած) ռիսկերի գծով
վերաապահովագրության պայմանագրերից բխող՝ անձի կյանքին ու առողջությանը
պատճառված վնասից առաջացած պահանջները.
7) յոթերորդ՝ վերաապահովագրության ընդունած (ստանձնած) ռիսկերի գծով
վերաապահովագրության պայմանագրերից բխող այլ պահանջները.
8) ութերորդ՝ առաջինից յոթերորդ հերթերում չընդգրկված ապահովագրության
պայմանագրերից բխող պահանջները.
9) իններորդ՝ առաջինից ութերորդ, տասներորդ-տասներկուերորդ հերթերում չընդգրկված
այլ պահանջներ.
10) տասներորդ` պետական բյուջեի եւ համայնքային բյուջեների նկատմամբ Ընկերության
պարտավորությունները.
11) տասնմեկերորդ՝ ստորադաս փոխառություններից բխող պահանջները.
12) տասներկուերորդ՝ Ընկերության մասնակիցների պահանջները:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ Ընկերության պարտատերերի պահանջների
բավարարման հերթականության երկրորդից իններորդ եւ տասնմեկերորդ հերթերով
սահմանված պարտատերերի թվից բացառություն են կազմում Ընկերության մասնակիցները եւ
Ընկերության հետ փոխկապակցված անձինք, որոնց նկատմամբ Ընկերության
պարտավորությունները բավարարվում են տասներկուերորդ հերթում:
4. Միեւնույն հերթի պարտատերերն ունեն իրենց պահանջների բավարարման հավասար
իրավունքներ: Միեւնույն հերթի պարտատերի պահանջները բավարարվում են նախորդ հերթի
բոլոր պահանջները լրիվ բավարարելուց հետո:
5. Լուծարային հանձնաժողովի կողմից պարտատիրոջ պահանջները մերժելու կամ դրանք
քննարկելուց խուսափելու դեպքում մինչեւ Ընկերության լուծարային հաշվեկշռի հաստատումը
պարտատերն իրավունք ունի բողոքարկելու լուծարային հանձնաժողովի գործողությունները:
Սույն մասով նախատեսված հայցադիմումը դատարանը քննում է եռօրյա ժամկետում:
Դատարանի վճիռն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից եւ բողոքարկման ենթակա չէ:

Ընդ որում, եթե պարտատիրոջ պահանջը ենթակա է բավարարման այն հերթում, որով այդ
պահին լուծարային հանձնաժողովն իրականացնում է պահանջների բավարարումը, ապա
դատարանը կարող է կասեցնել լուծարային հանձնաժողովի կողմից տվյալ հերթով
պահանջների բավարարումը մինչեւ որոշման կայացումը:
6. Եթե պարտատերը պահանջ է ներկայացրել պարտատերերի պահանջների
ներկայացման` սույն օրենքով սահմանված ժամկետի ավարտից հետո, ապա նրա պահանջը
բավարարվում է լուծարային այն միջոցների հաշվին, որոնք կմնան պարտատերերի`
ժամանակին ներկայացված պահանջների բավարարումից հետո:
7. Եթե պահանջ ներկայացրած եւ լուծարային հանձնաժողովի կողմից հաշվառված
պարտատերը մինչեւ տվյալ հերթի պահանջների բավարարման համար լուծարային
հանձնաժողովի կողմից առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող հանրապետական մամուլով
հայտարարված ժամկետի վերջին օրը չի ներկայանում իր պահանջն ստանալու համար, ապա
նման պարտատիրոջը հատկացվելիք միջոցները կամ գույքն օրենքով սահմանված կարգով
հանձնվում են նոտարի դեպոզիտ կամ տրամադրվում ի պահ:
8. Յուրաքանչյուր հերթի պահանջի բավարարումն սկսելուց առաջ լուծարային
հանձնաժողովն առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող հանրապետական մամուլով հայտնում է
տվյալ հերթի պահանջների բավարարման վայրի, կարգի եւ ժամկետների մասին
տեղեկություններ: Պահանջների բավարարման վայրին, կարգին եւ ժամկետներին վերաբերող
հիմնական տեղեկությունները, ինչպես նաեւ դրանց փոփոխություններն իրավաբանական ուժ
են ստանում առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող հանրապետական մամուլով
հրապարակվելու հաջորդ օրվանից:
9. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-8-րդ կետերում ընդգրկված պահանջների բավարարման
ժամկետը չի կարող 21 օրից պակաս լինել: Ընդ որում, պահանջների բավարարման
սահմանված ժամկետը որեւիցե հիմքով բաց թողնելու պատճառաբանությամբ ենթակա չէ
վերականգնման:
10. Լուծարային հանձնաժողովի կողմից մերժված պահանջները, եթե պարտատերը հայցով
չի դիմել դատարան, ինչպես նաեւ դատարանի վճռով մերժված պահանջները համարվում են
ներված:
(138-րդ հոդվածը խմբ., լրաց., փոփ. 28.02.11 ՀՕ-60-Ն, փոփ. 17.12.14 ՀՕ-269-Ն, լրաց.,
խմբ., փոփ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 139.

հաշվետվությունները

1. Ընկերության լուծարման գործընթացի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու
նպատակով լուծարման գործընթացում գտնվող Ընկերությունում Կենտրոնական բանկը
կարող է իրականացնել վերստուգում «Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի
մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով:
2. Լուծարային հանձնաժողովը պարտավոր է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերով սահմանված կարգով, ձեւով, հաճախականությամբ եւ ժամկետներում
հաշվետվություններ ներկայացնել Կենտրոնական բանկ:
3. Լուծարային հանձնաժողովը պարտավոր է Կենտրոնական բանկի սահմանած կարգով,
ցանկով եւ ձեւով իր գործունեության վերաբերյալ առնվազն ամիսը մեկ տեղեկություններ
հրապարակել առնվազն 2000 տպաքանակ ունեցող հանրապետական մամուլում:
4. Կենտրոնական բանկն իրավունք ունի լուծարային հանձնաժողովից պահանջելու
ցանկացած տեղեկություն նրա գործունեության վերաբերյալ:

Հոդված 140.

գործունեության դադարեցումը

1. Պարտատերերի հետ հաշվարկներն ավարտելուց հետո լուծարային հանձնաժողովը
կազմում է լուծարային հաշվեկշիռը եւ այն լուծարվող Ընկերության ընդհանուր ժողովի կողմից
դրա հաստատվելու պահից եռօրյա ժամկետում ներկայացնում է Կենտրոնական բանկ:
2. Կենտրոնական բանկը տասնօրյա ժամկետում ընդունում է լուծարային հաշվեկշիռը
հաստատելու կամ հաստատումը մերժելու մասին որոշում՝ նշելով մերժման հիմքերը:
Կենտրոնական բանկը մերժում է լուծարային հաշվեկշռի հաստատումը, եթե լուծարային
հանձնաժողովը խախտել է սույն օրենքի պահանջները:
3. Կենտրոնական բանկի կողմից լուծարային հաշվեկշիռը չհաստատելու դեպքում
լուծարային հանձնաժողովը տասնօրյա ժամկետում վերացնում է Կենտրոնական բանկի
կողմից լուծարային հաշվեկշռի հաստատումը մերժելու հիմքերը, եւ լուծարային հաշվեկշիռը
լուծարվող Ընկերության ընդհանուր ժողովի կողմից հաստատվելուց հետո այն հաստատելու
մասին նոր դիմում է ներկայացնում Կենտրոնական բանկ: Կենտրոնական բանկն այդ դիմումը
քննում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով:
4. Կենտրոնական բանկի կողմից լուծարային հաշվեկշիռը հաստատելու մասին որոշումը
կայացնելու պահից եռօրյա ժամկետում Կենտրոնական բանկը լուծարվող Ընկերությանը
գրանցումից հանելու մասին գրառում է կատարում Ընկերությունների գրանցումների
մատյանում, որից հետո Ընկերությունը համարվում է լուծարված, իսկ նրա գործունեությունը`
դադարած: Կենտրոնական բանկն այդ մասին ծանուցում է իրավաբանական անձանց

պետական գրանցում իրականացնող մարմնին:
5. Կենտրոնական բանկի կողմից լուծարային հաշվեկշիռը հաստատելու մասին որոշումը
կայացնելու պահից եռօրյա ժամկետում լուծարային հանձնաժողովը Ընկերության լուծարման
վերաբերյալ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով եւ
կարգով հրապարակում է տեղեկատվություն, որից հետո լուծարային հանձնաժողովն
ազատվում է Ընկերության լուծարման հետ կապված պարտավորություններից:

Հոդված 141.

Լուծարային հանձնաժողովի անդամի վարձատրությունը կատարվում է լուծարվող
Ընկերության գույքի հաշվին:

Բ Ա Ժ Ի Ն 9
ՎԵՐԱՀՍԿՈՂՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ԱԿՏԵՐԻ ԽԱԽՏՈՒՄՆԵՐԻ
ՀԱՄԱՐ

Հոդված (0)

Վերահսկողության իրականացումը

1. Վերահսկվողի կողմից սույն օրենքի, ապահովագրական գործունեությունը կարգավորող
այլ իրավական ակտերի պահանջների պահպանման նկատմամբ վերահսկողության
բացառիկ իրավունքը պատկանում է Կենտրոնական բանկին: Կենտրոնական բանկը սույն
հոդվածում նշված անձանց նկատմամբ վերահսկողությունն իրականացում է «Հայաստանի
Հանրապետության կենտրոնական բանկի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով
սահմանված կարգով:
2. (մասն ուժը կորցրել է 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)
(142-րդ հոդվածը փոփ. 25.10.17 ՀՕ-189-Ն)

Հոդված 144.

1. Վերահսկվողի ղեկավարները կամ պատասխանատու անձինք իրենց
պարտականությունների կատարման ընթացքում պետք է գործեն` ելնելով վերահսկվողի
շահերից, իրականացնեն իրենց իրավունքները եւ կատարեն վերահսկվողի նկատմամբ իրենց
պարտականությունները բարեխղճորեն եւ խելամտորեն:
Եթե վերահսկվողի խորհրդին ներկայացվող հաշվետվությունները բացահայտում են
օրենքների, այլ նորմատիվ իրավական եւ վերահսկվողի ներքին իրավական ակտերի
խախտումներ, ապա խորհուրդը պարտավոր է ձեռնարկել միջոցներ այդ խախտումների
վերացման եւ հետագայում չկրկնման ուղղությամբ:
2. Վերահսկվողի ղեկավարները կամ պատասխանատու անձինք վերահսկվողի առջեւ
պատասխանատվություն են կրում իրենց դիտավորյալ գործողությունների (անգործության)
հետեւանքով վերահսկվողին պատճառված վնասի համար՝ Հայաստանի Հանրապետության
օրենսդրության համաձայն: Եթե վերահսկվողին վնաս պատճառած արարքն իրականացրել են
վերահսկվողի մեկից ավելի ղեկավարներ կամ պատասխանատու անձինք, ապա նրանք
վերահսկվողի առջեւ կրում են համապարտ պատասխանատվություն: Վերահսկվողին
հասցված վնասի համար պատասխանատվությունից ազատվում են վերահսկվողի այն
ղեկավարները կամ պատասխանատու անձինք, որոնք վերահսկվողին վնաս պատճառած
որոշման ընդունմանը դեմ են քվեարկել կամ նիստին ներկա չեն գտնվել: Վերահսկվողի
ղեկավարների կամ պատասխանատու անձանց պատասխանատվությունը ներառում է,
սակայն չի սահմանափակում հետեւյալ հնարավոր դեպքերը՝
1) ստանձնած ապահովագրական մեկ ռիսկի, խոշոր ռիսկերի առավելագույն չափի
սահմանված նորմատիվների խախտումով ստանձնած ապահովագրական
պարտավորությունների կամ կնքված այլ գործարքների հետեւանքով վերահսկվողին
պատճառված իրական վնասների հատուցման համար պատասխանատվություն է կրում
վերահսկվողի գործադիր տնօրենը, իսկ եթե տվյալ գործարքի կնքման համար օրենքով
պահանջվում է խորհրդի որոշում, ապա խորհրդի անդամները եւ գործադիր տնօրենը.
2) գործադիր մարմնի անդամները պարտավոր են հատուցել նաեւ վերահսկվողի խորհրդի
կողմից ընդունված ներքին իրավական ակտերի խախտումներով կնքված գործարքների
հետեւանքով վերահսկվողին պատճառված վնասները.
3) եթե վերահսկվողի խորհրդին ներկայացվող հաշվետվությունները բացահայտել են
օրենքների, այլ նորմատիվ իրավական եւ վերահսկվողի ներքին իրավական ակտերի
խախտումներ, եւ հետագայում վերահսկվողը կրել է նույն խախտումներով պայմանավորված
վնաս, ապա խորհրդի անդամները համապարտ պատասխանատվություն են կրում այդ
իրական վնասների հատուցման համար, բացառությամբ եթե խորհրդի անդամն իր
իրավասությունների սահմաններում ձեռնարկել է այդ խախտումները կանխելու ուղղությամբ
բավարար եւ խելամիտ գործողություններ.
4) եթե ներքին աուդիտի կողմից ստուգման արդյունքներով բացահայտված օրենքների, այլ
իրավական ակտերի խախտումների վերաբերյալ տեղեկությունները վերահսկվողի խորհրդին
չեն ներկայացվել, եւ հետագայում վերահսկվողն այդ խախտումներով պայմանավորված
վնասներ է կրել, ապա ներքին աուդիտի ղեկավարը պարտավոր է հատուցել այդ վնասները:
3. Անձն ազատվում է վերահսկվողին պատճառված վնասի համար
պատասխանատվությունից, եթե գործել է բարեխիղճ՝ այն համոզմունքով, որ իր
գործողությունները ելնում են վերահսկվողի շահերից: Մասնավորապես`
1) եթե ողջամիտ գործարար տրամաբանությունից ելնելով` կայացվել են որոշումներ,
նույնիսկ եթե դրանք վերահսկվողին հետագայում հասցրել են այնպիսի վնասներ, որոնց
առաջացումն այդ որոշումն ընդունելիս հստակորեն հաշվի է առնվել որպես բիզնես ռիսկ.
2) եթե ղեկավարի կամ պատասխանատու անձի կողմից սխալ կամ թերի որոշումների
ընդունումը եղել է բարեխիղճ՝ առանց վնաս պատճառելուն հատկապես ուղղված միտման, եւ
եթե այդ որոշումների ընդունմամբ չեն խախտվել օրենքների կամ այլ իրավական ակտերի
պահանջները:
Վերահսկվողի ղեկավարների կամ պատասխանատու անձանց պաշտոնից ազատվելը չի
ազատում ղեկավարներին կամ պատասխանատու անձանց իրենց մեղքով վերահսկվողին
պատճառված վնասի համար պատասխանատվությունից:
4. Վերահսկվողը կամ վերահսկվողի այն մասնակիցը (մասնակիցները), որը (որոնք`
համատեղ) տնօրինում է (են) վերահսկվողի կանոնադրական կապիտալում մասնակցության
մեկ եւ ավելի տոկոսը, իրավունք ունի (ունեն) վերահսկվողի ղեկավարների կամ
պատասխանատու անձանց դեմ հայցով դիմելու դատարան՝ վերահսկվողին պատճառված
վնասների փոխհատուցման պահանջով:

Հոդված 145.

1. Սույն օրենքի 143-րդ հոդվածով սահմանված դեպքերում Կենտրոնական բանկը
խախտումը հայտնաբերելու պահից մեկ տարվա ընթացքում վերահսկվողի կամ նրա
ղեկավարի նկատմամբ կարող է կիրառել հետեւյալ պատասխանատվության միջոցները՝
1) նախազգուշացում եւ խախտումը վերացնելու հանձնարարական կամ նախազգուշացում
եւ ապագայում նման խախտում չկրկնելու հանձնարարական կամ նախազգուշացում եւ

ապագայում նման խախտումը բացառելուն ուղղված միջոցառումներ ձեռնարկելու
հանձնարարական.
2) տուգանք.
3) վերահսկվողի ղեկավարին կամ պատասխանատու անձին որակավորման վկայականից
զրկում.
4) լիցենզիայի ուժը կորցրած ճանաչում:
2. Սույն հոդվածով սահմանված պատասխանատվության միջոցների կիրառումը
վերահսկվողին եւ նրա ղեկավարներին կամ պատասխանատու անձանց չի ազատում օրենքով,
այլ իրավական ակտերով կամ պայմանագրերով նախատեսված պարտականությունների
կատարումից:
3. Կենտրոնական բանկը կարող է օրենքների կամ այլ իրավական ակտերի յուրաքանչյուր
խախտման համար վերահսկվողին եւ (կամ) վերահսկվողի ղեկավարի կամ պատասխանատու
անձի նկատմամբ միաժամանակ կիրառել նախազգուշացում՝ խախտումը վերացնելու
հանձնարարականով, կամ նախազգուշացում՝ ապագայում նման խախտում չկրկնելու
հանձնարարականով, կամ նախազգուշացում՝ ապագայում նման խախտումը բացառելուն
ուղղված միջոցառումներ ձեռնարկելու հանձնարարականով, եւ (կամ) տուգանք՝ վերահսկվողի
եւ (կամ) նրա ղեկավարի կամ պատասխանատու անձի նկատմամբ, եւ (կամ) վերահսկվողի
ղեկավարին կամ պատասխանատու անձին որակավորման վկայականից զրկում:
4. Կենտրոնական բանկը պարտավոր է վերահսկվողի, նրա ղեկավարի կամ
պատասխանատու անձի նկատմամբ սույն հոդվածով սահմանված պատասխանատվության
միջոց (միջոցներ) կիրառելու մասին որոշումը հրապարակել իր ինտերնետային տնային էջում:

Հոդված 146.

1. Նախազգուշացմամբ արձանագրվում է թույլ տված խախտումը, եւ խախտում թույլ տված
վերահսկվողը տեղեկացվում է խախտման անթույլատրելիության մասին:
2. Նախազգուշացումը նախատեսում է նաեւ թույլ տված խախտումը Կենտրոնական բանկի
սահմանած ժամկետում վերացնելու եւ (կամ) ապագայում նման խախտումը չկրկնելու
հանձնարարական եւ (կամ) ապագայում նման խախտումը բացառելուն ուղղված
միջոցառումներ ձեռնարկելու հանձնարարական: Թույլ տրված խախտումը վերացնելու կամ
չկրկնելու հանձնարարականով կամ ապագայում նման խախտումը բացառելուն ուղղված
միջոցառումներ ձեռնարկելու հանձնարարականով կարող է նախատեսվել նաեւ վերահսկվողի
կողմից կնքվող որոշակի գործարքների եւ (կամ) գործառնությունների դադարեցում եւ (կամ)
դրանց պայմանների փոփոխություն: Հանձնարարականի կատարումը պարտադիր է
նախազգուշացում ստացած վերահսկվողի համար:
3. Նախազգուշացումը` որպես պատասխանատվության միջոց, կարող է կիրառվել սույն
օրենքի 143-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերից յուրաքանչյուրի առկայության դեպքում:

Հոդված 147.

1. Տուգանքը` որպես պատասխանատվության միջոց, կարող է կիրառվել սույն օրենքի 143-
րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերից յուրաքանչյուրի առկայության դեպքում, եթե
վերահսկվողի մոտ ստեղծված իրավիճակի շտկման նպատակով վերահսկողական
միջոցառումների (ինչպիսիք են հանդիպումը, նամակագրությունը, բացատրական
աշխատանքները) իրականացման եւ (կամ) սույն օրենքի 145-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին
կետով սահմանված պատասխանատվության միջոցների կիրառման արդյունքում չեն
վերացվել, կամ չեն կարող վերացվել այդ խախտումները եւ (կամ) խախտումների
պատճառները. առկա են հիմնավոր կասկածներ, որ վերահսկվողը հետագայում կկրկնի նման
խախտումը: Այդ դեպքում տուգանք նշանակելու մասին որոշումը պետք է համապատասխանի
հետեւյալ պայմաններին`
1) պետք է հիմնավորվի, որ տվյալ խախտման (խախտումների) համար վերահսկվողի մոտ
ստեղծված իրավիճակի շտկման նպատակով վերահսկողական միջոցառումների
իրականացման եւ (կամ) սույն օրենքի 145-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված
պատասխանատվության միջոցի կիրառման արդյունքում վերահսկվողը չի իրականացրել
անհրաժեշտ եւ արդյունավետ քայլեր խախտումների վերացման ուղղությամբ.
2) տուգանքի նշանակումը պետք է համապատասխանի խախտման (խախտումների)
բնույթին եւ չպետք է հիմնված լինի խտրական դատողությունների վրա:
2. Յուրաքանչյուր խախտման համար վերահսկվողի նկատմամբ նշանակված տուգանքի
չափը չի կարող գերազանցել սահմանված նվազագույն աշխատավարձի
երկուհազարհինգհարյուրապատիկը:
3. Տուգանքի գումարի չափը չպետք է հանգեցնի վերահսկվողի ծանր ֆինանսական
վիճակին:
4. Յուրաքանչյուր խախտման համար վերահսկվողի ղեկավարի կամ պատասխանատու
անձանց նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափը չի կարող գերազանցել սահմանված
նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկը: Վերահսկվողի ղեկավարի կամ
պատասխանատու անձի նկատմամբ նշանակված տուգանքը գանձվում է նրա անձնական

միջոցներից:
5. Տուգանքը գանձվում է Կենտրոնական բանկի հայցով՝ դատարանի որոշմամբ այն
դեպքում, երբ վերահսկվողը կամ նրա ղեկավարը կամ պատասխանատու անձը համաձայն չէ
տուգանքի նշանակման կամ տուգանքի չափի հետ: Գումարը գանձվում է հօգուտ պետական
բյուջեի:

Հոդված 148.

որակավորման վկայականից զրկելը

1. Վերահսկվողի ղեկավարը կամ պատասխանատու անձը կարող է Կենտրոնական բանկի
որոշմամբ զրկվել որակավորման վկայականից, եթե՝
1) միտումնավոր կերպով խախտել է օրենքները կամ այլ իրավական ակտերը.
2) պաշտոնավարման ընթացքում կատարել է այնպիսի գործողություն կամ ցուցաբերել է
այնպիսի անգործություն, որի հետեւանքով վտանգվել են կամ կարող են վտանգվել
վերահսկվողի, ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց եւ շահառուների իրավունքները
կամ օրինական շահերը.
3) խոչընդոտել է վերահսկողություն իրականացնելու կապակցությամբ Կենտրոնական
բանկի կամ նրա ծառայողների գործողություններին.
4) կատարել է այնպիսի գործողություններ, որոնց հետեւանքով վերահսկվողը կրել է կամ
կարող էր կրել զգալի ֆինանսական կամ այլ վնաս.
5) գործունեության ընթացքում կատարել է անձնական շահերից բխող այնպիսի
գործողություն կամ թույլ է տվել այնպիսի անգործունեություն, որը հակասում է վերահսկվողի,
ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց եւ շահառուների իրավունքներին կամ
օրինական շահերին.
6) իր ծառայողական պարտականությունների կատարման ընթացքում դրսեւորել է
անազնիվ կամ անբարեխիղճ վարքագիծ.
7) ի հայտ է եկել այնպիսի դեպք, որի հետեւանքով անձը չի համապատասխանում
վերահսկվողի ղեկավարների կամ պատասխանատու անձանց համար Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված որակավորման համապատասխանության
չափանիշներին.
8) չի կատարել Կենտրոնական բանկի կողմից սույն օրենքի 146-րդ հոդվածի հիմքով
տրված հանձնարարականը:
2. Վերահսկվողի ղեկավարին կամ պատասխանատու անձին որակավորման վկայականից
զրկելու մասին Կենտրոնական բանկի որոշումն ուժի մեջ մտնելու պահից այդ անձին սույն
օրենքով, այլ օրենքներով ու իրավական ակտերով, ինչպես նաեւ վերահսկվողի ներքին
իրավական ակտերով սահմանված լիազորությունները դադարում են:
3. Վերահսկվողի ղեկավարին կամ պատասխանատու անձին որակավորման վկայականից
զրկումը պետք է լինի պատճառաբանված, պետք է համապատասխանի խախտման բնույթին
եւ չպետք է հիմնված լինի խտրական դատողությունների վրա:

Հոդված 149.

1. Լիցենզիան կարող է ուժը կորցրած ճանաչվել, եթե`
1) միտումնավոր կերպով խախտվել են սույն օրենքի, այլ օրենքների, դրանց հիման վրա
ընդունված այլ նորմատիվ իրավական ակտերի, ինչպես նաեւ վերահսկվողի ներքին
իրավական ակտերի պահանջները.
2) վերահսկվողը լիցենզիա ստանալուց հետո` մեկ տարվա ընթացքում, ապահովագրական,
վերաապահովագրական կամ ապահովագրական միջնորդային գործունեություն չի
իրականացրել.
3) վերահսկվողը Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված ժամկետում միտումնավոր
կերպով չի կատարել սույն օրենքի 145-րդ հոդվածի 1-ին կետի հիմքով Կենտրոնական բանկի
տված հանձնարարականը.
4) դադարել է վերահսկվողի գործունեությունը.
5) խախտվել են սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված տնտեսական նորմատիվները կամ տեխնիկական պահուստները: Լիցենզիան
ուժը կորցրած կարող է ճանաչվել տնտեսական նորմատիվների կամ տեխնիկական
պահուստների չափերից Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված չափերով շեղումների առկայության դեպքում.
6) Ընկերությունն իրականացրել է այնպիսի գործունեություն, որը Կենտրոնական բանկի
հիմնավորված կարծիքով վտանգել է կամ կարող էր վտանգել ապահովադիրների,
ապահովագրված անձանց կամ շահառուների շահերը.
7) խախտվել են հաշվապահական հաշվառում վարելու կանոնները, ֆինանսական կամ այլ
հաշվետվությունների ներկայացման կամ հրապարակման կարգը կամ պայմանները, կամ
հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերում ներառվել են կեղծ կամ անարժանահավատ
տվյալներ.
8) ֆինանսական կամ այլ հաշվետվություններում ներկայացվել են կեղծ կամ
անարժանահավատ տվյալներ.

9) վերահսկվողի գրանցման եւ (կամ) լիցենզավորման կամ ապահովագրական
գործակալների ռեգիստրում գրանցման կամ վերահսկվողի կանոնադրական կապիտալում
նշանակալից մասնակցության ձեռքբերման համար Կենտրոնական բանկ են ներկայացվել
անարժանահավատ կամ կեղծ տեղեկություններ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 6-րդ կամ 7-րդ կետերով սահմանված հիմքով
վերահսկվողի լիցենզիան ուժը կորցրած կարող է ճանաչվել, եթե վերահսկվողի մոտ
ստեղծված իրավիճակի շտկման նպատակով վերահսկողական միջոցառումների (ինչպիսիք
են հանդիպումը, նամակագրությունը, բացատրական աշխատանքները) իրականացման եւ
(կամ) սույն օրենքի 145-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվության միջոցների
կիրառման արդյունքում չեն վերացվել, կամ չեն կարող վերացվել այդ խախտումները եւ (կամ)
խախտումների պատճառները. առկա են հիմնավոր կասկածներ, որ վերահսկվողը
հետագայում կկրկնի նման խախտումը: Այդ դեպքում վերահսկվողի լիցենզիան ուժը կորցրած
ճանաչելու մասին որոշումը պետք է համապատասխանի հետեւյալ պայմաններին`
1) պետք է հիմնավորվի, որ տվյալ խախտման (խախտումների) համար վերահսկվողի մոտ
ստեղծված իրավիճակի շտկման նպատակով վերահսկողական միջոցառումների
իրականացման եւ (կամ) սույն օրենքի 145-րդ հոդվածով սահմանված
պատասխանատվության միջոցների կիրառման արդյունքում վերահսկվողը չի իրականացրել
անհրաժեշտ եւ արդյունավետ քայլեր խախտումների վերացման ուղղությամբ.
2) լիցենզիայի ուժը կորցրած ճանաչումը պետք է համապատասխանի խախտման
(խախտումների) բնույթին եւ չպետք է հիմնված լինի խտրական դատողությունների վրա:
3. Լիցենզիան Կենտրոնական բանկը ճանաչում է ուժը կորցրած, եթե պարզվում է, որ
վերահսկվողը լիցենզիա ստանալու համար ներկայացրել է կեղծ եւ անարժանահավատ
տեղեկություններ:
4. Վերահսկվողի գործունեության լիցենզիան ուժը կորցրած է ճանաչվում Կենտրոնական
բանկի խորհրդի որոշմամբ: Վերահսկվողի լիցենզիան ուժը կորցրած է ճանաչվում
բացառապես սույն օրենքով սահմանված կարգով: Այլ օրենքներով լիցենզիայի ուժը կորցրած
ճանաչելու վերաբերյալ այլ դրույթներ սահմանված լինելու դեպքում գործում են սույն օրենքի
դրույթները:
5. Օտարերկրյա Ընկերությունների մասնաճյուղերի լիցենզիան ուժը կորցրած է ճանաչվում
նաեւ այն դեպքում, երբ օտարերկրյա Ընկերությունն իր գրանցման կամ հիմնական
գործունեության վայրի երկրում զրկվել է ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու
իրավունքից:

Հոդված 150.

դրա իրավական հետեւանքները

1. Սույն օրենքի 149-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով լիցենզիան ուժը կորցրած
ճանաչելու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշումն անմիջապես հրապարակվում է:
Նշված որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, եթե որոշմամբ այլ ժամկետ
սահմանված չէ:
2. Լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչելու որոշման ուժի մեջ մտնելու պահից վերահսկվողը
զրկվում է ապահովագրական, վերաապահովագրական կամ ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնելու իրավունքից (բացառությամբ օրենքով նախատեսված
գործարքների, որոնք ուղղված են նրա ստանձնած պարտավորությունների կատարմանը,
միջոցների իրացմանը եւ դրանց վերջնական բաշխմանը) եւ օրենքով սահմանված կարգով
լուծարվում է:
3. Լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչելու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշման
պատճենն այն ընդունվելուց հետո` եռօրյա ժամկետում, տրամադրվում է վերահսկվողին:
Լիցենզիան ուժը կորցրած ճանաչելու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշման
բողոքարկումը դատարան չի կասեցնում այդ որոշման գործողությունը գործի ողջ դատական
քննության ընթացքում:

Հոդված 151.

Սույն օրենքի 4-րդ, 94-րդ եւ 101-րդ հոդվածների խախտման համար Կենտրոնական բանկը
կարող է խախտում թույլ տված անձին նախազգուշացնել խախտման անթույլատրելիության
մասին եւ հանձնարարել սահմանած ողջամիտ ժամկետում վերացնել խախտումը: Անձի
կողմից Կենտրոնական բանկի սույն հոդվածով նախատեսված հանձնարարականը
չկատարելու դեպքում Կենտրոնական բանկը կարող է անձի նկատմամբ նշանակել տուգանք՝
սահմանված նվազագույն աշխատավարձի մինչեւ երկուհազարապատիկի չափով:
Բ Ա Ժ Ի Ն 10
ԱՅԼ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ

Հոդված 152.

Կենտրոնական բանկը կարող է վերահսկվողին արգելել կիրառել իր կողմից սահմանված
ապահովագրական սակագները կամ դրանց մի մասը, եթե Կենտրոնական բանկի
հիմնավորված կարծիքով վերահսկվողի սահմանած ապահովագրական սակագինը խախտում
է կամ կարող է խախտել ապահովադիրների, ապահովագրված անձանց կամ շահառուների
իրավունքները կամ օրինական շահերը, կամ վտանգվել է վերահսկվողի ֆինանսական
վիճակը:

Հոդված 153.

միջնորդային գործունեության սահմանափակումները

Ապահովագրական, վերաապահովագրական, ապահովագրական միջնորդային
գործունեության ռիսկայնությունը զսպելու նպատակով, ինչպես նաեւ ԱՊՊԱ իրականացնելու
համար Կենտրոնական բանկը կարող է լրացուցիչ պահանջներ, սահմանափակումներ կամ
իրականացման հատուկ կարգ նախատեսել վերահսկվողի կամ նրա ապահովագրական կամ
այլ գործառնությունների կամ դրանց մի մասի, ներդրումների առանձին տեսակների համար:
(153-րդ հոդվածը լրաց. 18.05.10 ՀՕ-64-Ն)

Հոդված 154.

Ապահովագրական պատահարի տեղի ունենալու փաստի որոշման կարգը սահմանվում է
ապահովագրության պայմանագրով կամ վկայագրով:

Հոդված 155.

միջնորդային գործունեության իրականացման վայրը

Ապահովագրական, վերաապահովագրական եւ ապահովագրական բրոքերային
գործունեությունը կարող է իրականացվել բացառապես ապահովագրական,
վերաապահովագրական եւ ապահովագրական բրոքերային գործունեություն իրականացնող
անձի գտնվելու վայրում (գլխամասային գրասենյակում) կամ նրանց մասնաճյուղերում:

Հոդված 156.

միջնորդային գործունեություն իրականացնող անձանց աշխատանքային
ռեժիմը

Ապահովագրական, վերաապահովագրական եւ ապահովագրական միջնորդային
գործունեություն իրականացնող անձինք պարտավոր են սահմանել եւ Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով Կենտրոնական բանկ ներկայացնել
իրենց գործունեության աշխատանքային ռեժիմը: Աշխատանքային ռեժիմի փոփոխման
դեպքում սույն հոդվածում նշված անձինք պարտավոր են նախապես՝ Կենտրոնական բանկի
նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով տեղեկացնել Կենտրոնական բանկին:

Հոդված 157.

1. Սույն օրենքով սահմանված գրանցելու եւ լիցենզիա տալու, հաշվառելու, նախնական
համաձայնություն տալու, համաձայնություն տալու, գրանցելու, հավանություն տալու կամ
սույն օրենքի հիման վրա ցանկացած այլ իրավական ակտ ընդունելու համար սահմանված
ժամկետները Կենտրոնական բանկի կողմից պահանջվող որոշակի փաստեր պարզաբանելու
նպատակով կարող են Կենտրոնական բանկի կողմից կասեցվել, բայց ոչ ավելի, քան 6 ամիս
ժամկետով:
2. Գրանցելու եւ լիցենզիա տալու, հաշվառելու, նախնական համաձայնություն տալու,
համաձայնություն տալու, գրանցելու, հավանություն տալու կամ սույն օրենքի հիման վրա
ցանկացած այլ իրավական ակտ ընդունելու համար սահմանված ժամկետներում
Կենտրոնական բանկի կողմից անձի դիմումը, միջնորդագիրը, հայտը կամ ցանկացած այլ
միջնորդությունը չմերժելու կամ սահմանված ժամկետը կասեցնելու մասին անձին
չտեղեկացնելու դեպքում օրենքով սահմանված իրավական ակտերը համարվում են
Կենտրոնական բանկի կողմից ընդունված:

Հոդված 158.

Կենտրոնական բանկն իր նորմատիվ իրավական ակտերով կարող է սահմանել սույն
օրենքում նշված ֆինանսական վիճակի վատթարացման չափանիշները, Ընկերությունների
գործունեության ցուցանիշների ամփոփ գնահատականի չափը:
Ընկերության ցուցանիշների ամփոփ գնահատականի հաշվարկման մեթոդաբանությունը
սահմանվում է Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով:

Հոդված 159.

1. Գործող Ընկերությունը նոր դասով ապահովագրական գործունեության լիցենզիա
ստանալու համար Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով
եւ բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում՝
1) նոր դասով ապահովագրական գործունեության լիցենզիա ստանալու դիմում.
2) Ընկերության գործարար ծրագրում կատարված փոփոխությունները.
3) Ընկերության ընդհանուր կապիտալի եւ ընդհանուր կապիտալի նվազագույն
սահմանաչափի՝ սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված պահանջներին համապատասխանության մասին պատասխանատու ակտուարի
եզրակացությունը.
4) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանած այլ փաստաթղթեր:
2. Գործող Ընկերության Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ստեղծված
մասնաճյուղը նոր դասով ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու համար
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով եւ
բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում՝
1) Ընկերության դիմումը՝ նոր դասով ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու
համար.
2) մասնաճյուղի գործարար ծրագրում կատարված փոփոխությունները.
3) Ընկերության ընդհանուր կապիտալի եւ ընդհանուր կապիտալի նվազագույն
սահմանաչափի՝ սույն օրենքով եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով
սահմանված պահանջներին համապատասխանության մասին պատասխանատու ակտուարի
եզրակացությունը.
4) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
փաստաթղթեր:
3. Օտարերկրյա Ընկերության Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող
մասնաճյուղը նոր դասով ապահովագրական գործունեության լիցենզիա ստանալու համար
Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված ձեւով եւ
բովանդակությամբ Կենտրոնական բանկ է ներկայացնում՝
1) նոր դասով ապահովագրական գործունեության լիցենզիա ստանալու դիմում.
2) մասնաճյուղի գործարար ծրագրում կատարված փոփոխությունները.
3) Հայաստանի Հանրապետությունում ստեղծված մասնաճյուղին նոր դասով
ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու թույլտվություն տալու կամ չառարկելու
մասին օտարերկրյա Ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու
մարմնի որոշումը կամ այլ փաստաթուղթը.
4) Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված այլ
փաստաթղթեր:
4. Կենտրոնական բանկն Ընկերությանը, նրա մասնաճյուղին կամ օտարերկրյա
Ընկերության` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող մասնաճյուղին
թույլատրում է իրականացնել նոր դասով ապահովագրական գործունեություն, եթե նման
գործունեության իրականացումը չի հակասում օրենքի կամ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ
իրավական ակտերի պահանջներին, եւ նոր դասով ապահովագրական գործունեություն
իրականացնելու դիմումը եւ դրան կից ներկայացված փաստաթղթերը համապատասխանում
են սույն օրենքի եւ Կենտրոնական բանկի նորմատիվ իրավական ակտերի պահանջների, եւ
նոր դասով ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու դեպքում Ընկերության կամ
օտարերկրյա Ընկերության Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող
մասնաճյուղի ֆինանսական վիճակը չի վատթարանա, կամ չեն խախտվի ապահովադիրների,
ապահովագրված անձանց կամ շահառուների իրավունքները եւ շահերը: Կենտրոնական
բանկը տալիս է նոր դասով ապահովագրական գործունեություն իրականացնելու
թույլտվություն՝ դիմումն ստանալու պահից 30-օրյա ժամկետում:

Բ Ա Ժ Ի Ն 11
ԱՆՑՈՒՄԱՅԻՆ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ

Հոդված 160.

1. Սույն օրենքն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման օրվանից չորս ամիս հետո:
2. Սույն օրենքն ակտուարներին վերաբերող պահանջների մասով ուժի մեջ է մտնում
պաշտոնական հրապարակման օրվանից մեկ տարի հետո:
3. Սույն օրենքի 27-րդ հոդվածի 1-ին մասն ուժի մեջ է մտնում 2009 թվականի հունվարի 1-
ից:
Սույն օրենքի ուժի մեջ մտնելու պահից մինչեւ ապահովագրական գործունեության
լիցենզիայի տարեկան պետական տուրքը վճարելու ժամկետը, բայց ոչ ուշ, քան 6 ամսվա
ընթացքում, 2004 թվականի հունիսի 11-ի «Ապահովագրության մասին» Հայաստանի

Հանրապետության օրենքի համաձայն լիցենզիա ստացած գործող ապահովագրական
ընկերությունները պետք է վերագրանցվեն եւ վերալիցենզավորվեն սույն օրենքով սահմանված
կարգով:
4. Սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու պահից 6 ամսվա ընթացքում չվերագրանցված եւ
չվերալիցենզավորված ապահովագրական ընկերությունների լիցենզիաները սույն օրենքի
ուժով համարվում են ուժը կորցրած: Այն ապահովագրական ընկերությունները, որոնց
լիցենզիաները սույն մասով նախատեսված հիմքով ուժը կորցրած են համարվում, պարտավոր
են լուծարվել՝ սույն օրենքով սահմանված կարգով: Այս դեպքում իրավաբանական անձանց
պետական գրանցումն իրականացնող մարմնի լիազորություններն իրականացնում է
Կենտրոնական բանկը:
5. Սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո` 6 ամսվա ընթացքում, ապահովագրական
բրոքերները ենթակա են վերալիցենզավորման եւ հաշվառման Կենտրոնական բանկի
միջնորդների ռեգիստրում՝ սույն օրենքով սահմանված կարգով, իսկ ապահովագրական
գործակալները՝ հաշվառման՝ Կենտրոնական բանկի միջնորդների ռեգիստրում:
6. Սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու պահից ուժը կորցրած ճանաչել 2004 թվականի հունիսի
11-ի «Ապահովագրության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքը:
Հայաստանի Հանրապետության
ՆախագահՌ. Քոչարյան
2007 թ. մայիսի 22
Երեւան
ՀՕ-177-Ն
Փոփոխման պատմություն
Փոփոխող ակտՀամապատասխան ինկորպորացիան
03.07.2025, ՀՕ-268-Ն08.08.2025, ՀՕ-177-Ն
03.07.2025, ՀՕ-225-Ն01.08.2025, ՀՕ-177-Ն
09.06.2022, ՀՕ-203-Ն01.07.2022, ՀՕ-177-Ն
12.04.2022, ՀՕ-99-Ն14.05.2022, ՀՕ-177-Ն
03.06.2021, ՀՕ-256-Ն28.06.2021, ՀՕ-177-Ն
27.10.2020, ՀՕ-474-Ն30.10.2020, ՀՕ-177-Ն
16.04.2020, ՀՕ-242-Ն23.05.2020, ՀՕ-177-Ն
25.03.2020, ՀՕ-203-Ն02.05.2020, ՀՕ-177-Ն
31.03.2020, ՀՕ-165-Ն02.04.2020, ՀՕ-177-Ն
28.06.2019, ՀՕ-108-Ն27.07.2019, ՀՕ-177-Ն
25.06.2019, ՀՕ-70-Ն29.06.2019, ՀՕ-177-Ն
25.10.2017, ՀՕ-189-Ն02.12.2017, ՀՕ-177-Ն
16.12.2016, ՀՕ-24-Ն04.02.2017, ՀՕ-177-Ն
27.10.2016, ՀՕ-197-Ն26.11.2016, ՀՕ-177-Ն
21.12.2015, ՀՕ-196-Ն09.01.2016, ՀՕ-177-Ն
12.11.2015, ՀՕ-136-Ն05.12.2015, ՀՕ-177-Ն
17.12.2014, ՀՕ-269-Ն01.10.2015, ՀՕ-177-Ն
21.06.2014, ՀՕ-119-Ն28.10.2014, ՀՕ-177-Ն
30.04.2013, ՀՕ-23-Ն30.05.2013, ՀՕ-177-Ն
19.03.2012, ՀՕ-142-Ն25.07.2012, ՀՕ-177-Ն

19.03.2012, ՀՕ-69-Ն28.04.2012, ՀՕ-177-Ն
28.02.2011, ՀՕ-60-Ն02.04.2011, ՀՕ-177-Ն
22.12.2010, ՀՕ-257-Ն09.01.2011, ՀՕ-177-Ն
18.05.2010, ՀՕ-64-Ն26.06.2010, ՀՕ-177-Ն
26.12.2008, ՀՕ-228-Ն01.01.2010, ՀՕ-177-Ն
08.06.2009, ՀՕ-144-Ն11.07.2009, ՀՕ-177-Ն
22.10.2008, ՀՕ-193-Ն26.05.2009, ՀՕ-177-Ն
26.05.2008, ՀՕ-89-Ն31.08.2008, ՀՕ-177-Ն
Փոփոխված ակտ
Փոփոխող ակտՀամապատասխան ինկորպորացիան